Дар тамаъи зини сегон мзблаҳи пўӣ

در طمع زین سگان مزبله پوی

эй кам аз гурбаи даст ва рӯй бишӯй

ای کم از گربه دست و روی بشوی

Гурбаи ҳам рӯй шӯй ва ҳам дуздаст

گربه هم روی شوی و هم دزدست

Лоҷарам зон сарой бе муздаст

لاجرم زان سرای بی‌مزدست

Мӯшро мӯӣ ҳаст чун санҷоб

موش را موی هست چون سنجاب

Лек покӣ наёяд аз дарёб

لیک پاکی نیاید از دریاب

Напазирад даббоғат ар чаҳ накӯаст

نپذیرد دباغت ار چه نکوست

Нашавад поки ҳамчуи дигари пӯст

نشود پاک همچو دیگر پوست

Ноӣу чангӣ ки грбкон доранд

نای و چنگی که گربکان دارند

Мӯшро худ ба рақс нагузоранд

موش را خود به رقص نگذارند

Бе расани дузд хона кун бошад

بی‌رسن دزد خانه‌کن باشد

Мӯри ҳам дузд ва ҳам расан бошад

مور هم دزد و هم رسن باشد

То тани тест чун дили кафтор

تا تن تست چون دلِ کفتار

Лат ва лӯташ якеаст дар гуфтор

لت و لوتش یکیست در گفتار

Монда дар пеши ин ва он ба фусӯс

مانده در پیش این و آن به فسوس

Хоя кун на ва хона кун чу хурӯс

خایه کن نه و خانه کن چو خروس

Чун ба шаҳри он касон ки хурсанданд

چون به شهر آن کسان که خرسندند

Камар аз баҳр хоҷагӣ банданд

کمر از بهر خواجگی بندند

Ту насиҳати мадори хор ки ғмр

تو نصیحت مدار خوار که غمر

Кард зойеъ ба тамаъи Аммони умр

کرد ضایع به طمع عمّان عمر

Ҳон қаноат гузин ки томъи дун

هان قناعت گزین که طامع دون

Дар ду гетӣаст бо азоби алҳўн

در دو گیتی است با عذاب الهون

Толеъи онкии дайн ба ҳирс фурухт

طالع آنکه دین به حرص فروخت

Дар ваболаш ба эҳтироқ бсухт

در وبالش به احتراق بسوخت

Даст барадӣ наёфт аз паии банд

دست بردی نیافت از پی بند

Пои ҳирси ту аз қаноати банд

پای حرص تو از قناعت بند

Гар баӣ худ равонат наҳаросад

گر بهی خود روانت نهراسد

Вари бадии зоҳидати бншносд

ور بدی زاهدت بنشناسد