Ба гадоӣ бигуфтам эй нодон

به گدایی بگفتم ای نادان

Дайн ба дунони мадаи зи баҳри ду нон

دین به دونان مده ز بهر دو نان

Аблаҳона ҷавоб дод аз саф

ابلهانه جواب داد از صف

Каз паии хирқау ҷимоъу алаф

کز پی خرقه و جماع و علف

Рости хоҳии бад-ӣни тлнги хушам

راست خواهی بدین تلنگ خوشم

Ин кунам ба ки бори халқи кашам

این کنم به که بار خلق کشم

Зон сӯии кдиаҳи баради ози маро

زان سوی کُدیه برد آز مرا

То набошад ба каси ниёзи маро

تا نباشد به کس نیاز مرا

Ваа ки то дар ҷаҳони пари ташвиш

وه که تا در جهان پر تشویش

Чанд хнднди аблаҳон зон риш

چند خندند ابلهان زان ریش

эй басои риш кандарин хонаст

ای بسا ریش کاندرین خانست

Ки худованди он ба қсронст

که خداوند آن به قصرانست

Дили аблаҳ чу ҳирс бартобад

دل ابله چو حرص برتابد

Бештар ҷӯяд онкӣ кам ёбад

بیشتر جوید آنکه کم یابد

?дане ар дӯстро ғам ва ҳузн аст

دنیی ار دوست را غم و حزن است

Ошиқи душманон хештан аст

عاشق دشمنان خویشتن است

Гар турои молу ҷоҳ ва тамкин аст

گر ترا مال و جاه و تمکین است

Ҳодису ворис аз пай ин аст

حادث و وارث از پی این است

Малтаи он дон ки ком ронад аз ту

مالت آن دان که کام راند از تو

Кончаҳ монад аз ту он бимонад аз ту

کانچه ماند از تو آن بماند از تو

Ончӣ бидиҳӣ бимонад ҷовидон

آنچه بدهی بماند جاویدان

Вончаҳи бунаии варо ба мол махон

وآنچه بنهی ورا به مال مخوان

Дода монад ниҳодаи он ту нест

داده ماند نهاده آنِ تو نیست

Рӯ бидиҳ мол ба зи ҷон ту нест

رو بده مال به ز جانِ تو نیست

Ҳарчӣ монад аз ту он ба нек ва ба бад

هرچه ماند از تو آن به نیک و به بد

Бахшиши марги дон на бахшиши худ

بخشش مرگ دان نه بخشش خَود

Чун арӯсӣаст зоҳири ?дане

چون عروسی است ظاهر دنیی

Лек ботин чу зол бе маънӣ

لیک باطن چو زالِ بی‌معنی

Дайну дунё ба ҷумлаи мхрқаҳи дон

دین و دنیا به جمله مخرقه دان

Хештанро зи макр ӯ бурҳон

خویشتن را ز مکر او برهان

Душмани тести дӯст чун дорӣ

دشمن تست دوست چون داری

Дайру зудаш ба ҷой бигзорӣ

دیر و زودش به جای بگذاری

Кори дунёи туро ба нор диҳад

کارِ دنیا ترا به نار دهد

наменадода туро хумор диҳад

مِیْ نداده ترا خمار دهد

Ҳаркиро ҳастанда бешӣ

هرکه را هست اندُه بیشی

Ҳамраҳ ӯст куфру дарвешӣ

همره اوست کفر و درویشی

Аз буруни марди марди қӯт наад

از برون مرد مرد قوت نهد

Дом дар хонаи анкабут наад

دام در خانه عنکبوت نهد

Суфиён дар дамии ду ид кунанд

صوفیان در دمی دو عید کنند

Анкабутон магас қадед кунанд

عنکبوتان مگس قدید کنند

Мо ки аз дасти рӯҳ қӯт хӯрем

ما که از دست روح قوت خوریم

Кӣ намаки суд анкабут хӯрем

کی نمک سود عنکبوت خوریم

Об шӯраст оз ва ту сафарӣ

آب شورست آز و تو سفری

Тишнагӣ беш ҳарчӣ беш хурӣ

تشنگی بیش هرچه بیش خَوری

Тишнагии об шӯр нанишонд

تشنگی آبِ شور ننشاند

Махӯр он кати азу шикам ронад

مخور آن، کت ازو شکم راند

Об шӯраст неъмати дунё

آبِ شورست نعمتِ دنیا

Чун буд оби шӯру истисқо

چون بُوَد آب شور و استسقا

Рухи бад-ӣни ор ва бас кун аз динор

رخ بدین آر و بس کن از دینار

Зонка динор ҳаст фардои нор

زانکه دینار هست فردا نار

Ҳаркии анборнаҳ чу мӯр буд

هرکه انبار نه چو مور بُوَد

На ҳамоно зи ори ъўр буд

نه همانا ز عار عور بُوَد

Мӯр бошад мудом дар тагу пўӣ

مور باشد مدام در تگ و پوی

Биму ранҷу ?илами зи дунёи ҷӯй

بیم و رنج و الم ز دنیا جوی

Мӯр бошад ҳамеша дар так ва тоз

مور باشد همیشه در تک و تاز

Мард бошад чу боз дар парвоз

مرد باشد چو باز در پرواز

Мӯри ҳирс аз дарун сина барор

مورِ حرص از درون سینه برآر

Чунки он мӯр зуд гардад мор

چونکه آن مور زود گردد مار

Оз дорад бар остонаи хеш

آز دارد بر آستانهٔ خویش

Садҳазорони тавонгари дарвеш

صد هزاران توانگر درویش

Боз дорад қаноати андари ҷой

باز دارد قناعت اندر جای

Садҳазорони гадои борхдоӣ

صد هزاران گدای بارخدای

Ҳарки ӯ қонеъаст бор худост

هرکه او قانعست بار خداست

Вонкаҳ ӯ томъст донкаҳ гадост

وآنکه او طامعست دان که گداست

Озро сӯрат аз сарвар буд

آز را صورت از سرور بُوَد

Лек сирати ҳамаи ғурур буд

لیک سیرت همه غرور بُوَد

Аз бурунаш ба саҳари зебии дон

از برونش به سحر زیبی دان

Вази даруни мояи фиребии дон

وز درون مایهٔ فریبی دان

Марди дарвеши худ забун омад

مرد درویش خود زبون آمد

Бар худои ғанӣ бурун омад

بر خدای غنی برون آمد

Марди дарвешро худои азиз

مرد درویش را خدای عزیز

Андарин лофгоҳ бе тмииз

اندرین لافگاه بی‌تمییز

Ба ғанӣ аз барои он норост

به غنی از برای آن ناراست

Каз ғании кибру кӣна ва шар хост

کز غنی کبر و کینه و شر خاست

Ба Ганаи зонаши ҳақи нёроид

به غنا زانش حق نیاراید

Каз Ганаи кибр ва аблаҳӣ зояд

کز غنا کبر و ابلهی زاید

Кӣ ғанӣ бо фақир дар созад

کی غنی با فقیر درسازد

Кӯ ба ?дане ва ин ба дайн нозад

کو به دنیی و این به دین نازد

Аз паии майли дил ба дидаи сар

از پی میل دل به دیدهٔ سَر

Ҳеҷ дар моли нокасони мангар

هیچ در مالِ ناکسان منگر

Ҳаркии моли касон ба чашми орад

هرکه مال کسان به چشم آرد

Бо худояши ҳаво ба хашми орад

با خدایش هوا به خشم آرد

Дод пайғоми ҳақ ба пайғамбар

داد پیغام حق به پیغمبر

Ки ба дунёу аҳл ӯ мангар

که به دنیا و اهل او منگر

Дидат аз нақши душманони полоӣ

دیدت از نقش دشمنان پالای

Чашмат аз рӯй дӯстони орой

چشمت از روی دوستان آرای

То буд рӯй бўзру салмон

تا بُوَد روی بوذر و سلمان

Чакании нақши ину талъати он

چه کنی نقش این و طلعت آن

Пас чу дунёати сӯии хеши барад

پس چو دنیات سوی خویش برد

Кӣ паёмбар ба сӯй ту нигарад

کی پیامبر به سوی تو نگرد

Чун паёмбар ба дидаи набавӣ

چون پیامبر به دیدهٔ نبوی

Нанигарад сӯии ту ту бар чаҳ буи

ننگرد سوی تو تو بر چه بُوی