Лаб чу бикшод пери фарзона

لب چو بگشاد پیر فرزانه

Соя берун гурехт аз хона

سایه بیرون گریخت از خانه

Перро гуфтам аз сари таҳқиқ

پیر را گفتم از سرِ تحقیق

эй турои малики дайни ҷдиру ҳқиқ

ای ترا ملک دین جدیر و حقیق

Ман ки бо ту дамӣ бигуфтам ғам

من که با تو دمی بگفتم غم

Ба ҳама умр надаҳум он як дам

به همه عمر ندهم آن یک دم

Умр бедӯстон на умр буд

عمر بی دوستان نه عمر بُود

Умр бе ёри умри ғмр буд

عمر بی‌یار عمر غمر بُوَد

Умр бо дӯстӣ ки ӯ яктост

عمر با دوستی که او یکتاست

Як дамиро ҳазор сола баҳост

یک دمی را هزار ساله بهاست

Дили зи банди ту хуш буд ба азоб

دل ز بند تو خوش بُوَد به عذاب

Чаҳ аҷаб каз намак хушаст кабоб

چه عجب کز نمک خوش است کباب

Ҷони з рӯй ту дар Ирам бошад

جان ز روی تو در ارم باشد

Дили зи таъйиди ту хуррам бошад

دل ز تایید تو خرم باشد

Чун ту дар маркази ҳақиқату ҳдқ

چون تو در مرکز حقیقت و حدق

Нест як подшо ба мақъади сидқ

نیست یک پادشا به مقعد صدق

Аз ту саҳрои ҳарир пӯш шавад

از تو صحرا حریر پوش شود

Вази ту неҳо шукр фуруш шавад

وز تو نیها شکر فروش شود

Аз ту бояд калиди қуфли вафо

از تو باید کلید قفل وفا

Сари сандӯқи сидқу дасти сафо

سرِ صندوق صدق و دستِ صفا

Аз ту биҳуши ҷуфт ҳуш омад

از تو بیهوش جفت هوش آمد

Ки ҳиўлии бараҳна пӯш омад

که هیولی برهنه پوش آمد

Мардум аз неки нек ху гардад

مردم از نیک نیک‌خو گردد

Боз чун бад буд чуну гардад

باز چون بد بُوَد چنو گردد