Ҳеҷ бадномии одамиро пеш

هیچ بدنامی آدمی را پیش

Аз злўмӣ ва аз ҷҳўлии хеш

از ظلومی و از جهولی خویش

Чаҳ ҳадисаст ҳарчӣ пеш ояд

چه حدیثست هرچه پیش آید

Ҳама аз зулму ҷаҳл хеш ояд

همه از ظلم و جهل خویش آید

Ҳақ писандаст оламу одил

حق پسندست عالم و عادل

Банда гуҳ золимасту гуҳи ҷоҳил

بنده‌گه ظالمست و گه جاهل

Одамӣ бо гунаҳ шикаста тараст

آدمی با گنه شکسته‌ترست

Пои тоўси чашми захми параст

پای طاوس چشم زخم پرست

Конкаҳ гуяд манам шудаи маъсӯм

کانکه گوید منم شده معصوم

ӯст бар нафас хештан мешавам

اوست بر نفس خویشتن میشوم

Конкаҳи худро шикаста дил бинад

کانکه خود را شکسته دل بیند

Хештанро ба дил хаҷал бинад

خویشتن را به دل خجل بیند

ӯст шоистаи худои Карим

اوست شایستهٔ خدای کریم

Эминаст аз азоби нори ҷҳим

ایمن است از عذاب نار جحیم

Гуфт Довӯдро худои ҷаҳон

گفت داود را خدای جهان

Ки манам ёвари шикастаи дилон

که منم یاور شکسته دلان

Ҷони покон хазона фалакаст

جان پاکان خزانهٔ فلکست

Ҷисми некон нишеман маликаст

جسم نیکان نشیمن ملکست

Ҷисми ту гарчи нописандида аст

جسم تو گرچه ناپسندیده است

Шӯх чашмаст лек хуш дида аст

شوخ چشمست لیک خوش دیده است

Одамии сар ба сар ҳама оҳӯаст

آدمی سر به سر همه آهوست

Занн чунон оядаш ки бас некӯаст

ظن چنان آیدش که بس نیکوست

Айб дорад ду сад ҳазорон беш

عیب دارد دو صد هزاران بیش

Ҳунараши онкӣ аз бҳоем пеш

هنرش آنکه از بهایم پیش

Гар буд зинаташи зи ақлу адаб

گر بود زینتش ز عقل و ادب

Варна ҳам бо бҳоемаст насаб

ورنه هم با بهایم است نسب