Гуфт ман дасти гирди лоҳутам

گفت من دست گرد لاهوتم

Қоиду раҳнамои носўтм

قائد و رهنمای ناسوتم

Дар ҷаҳонӣ ки бахт ҷой манаст

در جهانی که بخت جای منست

Ин ҷаҳони ҷумлаи зер пой манаст

این جهان جمله زیر پای منست

Аввали халқ дар ҷаҳон моием

اوّل خلق در جهان ماییم

На ҳамаи ҷой чеҳра бинмоӣем

نه همه جای چهره بنماییم

Бар ноаҳлу сифла кам гирдем

برِ نااهل و سفله کم گردیم

Дар ҷабалати з халқҳо фардем

در جبلّت ز خلقها فردیم

Назари ҳақ ба мост аз ҳамаи халқ

نظر حق به ماست از همه خلق

Хилқат мо ҷудост аз ҳамаи халқ

خلقت ما جداست از همه خلق

Турбатам гавҳараст конҳо ро

تربتم گوهرست کانها را

Мавзеам марҷаъаст ҷонҳо ро

موضعم مرجعست جانها را

Ман зи иқлӣмии омадам эдар

من ز اقلیمی آمدم ایدر

Чун қалам карда пои тораки сар

چون قلم کرده پای تارک سر

Он замин кандар он муборак ҷост

آن زمین کاندر آن مبارک جاست

Ҳамчуи хуршед осмон шумост

همچو خورشید آسمان شماست

Санг ӯ гавҳарасту хокаши зар

سنگ او گوهرست و خاکش زر

Баҳр ӯ ангабин ва ки анбар

بحر او انگبین و کُه عنبر

Қасрҳоеи дарави баланду шигарф

قصرهایی درو بلند و شگرف

Пок чун оташу сипед чу барф

پاک چون آتش و سپید چو برف

Бомашон чун фалаки Масеҳ пазир

بامشان چون فلک مسیح پذیر

Бумашони ҳамчуи нуқтаи қоруни гир

بومشان همچو نقطه قارون گیر

Вони гуруҳе ки андарин ҷойанд

وآن گروهی که اندرین جایند

Гавҳарин сар зумуррадин пойанд

گوهرین سر زُمردین پایند

Пули Ҷайҳунашони сари золим

پل جیحونشان سرِ ظالم

Ваҳши гуҳи пояи шани дили олам

وحش‌گه پایه‌شان دل عالم

Сари басони сарони сарафрозон

سر بسان سران سرافرازان

Қад чу аўмиди аблаҳони ёзон

قد چو اومید ابلهان یازان

Ҳамаи мустағриқи ҷамоли қадам

همه مستغرق جمال قدم

Фориғ аз нақши оламу одам

فارغ از نقش عالم و آدم

Говашон аз барои дафъи ?илам

گاوشان از برای دفع الم

Найза бозӣ кунад чу шери илм

نیزه‌بازی کند چو شیر علَم

Кишвараши рӯзу шаби физоянда

کشورش روز و شب فزاینده

ӯу ҳарчи андрўсти поянда

او و هرچ اندروست پاینده

Ҳама аз рӯй бе ғамии ҷовид

همه از روی بی‌غمی جاوید

Бе хабари ҳамчуи сояу хуршед

بی‌خبر همچو سایه و خورشید

Андарони боғи ҳарякии зишон

اندران باغ هریکی زیشان

Аз барои қабули даравишон

از برای قبول درویشان

Соҳиби садраи сидраи азлист

صاحب صدره سدرهٔ ازلیست

Мӯниси Фотимаи ҷамол алӣ аст

مونس فاطمه جمال علی است

Чаҳ сифат гӯям он гиреҳро ман

چه صفت گویم آن گُره را من

Ҳамаи андари яқини ҷон бе занн

همه اندر یقین جان بی‌ظن

Андалебон равза инсанд

عندلیبان روضهٔ انسند

Сокинон ҳзираҳ қудсанд

ساکنان حظیرهٔ قدسند

Олимии сар ба сари бадеъи улҳол

عالمی سر به سر بدیع‌الحال

Нақш ӯ раҳнамои хиролФол

نقش او رهنمای خیرالفال

Бинии он равзаро агар хоҳӣ

بینی آن روضه را اگر خواهی

Кунӣ аз ҷону дидаи ҳамроҳӣ

کنی از جان و دیده همراهی

Бе уқубати заминаш аз злу ғам

بی‌عقوبت زمینش از ذل و غم

Бе уфӯнати ҳавояш аз туфу нам

بی‌عفونت هوایش از تف و نم

Ман заминаши зи кӯҳ ва аз гӯи давр

من زمینش ز کوه و از گو دور

Ҳам ҳавоаш аз ҳаводиси ?илҷуи давр

هم هواش از حوادث الجو دور

Санги резу гёши оламу ҳӣ

سنگ ریز و گیاش عالم و حی

Ҳашароти заминаши хусрав ва кӣ

حشرات زمینش خسرو و کی

Ҳарчӣ дар саҳн ӯ макон дорад

هرچه در صحن او مکان دارد

То ба сангу кулӯх ҷон дорад

تا به سنگ و کلوخ جان دارد

Ман зи даргоҳи хозини малакӯт

من ز درگاه خازن ملکوت

Ҳуҷҷатам дар хазинаи носут

حجّتم در خزینهٔ ناسوت

Гуфтам охир куҷост он кишвар

گفتم آخر کجاست آن کشور

Гуфт каз кӣ ва аз куҷои бартар

گفت کز کی و از کجا برتر

Ҷой кӣ гӯямаш ки шаҳри худоӣ

جای کی گویمش که شهر خدای

Ҷой ҷонаст ва ҷон надорад ҷой

جای جانست و جان ندارد جای

Ин чунин нуктаҳо чу гуфт маро

این چنین نکته‌ها چو گفت مرا

Хиради андар басар бихуфт маро

خرد اندر بصر بخفت مرا

Зонка андари ҷамоли он зебо

زانکه اندر جمال آن زیبا

Монда будам чу нақш бар дебо

مانده بودم چو نقش بر دیبا

Аҷал аз дасти он лаби хандон

اجل از دست آن لبِ خندان

Сари ангушти монда дар дандон

سرِ انگشت مانده در دندان

Чашм каз сӯраташ надорад брх

چشم کز صورتش ندارد برخ

Дида зу баркашад ду кргси чарх

دیده زو برکشد دو کرگس چرخ

Мураккабии кӯ ба зер рон дорад

مرکبی کو به زیر ران دارد

Охир аз роҳ каҳкашон дорад

آخر از راه کهکشان دارد

Ҷони мо вола аз ҷалолат ӯ

جان ما واله از جلالت او

Мадрак кас нагашта ҳолат ӯ

مدرک کس نگشته حالت او

Ишқ дар кӯии ғайби ҳолат ӯ

عشق در کوی غیب حالت او

Сидқ дар роҳи дайни мақолат ӯ

صدق در راه دین مقالت او

Ҳеҷ беҳударо бадв раҳ нест

هیچ بیهوده را بدو ره نیست

Зонка дар халқҳо чуну шаҳ нест

زانکه در خلقها چنو شه نیست

Дару даргоҳ ӯ чу маръӣ нест

در و درگاه او چو مرئی نیست

Марви онҷо ба ҷой хеш боист

مرو آنجا به جای خویش بایست

Пеши даргоҳ ӯ зи аҳли ҳавас

پیش درگاه او ز اهل هوس

Мл саворасту гули пиёдау бас

مُل سوارست و گُل پیاده و بس

ӯ амӣрӣаст кандарин бунёд

او امیریست کاندرین بنیاد

Аз паии ъзи шаръ ва додан дод

از پی عزّ شرع و دادن داد

Бар дараш лашкар ҳавас набӯд

بر درش لشکر هوس نبود

Вази савору пиёда кас набӯд

وز سوار و پیاده کس نبود

Рӯҳро карда аз ҷавоҳири нур

روح را کرده از جواهر نور

Гӯшу гардан чу гӯшу гардани ҳур

گوش و گردن چو گوش و گردن حور

Парда ҳо бошад аз ҳидоят ӯ

پرده‌ها باشد از هدایت او

Ҳарфу овоз дар вилоят ӯ

حرف و آواز در ولایت او

Рӯзи кӯрии туро ба худ пзрФт

روز کوری ترا به خود پذرفت

Кат дар ин лофгоҳ ғрҷаҳ гирифт

کت در این لافگاه غرجه گرفت

То набӣу набии з чун ту сиқт

تا نُبی و نَبی ز چون تو سقط

Ин даромад ба сӯрати он дар хат

این درآمد به صورت آن در خط

Ҷаҳли ту баҳри қолу қилӣ ро

جهل تو بهر قال و قیلی را

Дҳиаҳ кардаст Ҷабраилӣ ро

دحیه کردست جبرئیلی را

Гирди ин пери гирд то аз чоҳ

گرد این پیر گرد تا از چاه

Пояти оради зи чоҳ бар сари гоҳ

پایت آرد ز چاه بر سرِ گاه

Тифли кӯ бар гирд касе гардад

طفل کو بر گرد کسی گردد

Тухми кӯи пурвирд басӣ гардад

تخم کو پرورد بسی گردد

Зонка аз қӯт қувоем ӯ

زانکه از قوّت قوایم او

Баҳри ҷовид нафас соем ӯ

بهر جاوید نفس سایم او

Каси чунуад кам шунӯд дар слФўт

کس چنود کم شنود در سلفوت

Барзигар дар мазореъи малакӯт

برزگر در مزارع ملکوت

Ҷони ман баҳри ин ҳадис чу нӯш

جان من بهر این حدیث چو نوش

Чашм биниҳода бар даричаи гӯш

چشم بنهاده بر دریچهٔ گوش

Нашудам сайр аз он сухани дони зер

نشدم سیر از آن سخن‌دان زیر

Ташнаи зи об намак нагардад сайр

تشنه ز آب نمک نگردد سیر

Ҷони зи дидори дӯст парвардан

جان ز دیدار دوست پروردن

Ҳаст чун шаҳду глшкр хӯрдан

هست چون شهد و گلشکر خوردن

Меъда аз илм зон нагардад паст

معده از علم زان نگردد پست

Ки таому шара буд ҳам даст

که طعام و شره بود هم دست

Гуфтамаш бо ту рӯзгор хуш аст

گفتمش با تو روزگار خوش است

Бо ту хоҳам ки бо ту кор хуш аст

با تو خواهم که با تو کار خوش است

Бе чунуи пер дар ҷавонии хеш

بی‌چنو پیر در جوانی خویش

Ки хӯрд бар зи зиндагонии хеш

که خورد بر ز زندگانی خویش