Май ҳамеи хур кунун ба буии баҳор

می همی خور کنون به بوی بهار

Бош то брдмди зи гӯри ту хор

باش تا بردمد ز گور تو خار

эй чу фиръавн шавам гарданкаш

ای چو فرعون شوم گردنکش

Аз раҳи оби рафта дар оташ

از ره آب رفته در آتش

Чаканӣ дар миёни ранҷи хумор

چکنی در میان رنج خمار

Кори обӣ ки оташи оради бор

کار آبی که آتش آرد بار

Зон чунон хӯн ки аз лагад резанд

زان چنان خون که از لگد ریزند

Пас зи тобут хам барангезанд

پس ز تابوت خم برانگیزند

На ки зиндаи шӯии газандаи шӯй

نه که زنده شوی گزنده شوی

Аз лагади мурдае чаҳ зиндаи шӯй

از لگد مرده‌ای چه زنده شوی

Чун чу шерон ба кард худ нчрӣ

چون چو شیران به کرد خود نچری

Ҳамчуи рӯбоҳи хӯни руз чаҳ хурӣ

همچو روباه خون رز چه خوری

Ишқи беруни баради турои зи худӣ

عشق بیرون برد ترا ز خودی

Бехудиро бидон зи бихрдӣ

بی‌خودی را بدان ز بیخردی

Бо хиради майли сӯии мли чаканӣ

با خرد میل سوی مُل چکنی

Сипари хори барги гули чаканӣ

سپر خار برگ گل چکنی

Онкӣ дорад хирад нахоҳад мл

آنکه دارد خرد نخواهد مُل

Вонкаҳ бошад ҳазини набавӣади гул

وانکه باشد حزین نبوید گُل

Аз пай ҳуш бармагардон майл

از پی هوش برمگردان میل

Хоссаи мастӣу хона бар раҳи сайл

خاصه مستی و خانه بر ره سیل

Чун баротӣ надорад андари раҳ

چون براتی ندارد اندر ره

Лошаи харро ба дасти дузди мада

لاشه خر را به دست دزد مده

Ба буд хоҷаро дар ин бозор

به بُوَد خواجه را در این بازار

Вндрини гулшан ва дарин гулзор

وندرین گلشن و درین گلزار

Кӣсаи холӣу шаҳри пари мотам

کیسه خالی و شهر پر ماتم

Шаръи хасму надими номаҳрам

شرع خصم و ندیم نامحرم

Кӯии пари дузд ва зу бъсту парӣ

کوی پر دزد و زو بعست و پری

Ту ҳамеи кӯку кӯи канори хурӣ

تو همی کوک و کو کنار خوری

Ҳзм худ кун ки дуздат аз хона аст

حزم خود کن که دزدت از خانه است

Хозинати хоинст ва бегона аст

خازنت خاینست و بیگانه است

То кӣ аз хештани камӣ бӯдан

تا کی از خویشتن کمی بودن

Дилат нагирифт зи одамӣ бӯдан

دلت نگرفت ز آدمی بودن

Андарин сури пари зи шӯру шағаб

اندرین سور پر ز شور و شغب

Дили пар аз ғам нишину меҳр ба лаб

دل پر از غم نشین و مُهر به لب

Бода хӯрдӣ валек боҳай на

باده خوردی ولیک باهی نه

Дуғ хӯрдӣ валек бо кӣна

دوغ خوردی ولیک با کینه

Чун шудӣ маст ҳастӣ эй сода

چون شدی مست هستی ای ساده

Хики бода чу хоки афтода

خیک باده چو خاک افتاده

Чакании бодаи кандарин фарсанг

چکنی باده کاندرین فرسنگ

Бор шишаасту раҳи яху хари ланг

بار شیشه است و ره یخ و خر لنگ

Хари ланги заъифу бори гарон

خرِ لنگ ضعیف و بار گران

Манзалати санглох ва ту ҳайрон

منزلت سنگلاخ و تو حیران

Роҳи тории чароғ бе равған

راه تاری چراغ بی‌روغن

Боди сарсари ту бодхонаҳи шикан

باد صرصر تو بادخانه شکن

Сар бемағзу пои муҳками не

سر بی‌مغز و پای محکم نی

Моли ҳамдасту ёри муҳаррами не

مال همدست و یار محرم نی

Хўобгаҳи сохтаи зи шохи дарахт

خوابگه ساخته ز شاخ درخت

То ниҳодаи қадам ба ҷое сахт

تا نهاده قدم به جایی سخت

То турои андарин сафари зи газоф

تا ترا اندرین سفر ز گزاف

Бошад андари хаёли хонаи лоф

باشد اندر خیال خانهٔ لاف

Шаби сари хобу рӯзи азми шароб

شب سر خواب و روز عزم شراب

Чаҳ кунад ҷуз ки дайну малики хароб

چه کند جز که دین و ملک خراب

Ту ба май шоду одами андари банд

تو به می شاد و آدم اندر بند

Инат бади меҳру нохалафи фарзанд

اینت بد مهر و ناخلف فرزند

Гарчи шодӣ намой аввал ӯст

گرچه شادی نمای اوّل اوست

Кӣсаи гум шуда мъўл ӯст

کیسهٔ گم شده معوّل اوست

Кӯи бад-ӣни хокдону вайрони даҳ

کو بدین خاکدان و ویران دِه

Кӣса лоғар кунасту тани фарбеҳ

کیسه لاغر کنست و تن فربه

Донад он кӯи кушода раг бошад

داند آن کو گشاده رگ باشد

Ки миёни баста тизтг бошад

که میان بسته تیزتگ باشد

Марди фарбеҳ чу панҷ гом бирафт

مرد فربه چو پنج گام برفت

Ҳафт узваши зи чор табъ наҳуфт

هفت عضوش ز چار طبع نهفت

Ту ба чустии ҳисоб аз ӯ баргир

تو به چُستی حساب از او برگیر

Чун бапушанд ҷомаи шабгир

چون بپوشند جامهٔ شبگیر

Ки гиребон чу доману тириз

که گریبان چو دامن و تیریز

Атса ва хуй гирифту сурфау тез

عطسه و خوی گرفت و سرفه و تیز

ӯ саратро гирифтаи зери ду пой

او سرت را گرفته زیر دو پای

Ту зи ҷони сохтаи танишро ҷой

تو ز جان ساخته تنش را جای

Ту бадви дайн ва бхрдӣ дода

تو بدو دین و بخردی داده

ӯ ба ту девӣ ва дадӣ дода

او به تو دیوی و ددی داده

Ту азуи он хурӣ ки пастии тест

تو ازو آن خوری که پستی تست

Ва ӯ зи ту он барад ки ҳастӣ тест

و او ز تو آن بَرد که هستی تست

Умр додӣ ба бод аз пай май

عمر دادی به باد از پی می

Ғофилии зини шумори ъзи алӣ

غافلی زین شمار عزّ علی

Ба нишоту самоъи машғӯлӣ

به نشاط و سماع مشغولی

Вази сарои бақои ту маъзулӣ

وز سرای بقا تو معزولی

Фориғ аз маргу эмин аз гӯрӣ

فارغ از مرگ و ایمن از گوری

Ман чаҳ гӯям туро ба дили кӯрӣ

من چه گویم ترا به دل کوری

Чанг дар ?дане забун зада Эй

چنگ در دنیی زبون زده‌ای

Дили покизаро ба хӯн зада Эй

دل پاکیزه را به خون زده‌ای

Ҳубае назд тести кӯҳи аҳад

حبه‌ای نزد تست کوه اُحد

Сим бояд ки бошиддати лобуд

سیم باید که باشدت لابد

Вар набошад худо ва дайн бошад

ور نباشد خدا و دین باشد

Деви ?дане чунинат фармоед

دیو دنیی چنینت فرماید

Ҳеҷ хасмати бтар з дунё нест

هیچ خصمت بتر ز دنیا نیست

Бо ки гӯям ки чашм бино нест

با که گویم که چشم بینا نیست

Гул ба назд ту зон фароз омад

گل به نزد تو زان فراز آمد

Ки гулӯро ба гул ниёз омад

که گلو را به گل نیاز آمد