Гуфт рӯзӣ ба ҷаъфари содиқ

گفت روزی به جعفرِ صادق

Ҳилаи ҷӯии рбодҳии фосиқ

حیله جویی ربادهی فاسق

Каз ҳаромии рибо чаҳ мақсӯдаст

کز حرامی ربا چه مقصودست

Гуфт зеро ки монеъи ҷўдст

گفت زیرا که مانع جودست

Зон рбодаҳи бтар з ме хораст

زان رباده بتر ز می‌خوارست

Кини мурувват бар он сахо ораст

کین مروت بر آن سخا آرست

Вақтро охираш агар чарбаст

وقت را آخُرش اگر چربست

Бо худоӣу расӯл дар ҳарбаст

با خدای و رسول در حربست

Гар дилат ҳаст бо хирад шудаи ҷуфт

گر دلت هست با خرد شده جفت

Бишинав аз ҳақ ки имҳқ аллٰаҳ гуфт

بشنو از حق که یمحق اللّٰه گفت

Андаки андак чу ҷамъи гашти рабӣ

اندک اندک چو جمع گشت ربی

Баравад ҷумлагӣ бихон зи набӣ

برود جملگی بخوان ز نُبی

Ҳирси дунёи туро чунон кардаст

حرص دنیا ترا چنان کردست

Ки худоро дилати бёзрдст

که خدا را دلت بیازردست

Сим дорад турои чунон машғӯл

سیم دارد ترا چنان مشغول

Ки натарсӣ ту аз худоӣу расӯл

که نترسی تو از خدای و رسول

Гар сад оят бихонӣ аз тарҳем

گر صد آیت بخوانی از ترحیم

Бок ноед туро ки бояд сим

باک ناید ترا که باید سیم

Явм иҳмӣ нахонӣ аз қуръон

یوم یُحمی نخوانی از قرآن

Вой бар ҷони аблаҳи нодон

وای بر جان ابله نادان