Он шунидӣ ки дар тавофи занӣ
آن شنیدی که در طواف زنی
Гуфт бо он ҷавони накӯи суханӣ
گفت با آن جوان نکو سخنی
Чун варо дар тавоф дид он мард
چون ورا در طواف دید آن مرد
Гашти лухтии зи сабру дониши фард
گشت لختی ز صبر و دانش فرد
Гашти ошиқ ба як назар дар ҳол
گشت عاشق به یک نظر در حال
Гуфт бо зани зи ҳоли хеши аҳвол
گفت با زن ز حال خویش احوال
Гуфт бо он ҷавони зан аз дониш
گفت با آن جوان زن از دانش
Он чунон зани зи мард ба дониш
آن چنان زن ز مرد به دانش
К-эй ҷавон нест мари турои маълум
کای جوان نیست مر ترا معلوم
Каз ки монадӣ дар ин назари маҳрӯм
کز که ماندی در این نظر محروم
Андарин мавзе эй ҷавони зариф
اندرین موضع ای جوان ظریف
Он ба ояд ки ӯст марди афиф
آن به آید که اوست مرد عفیف
Виҳк аз холиқат наёяд шарм
ویحک از خالقت نیاید شرم
Ки ба иксўи Фгндаҳ эй озарм
که به یکسو فگندهای آزرم
Холиқи ту ба ту шудаи нозир
خالق تو به تو شده ناظر
Ту ба дил ношудаи буриши ҳозир
تو به دل ناشده برش حاضر
Ин на ҷои таматтуъ ва назараст
این نه جای تمتّع و نظرست
Ҷойтар суст ва мавзе хатараст
جای ترسست و موضع خطرست
Кирдигори ту мари турои нигарон
کردگار تو مر ترا نگران
Ту ба шаҳвати мтобъи дгарон
تو به شهوت متابع دگران
Мардро шарм ба ба ҳар корӣ
مرد را شرم به به هر کاری
Нест чун шарми мари турои ёрӣ
نیست چون شرم مر ترا یاری
Шарми дор аз худои холиқи бор
شرم دار از خدای خالق بار
Вонгаҳ аз халқи ҳеҷ боки мадор
وانگه از خلق هیچ باک مدار
Ҳарки аз кирдигори тарсндаи сет
هرکه از کردگار ترسندهست
Халқи олами азуи ҳросндаҳи сет
خلق عالم ازو هراسندهست
Рӯзи бор эй тан ар ту хоҳии бор
روز بار ای تن ار تو خواهی بار
Шарми дор аз ҳаром даст бидор
شرم دار از حرام دست بدار
Дӯзахӣ дар шикам ки ин озаст
دوزخی در شکم که این آزست
Сегӣ андари ҷигар ки ин розаст
سگی اندر جگر که این رازست
Дар харобӣ нишаста кин чинаст
در خرابی نشسته کین چینست
Расми габрони гирифта кин дайнаст
رسم گبران گرفته کین دینست
Аждаҳоеи гирифтаи андар бар
اژدهایی گرفته اندر بر
Чист ин малику ҷоҳу ъзу зафар
چیست این ملک و جاه و عزّ و ظفر
Дода кӯрони мастро зубин
داده کوران مست را زوبین
Чист ин ҷоҳи илму қӯти дайн
چیست این جاه علم و قوّت دین
Аз буруни поки вази даруни нопок
از برون پاک وز درون ناپاک
Кист ин ҳаст сўФӣии чолок
کیست این هست صوفئی چالاک
Гурбаи беруни саг аз даруни ҷувол
گربه بیرون سگ از درون جوال
Чист ин кор карду касби ҳалол
چیست این کار کرد و کسب حلال
Бо саг ва дев карда анбозӣ
با سگ و دیو کرده انبازی
Чист ин лашкарӣ ва он ғозӣ
چیست این لشکری و آن غازی
Дода дар дасти дузди шамъу чароғ
داده در دست دزد شمع و چراغ
Чист ин шамъи шаръи нури димоғ
چیست این شمع شرع نور دماغ
Чун броФгндаҳ эй бар оби сипар
چون برافگندهای بر آب سپر
Май надории басони масти хабар
می نداری بسان مست خبر
Заврақӣ бар ниқоб дар Ҷайҳун
زورقی بر نقاب در جیحون
Кист ин духти зодаи қорун
کیست این دخت زادهٔ قارون
Ҷомае ҳафт ранг чун товус
جامهای هفت رنگ چون طاووس
Кист ин марди луқмау солус
کیست این مرد لقمه و سالوس
Наъра бардошта чу Кебек аз кӯҳ
نعره برداشته چو کبک از کوه
Кист ин ҳаст орифии бшкўаҳ
کیست این هست عارفی بشکوه
Ба лагади бом хона карда хароб
به لگد بام خانه کرده خراب
Кист ин муддаӣ бехуру хоб
کیست این مدّعی بیخور و خواب
Пой дар худ зада чу мардуми маст
پای در خود زده چو مردم مست
Чист ин дасти музеии дили паст
چیست این دست موزهٔ دل پست
Хештанро лақаби ниҳодаи Масеҳ
خویشتن را لقب نهاده مسیح
Вази дамаши сад ҳазор синаи ҷриҳ
وز دمش صد هزار سینه جریح
Бар худ афсӯс карда чун даҷол
بر خود افسوس کرده چون دجّال
Ки ба ҳангоми хирқау гуҳи ҳол
که به هنگام خرقه و گه حال
Ин ҳамаи хашму ҷангу зулму шарӯр
این همه خشم و جنگ و ظلم و شرور
Дад ва деванд дар ниқоби ғурур
دد و دیواند در نقاب غرور
Ба сарои бақо аз ин киштӣ
به سرای بقا از این کشتی
Мор ва газадам мабар бад-ӣни зиштӣ
مار و گزدم مبر بدین زشتی
Ин ҳамаи бади фаъол ва бе дайнанд
این همه بد فعال و بیدینند
Чаҳ тавон кард мардумон инанд
چه توان کرد مردمان اینند
Умри худ рои халқро бинад
عمر خود رای خلق را بیند
Халқ берой халқ нагузинад
خلق بیرای خلق نگزیند
ё ба азлат ба хўшдлии тани зан
یا به عزلت به خوشدلی تن زن
ё бад-ӣнҳо бисоз ва ҷон ме кун
یا بدینها بساز و جان میکن
Ъзи талаб карданами зи ҳиммат ва хуаст
عزّ طلب کردنم ز همّت و خوست
Ки ним ҳамчуи сифлаи хории дӯст
که نیم همچو سفله خواری دوست