Рӯзи дайни дасти даст рас набӯд

روز دین دستِ دست رس نبود

Насаби каси шафиъ кас набӯд

نسب کس شفیع کس نبود

Нақди ту чун турои барангезад

نقد تو چون ترا برانگیزد

Ҳама дар гардани ту овезад

همه در گردن تو آویزد

Бута худ гуядат чу полудӣ

بوته خود گویدت چو پالودی

Ки зарӣ ё миси зарандудӣ

که زری یا مس زراندودی

Гар бадии оташати биполояд

گر بدی آتشت بپالاید

Вари бадии софӣ аз ту осоед

ور بدی صافی از تو آساید

Чун раседӣ ба оташи мавъӯд

چون رسیدی به آتش موعود

Худ бигӯед ки чнднӣ ё авд

خود بگوید که چندنی یا عود