Рӯҳро чун бабради рӯҳи амин
روح را چون ببرد روح امین
Чарх чорам фузуд азуи тазйин
چرخِ چارم فزود ازو تزیین
Дод мари Ҷабраилро фармон
داد مر جبرئیل را فرمان
Холиқу кирдигор ҳар ду ҷаҳон
خالق و کردگار هر دو جهان
Ки биҷавӣед мари варои ҳамаи ҷой
که بجویید مر ورا همه جای
То чаҳ дорад зи неъмати дунёӣ
تا چه دارد ز نعمت دنیای
Чун биҷустанд сӯзании диданд
چون بجُستند سوزنی دیدند
Бар зиҳи далқ ӯ бпрсиднд
بر زِه دلق او بپرسیدند
Каз пай чист бо ту ин сӯзан
کز پی چیست با تو این سوزن
Гуфт каз баҳри стар урати ман
گفت کز بهر ستر عورت من
Ки ба халқони зи зинати халқон
که به خُلقان ز زینت خَلقان
Қонеъам врчаҳ нестам хоқон
قانعم ورچه نیستم خاقان
То буд зиндаи жандаи пероҳан
تا بُوَد زنده ژنده پیراهن
Ҳаст муҳтоҷи риштау сӯзан
هست محتاج رشته و سوزن
Ҷумла гуфтанд холиқи мое
جمله گفتند خالق مایی
Бар ҳамаи ҳолҳо ту доноӣ
بر همه حالها تو دانایی
Бар зиҳи далқ сӯзанӣаст варо
بر زِه دلق سوزنی است ورا
Нест зин беш чизе аз дунё
نیست زین بیش چیزی از دنیا
Надай омад бадви зи раби рауф
ندی آمد بدو ز ربّ رئوف
Ки кунедаш дар он макони мавқуф
که کنیدش در آن مکان موقوف
Буии ?данеи ҳамеи дамади зини тан
بوی دنیی همی دمَد زین تن
Чархи чорам буд варои маскан
چرخ چارم بُوَد ورا مسکن
Гарна ин сӯзанаши бадии ҳамроҳ
گرنه این سوزنش بُدی همراه
Брсидӣ ба зери арши илоҳ
برسیدی به زیر عرش اِله
Сӯзании рӯҳро чу монеъи гашт
سوزنی روح را چو مانع گشت
Ба маконеи шарифи қонеъи гашт
به مکانی شریف قانع گشت
Боз монад аз макони қурбу ҷалол
باز ماند از مکان قرب و جلال
Сӯзании гашти рӯҳро ба вабол
سوزنی گشت روح را به وبال
эй ҷавонмарди панд ман бипазир
ای جوانمرد پند من بپذیر
Дили зи дунё ва зинаташ баргир
دل ز دنیا و زینتش برگیر
То мураффаҳ бидон сарои рисӣ
تا مرّفه بدان سرای رسی
Ба сарвару ъзу баҳоии рисӣ
به سرور و عز و بهای رسی
Варна бо хоки роҳи гардии рост
ورنه با خاک راه گردی راست
Роҳи уқбои зи роҳ ҳазл ҷудост
راه عقبی ز راه هزل جداست
Заҳри қотили шиноси ?дане ро
زهر قاتل شناس دنیی را
Рӯи ту позҳри сози уқбо ро
رَو تو پازهر ساز عقبی را
Зонка ?данеи параст бар хира
زانکه دنییپرست بر خیره
Ҳаст чун бути парасти дили тира
هست چون بتپرست دل تیره