Шукри инсоф бар забони баҳор
شُکر انصاف بر زبان بهار
Гуфт булбул чу мардуми ҳӯшёр
گفت بلبل چو مردم هوشیار
Шукри адли баҳори пеши илоҳ
شُکر عدل بهار پیش اِله
Дил гул гуяд аз забони гиёҳ
دل گُل گوید از زبان گیاه
Даштҳо пари лиҳоф бе болин
دشتها پر لحاف بیبالین
Боғҳо пари арӯс бе кобӣн
باغها پر عروس بیکابین
Гуфт қуръон ба лафз ҳамчун дар
گفت قرآن به لفظ همچون دُر
Мард доман кашидаро Фонзр
مرد دامن کشیده را فانظر
То бибинӣ ба чашми ақл пажӯҳ
تا ببینی به چشم عقل پژوه
Бар гиребони дашту домани кӯҳ
بر گریبانِ دشت و دامن کوه
Аз паии нақшҳои ҷони овез
از پی نقشهای جانآویز
Ахтарони нақши банду ранг омез
اختران نقشبند و رنگآمیز
Боғи пари тахтҳои сқлотўн
باغ پر تختهای سقلاطون
Роғи пари фаршҳои буқаламун
راغ پر فرشهای بوقلمون
Шохҳо ҳалаи пӯшу машки оғӯш
شاخها حلّهپوش و مشک آغوش
Дашти анбари ниҳоду минои пӯш
دشت عنبر نهاد و مینا پوش
Шабнами ашк чун Суҳайл ва сҳо
شبنمِ اشک چون سهیل و سها
Рӯй чун бомдод рӯй гё
روی چون بامداد روی گیا
Анбарин гашта аз насими сабо
عنبرین گشته از نسیم صبا
Аз мсоми замини машоми ҳаво
از مسام زمین مشام هوا
Сарв чун ҳури сабзи пероҳан
سرو چون حور سبز پیراهن
Машку анбари дамида бар доман
مشک و عنبر دمیده بر دامن
Боғ монанди атри машки огӣн
باغ مانند عطر مشک آگین
Роғ монанди зулфи ҳўролъин
راغ مانند زلفِ حورالعین
Чашмаи ашки чашм ман башитоб
چشمهٔ اشک چشم من بشتاب
То дар боғи рафта аз лаби об
تا درِ باغ رفته از لبِ آب
Хома бар кор карда шасти баҳор
خامه بر کار کرده شست بهار
Зулф кӯтоҳ карда дасти баҳор
زلف کوتاه کرده دست بهار
Не чунонаст гардиш бе бок
نی چنانست گردش بیباک
Зулфи шабро гирифтаи каши сӯии хок
زلف شب را گرفته کش سوی خاک
Гар бихоҳад ба ҳукми халқи камол
گر بخواهد به حکم خلق کمال
Хӯн кунад машку машки хӯн дар ҳол
خون کند مشک و مشک خون در حال
Сифати гул кунун ба қӯти дил
صفت گل کنون به قوّت دل
Гуфт булбул чу мардуми оқил
گفت بلبل چو مردم عاقل
Даштҳоро либосҳо рангин
دشتها را لباسها رنگین
Боғҳоро зи ҳалаҳо озин
باغها را ز حلّهها آذین
Кӯҳи пари нақшҳо ҳамаи зебо
کوه پر نقشها همه زیبا
Ахтарони нақши банд бар дебо
اختران نقشبند بر دیبا
Шох монанди ақди пари лؤлؤ
شاخ مانند عقد پر لؤلؤ
Бод монанди нофаи оҳӯ
باد مانند نافهٔ آهو
Боғи пурҳуққаҳои дару гуҳар
باغ پرحقههای درّ و گهر
Роғи пари шФшаҳҳои нуқрау зар
راغ پُر شفشههای نقره و زر
Ганҷи қорун ба домани сангӣ
گنج قارون به دامن سنگی
Зеби ҳўрои аён ба ҳар рангӣ
زیب حورا عیان به هر رنگی
Қатари борон чу донаҳои гуҳар
قطر باران چو دانههای گهر
Бар шақоӣқи чакидаи ҳамчуи дрр
بر شقایق چکیده همچو دُرر
Қамарӣу фохтаи фарози чанор
قُمری و فاخته فراز چنار
Барда аз ошиқони шикебу қарор
برده از عاشقان شکیب و قرار
Сарв чун ҳур дар миёни чаман
سرو چون حور در میان چمن
Самани машки бези пиромн
سمن مشکبیز پیرامن
Пояи абри ҳамчу дар хўшоб
پایهٔ ابر همچو درّ خوشاب
Омад аз ҳади армну сақлоб
آمد از حد ارمن و سقلاب
Мурғи нолони фарози гулбуни гул
مرغ نالان فراز گلبن گل
Маст бемутрибону соғари мл
مست بیمطربان و ساغر مُل
Абри шастаи з рӯй ҳомӯни пок
ابر شسته ز روی هامون پاک
Ҳарчӣ олоишаст аз рухи хок
هرچه آلایشست از رخ خاک
Роз дил карда ҷумлаи олами фош
راز دل کرده جمله عالم فاش
Зиракони замона чун авбош
زیرکان زمانه چون اوباش
Хонаи бгзоштаҳи ҳамаи зану мард
خانه بگذاشته همه زن و مرد
Сӯии саҳрои бурун шуда пай хӯрд
سوی صحرا برون شده پی خورد
Хунаки онкас ки ӯ ба фасли баҳор
خنک آنکس که او به فصل بهار
Лиззатӣ дорад ӯ зи бӯсу канор
لذّتی دارد او ز بوس و کنار
Хонаи чини кушодаи манзари ӯй
خانهٔ چین گشاده منظر اوی
Шоҳ қайсар намӯда духтари ӯй
شاه قیصر نموده دختر اوی
Хами зулфи бунафшаи дили ҷӯй
خم زلف بنفشهٔ دل جوی
Авд хомаст руста бар лаби ҷӯй
عود خامست رُسته بر لبِ جوی
Нофи оҳӯ чу хӯрд сунбули дашт
ناف آهو چو خورد سنبل دشت
Бӯяш аз кӯҳи қофу таври гузашт
بویش از کوه قاف و طور گذشت