Бар се навъ аз сутуру дев ва дадаст
بر سه نوع از ستور و دیو و ددست
Сару гардани яке ду по ва ду даст
سر و گردن یکی دو پا و دو دست
Саг ва асбаст бо ту дар маскан
سگ و اسبست با تو در مسکن
Он газандаи сет ва ин дигар тавсан
آن گزندهست و این دگر توسن
Он мрўз кун ин муаллим кун
آن مروّض کن این مُعلّم کن
Пас даройу ҳадис одам кун
پس درآی و حدیث آدم کن
Умр додӣ ба макру шаҳвату зӯр
عمر دادی به مکر و شهوت و زور
Чаҳ ту мардум чаҳ деву дад чаҳ сутур
چه تو مردم چه دیو و دد چه ستور
Бо ҳамаи ҳасрату фиғону ғарив
با همه حسرت و فغان و غریو
Пой ақлат бибастаанд се дев
پای عقلت ببستهاند سه دیو
Бо се дев ар зи одамии як дам
با سه دیو ار ز آدمی یک دم
Ту ҳамон кун ки дев бо одам
تو همان کن که دیو با آدم
Онкӣ беранг зад турои найранг
آنکه بیرنگ زد ترا نیرنگ
Дар ту биниҳод ҳирсу шаҳвату ҷанг
در تو بنهاد حرص و شهوت و جنگ
Доъии хайру шар дарун тавонад
داعی خیر و شر درون تواند
Ҳар ду дар неку бад забун тавонад
هر دو در نیک و بد زبون تواند
Дар раҳи халқи хубу сирати зишт
در ره خُلق خوب و سیرت زشت
Ҳафт дӯзахи туе ва ҳашт биҳишт
هفت دوزخ تویی و هشت بهشت
Ҳамаи мақсӯди офариниши кун
همه مقصود آفرینش کون
Туе эй ғофил аз мъўнту Авн
تویی ای غافل از معونت و عون
Вази дарун ту ҳаст аз паии дайн
وز درون تو هست از پی دین
Садҳазори осмони фузуну замин
صدهزار آسمان فزون و زمین
Ҷуз баӣ ҷонатро баҳои надиҳад
جز بهی جانت را بها ندهد
Ҷузи бадии танатро Нидои надиҳад
جز بدی تنت را ندا ندهد
Хашму шаҳват ба ҳркҷо хирадаст
خشم و شهوت به هرکجا خردست
Сабаби нафъи неку дафъи бадаст
سبب نفع نیک و دفع بدست
Шаҳват асбасту хашми саг дар тан
شهوت اسبست و خشم سگ در تن
Муътадили дор ҳар дуро дар фан
معتدل دار هر دو را در فن
Ма беафзой ҳардуро ма бакоҳ
مه بیفزای هردو را مه بکاه
Дор бар ҳади эътидоли нигоҳ
دار بر حدِّ اعتدال نگاه
Зонка донад касе ки роиз хуаст
زانکه داند کسی که رایض خوست
Кончаҳ дар саги накӯ дар асб накӯаст
کانچه در سگ نکو در اسب نکوست
Аз паии нафъу дафъу қӯту ҷоҳ
از پی نفع و دفع و قوّت و جاه
Бо ту шухмасту орзӯи ҳамроҳ
با تو شخم است و آرزو همراه
Онкиро хашм ва орзӯ набӯд
آنکه را خشم و آرزو نبود
Дар киёст чунон накӯ набӯд
در کیاست چنان نکو نبود
Наравад ҷуз ки аблаҳу бдхўӣ
نرود جز که ابله و بدخوی
Дар сафар бесилаҳ ва бе неруӣ
در سفر بیسلاح و بینیروی
Одамӣ шуд ба мизи ақли азиз
آدمی شد به میز عقل عزیز
Набӯд пои мизро тмииз
نبود پای میز را تمییز
Ақлу ҷони ту кадхудоӣ тавонад
عقل و جان تو کدخدای تواند
Чори табъи ту чорпоӣ тавонад
چار طبع تو چارپای تواند
Кадхудоро чу нест як мркўб
کدخدا را چو نیست یک مرکوب
Гарчи родаст бошад ӯ маъюб
گرچه رادست باشد او معیوب
Чорпоро агар накӯи дорӣ
چارپا را اگر نکو داری
Ақабот маҳиб бигзорӣ
عقبات مهیب بگذاری
Вари надории накӯ , фитодаи шӯй
ور نداری نکو، فتاده شوی
Зуди зуд аз ду хари пиёдаи шӯй
زود زود از دو خر پیاده شوی
Пас ту монанди кадхудои мхсб
پس تو مانند کدخدای مخسب
Хира бар пушти чорпои мхсб
خیره بر پشت چارپای مخسب
Чун ту бо офтобу маи хешӣ
چون تو با آفتاب و مه خویشی
Соя бар ту чаро кунад пешӣ
سایه بر تو چرا کند پیشی
Вар туро ҳаст моҳи ёрии даҳ
ور ترا هست ماه یاری ده
Тузӣ аз моҳи даври дорӣ ба
توزی از ماه دور داری به