Дар асар хондаам ки рӯҳи аллٰаҳ

در اثر خوانده‌ام که روح‌اللّٰه

Шуд ба саҳрои буруни шабӣ ногоҳ

شد به صحرا برون شبی ناگاه

Соъатӣ чун бирафт хоб гирифт

ساعتی چون برفت خواب گرفت

Ба сӯии хўобгаҳ шитоб гирифт

به سوی خوابگه شتاب گرفت

Сангӣ афганда дид болаши сохт

سنگی افگنده دید بالش ساخت

Хобро ҷуфти гашт ва беш натохт

خواب را جفت گشت و بیش نتاخت

Соъатӣ хуфт ва зуд шуд бедор

ساعتی خفت و زود شد بیدار

Дид Иблисро дар он ҳанҷор

دید ابلیس را در آن هنجار

Гуфт эй рондае саги малъун

گفت ای رانده ای سگ ملعون

Ба чаҳ кор омадӣ барам ба фусун

به چه کار آمدی برم به فسون

Ҷойгоҳӣ ки исмат исо аст

جایگاهی که عصمت عیسی است

Мари туро кӣ дар он макон мأўӣ аст

مر ترا کی در آن مکان مأوی است

Гуфт бар ман ту заҳмат оварадӣ

گفت بر من تو زحمت آوردی

Дар сароем тасарруфӣ кардӣ

در سرایم تصرّفی کردی

Бо ман охири такаллуф аз чаҳ кунӣ

با من آخر تکلّف از چه کنی

Дар сароем тасарруф аз чаҳ кунӣ

در سرایم تصرّف از چه کنی

Малики дунёи ҳама сарой манаст

ملک دنیا همه سرای منست

Ҷой ту нест малик ва ҷой манаст

جای تو نیست ملک و جای منست

Малики ман ба ғасб чун гирӣ

ملک من به غصب چون گیری

Ту ба исмати марои забун гирӣ

تو به عصمت مرا زبون‌گیری

Гуфт бар ту чаҳ заҳмат оварадам

گفت بر تو چه زحمت آوردم

Қасд маликат бигӯ ки кӣ кардам

قصد ملکت بگو که کی کردم

Гуфт кини сангро ки болаши тест

گفت کین سنگ را که بالش تست

На зи дунёст чун гирифтӣ суст

نه ز دنیاست چون گرفتی سست

Исои он сангро сабки андохт

عیسی آن سنگ را سبک انداخت

Шахси Иблис зон сабаби бгдохт

شخص ابلیس زان سبب بگداخت

Гуфт худ рстӣ ва маро ронадӣ

گفت خود رستی و مرا راندی

Ҳар давонро зи банди брҳондӣ

هر دوان را ز بند برهاندی

Бо ту зини пас маро набошад кор

با تو زین پس مرا نباشد کار

Маликати ман ту рӯ ба ман бигзор

ملکت من تو رَو به من بگذار

То чунин толибии ту ?дане ро

تا چنین طالبی تو دنیی را

Кӣ туоне бидид уқбо ро

کی توانی بدید عقبی را

Рӯи зи дунёи тамаъи бабр яксар

رَو ز دنیا طمع ببر یکسر

Гуҳару зар ӯ ту хоки шимур

گهر و زرّ او تو خاک شمر

Хок бар сар ҳар онкии дунёи хост

خاک بر سر هر آنکه دنیا خواست

Марди днёпрст бод ҳавост

مرد دنیاپرست باد هواست

Ҳаст бисёр хор ҳамчун гов

هست بسیار خوار همچون گاو

Меъда чун Асияи гулӯ чун нов

معده چون آسیا گلو چون ناو

Гардад аз рои носавобу сахеф

گردد از رای ناصواب و سخیف

Хира бисёр хори гирди книФ

خیره بسیار خوار گرد کنیف

На фалакро фурухтӣ ба ду нон

نه فلک را فروختی به دو نان

Луқмаи даҳ сайр кам мазан бар хон

لقمه ده سیر کم مزن بر خوان

То турои рӯзгор чун гуяд

تا ترا روزگار چون گوید

Луқма дар меъдаи ?ути брошўбд

لقمه در معده‌ات برآشوبد

Рӯзгори ту аз паии пиндошт

روزگار تو از پی پنداشت

Шодии шоми барад ваанда чошт

شادی شام برد و اندُه چاشت

Зон ҳамеи ройгони бимирии ту

زان همی رایگان بمیری تو

Каз паии луқма дар зҳирии ту

کز پی لقمه در زحیری تو

Ҳарки чун исо аз шара биҷаҳад

هرکه چون عیسی از شره بجهد

Аз ғами бод ва буд худ барраад

از غم باد و بود خود برهد

Ҳам нишин зумра малик бинад

هم‌نشین زمرهٔ ملک بیند

Боми худ панҷумин фалак бинад

بام خود پنجمین فلک بیند

Андарин ҳоли панд ман бипазир

اندرین حال پند من بپذیر

Тоҷу тахти адуи з раҳ баргир

تاج و تخت عدو ز ره برگیر

Адуии тести ?данеи малъун

عدوی تست دنیی ملعون

Ақли худро з дом кун берун

عقل خود را ز دام کن بیرون

Бо ки гӯям ки ғофиланд аз кор

با که گویم که غافلند از کار

Ин шаётин ба феълу мардум сор

این شیاطین به فعل و مردم سار

Чанд гӯям ки нест ёрии нек

چند گویم که نیست یاری نیک

Дар ту мсмўъ нест қавл валек

در تو مسموع نیست قول ولیک