То ту зини манзил одамӣ нарӯй

تا تو زین منزل آدمی نروی

Дон ки андари гӯи сқри гаравӣ

دان که اندر گو سقر گروی

Бош то халқро барангезанд

باش تا خلق را برانگیزند

То кӣанд аз дарун чунон хезанд

تا کیند از درون چنان خیزند

Гарчи ӣнҷои Қубоду парвизӣ

گرچه اینجا قباد و پرویزی

Чун ъўонии зи гули сегӣ хезӣ

چون عوانی ز گل سگی خیزی

Врчаҳи ӣнҷои амӣрӣ аз зару зӯр

ورچه اینجا امیری از زر و زور

Бо такаббури зи хоки хезии мӯр

با تکبّر ز خاک خیزی مور

Врчаҳи ӣнҷои зи ъзи шаҳаншоҳӣ

ورچه اینجا ز عزّ شهنشاهی

Ёбӣ аз зулми дасти кӯтоҳӣ

یابی از ظلم دست کوتاهی

Вари фақиҳӣ валек шӯрангез

ور فقیهی ولیک شورانگیز

Деви хезӣ ба рӯзи растохез

دیو خیزی به روز رستاخیز

Вари буии зҳдўрзи лекини хар

ور بوی زهدورز لیکن خر

Ҳизуми дӯзахии валикин тар

هیزمِ دوزخی ولیکن تر

Ваии буии қозӣу ситамкора

وی بوی قاضی و ستمکاره

Рӯзи маҳшари шӯии ту бечора

روز محشر شوی تو بیچاره

Вари буии олам ва на омили ту

ور بوی عالم و نه عامل تو

Ду забонии буи на комили ту

دو زبانی بوی نه کامل تو

Чун ту бо сирати бадии резӣ

چون تو با سیرت بدی ریزی

Донкаҳ бо сӯрати дадии хезӣ

دانکه با صورت ددی خیزی

Баду неки ту бар ту бошад ба

بد و نیک تو بر تو باشد به

Вази баду неки ту касеро чаҳ

وز بد و نیک تو کسی را چه

Маънӣ аз хона чун ба кӯй ояд

معنی از خانه چون به کوی آید

Нақши дилҳо ба сӯй рӯй ояд

نقش دلها به سوی روی آید

Кунад аз баҳри ҷилваи мубдиъ чун

کند از بهر جلوه مبدع چون

Қӯти андаруну феъли бурун

قوّت اندرون و فعل برون

Некии афзуди оби бозпасон

نیکی افزود آبِ بازپسان

Аз бадии хок бар сари магасон

از بدی خاک بر سر مگسان

Гар ту некии маро чаҳ фоида зон

گر تو نیکی مرا چه فایده زان

Вар бидам ман туро аз он чаҳ зиён

ور بدم من ترا از آن چه زیان

Он қадари баси туро дар ин кулба

آن قدر بس ترا در این کلبه

Ҳаваси мӯшу дониши гурба

هوس موش و دانش گربه