Илм хон тоти ҷон қабул кунад

علم خوان تات جان قبول کند

Ки турои фазл бўолФзўл кунад

که ترا فضل بوالفضول کند

Бўлҳб аз замини Ясриб буд

بولهب از زمین یثرب بود

Лек қади қомат алсло нашунӯд

لیک قد قامت الصلا نشنود

Буд салмони худ аз диёри аҷам

بود سلمان خود از دیار عجم

Бар дар дайни ҳамеи фишурди қадам

بر درِ دین همی فشرد قدم

Илм каз баҳр худ кунӣ бар даст

علم کز بهر خود کنی بر دست

Об хоҳад чу тишнагии пайваст

آب خواهد چو تشنگی پیوست

Кӣ шавад баҳри порсии маҳҷӯр

کی شود بهر پارسی مهجور

Тоҷи мнои зи фарқи салмони давр

تاج منّا ز فرق سلمان دور

Кард чун аҳли байти худро ёд

کرد چون اهل بیت خود را یاد

Дили салмон ба лафзи мнои шод

دل سلمان به لفظ منّا شاد

Кӣ расонад ба ҳикмати адабат

کی رساند به حکمت ادبت

Занни тхиилу ҳиялату шағабат

ظنّ تخییل و حیلت و شغبت

Бози бўҷҳл агарчӣ наздикаст

باز بوجهل اگرچه نزدیکست

Дӯстии давр даст торикаст

دوستی دور دست تاریکست

Чун турои ҷузи ҳаво умед накард

چون ترا جز هوا امید نکرد

Дил сияҳ карду ҷон сипед накард

دل سیه کرد و جان سپید نکرد

Пас дар ин роҳ бо слослу ғул

پس در این راه با سلاسل و غل

Чорқли ҳрзи тест бар сари кул

چارقل حرز تست بر سرِ کل

Нест ҷузи набуввати раҳи набавӣ

نیست جز نبوت ره نبوی

Нақли наҳвӣу шабаҳати снўӣ

نقل نحوی و شبهت ثنوی

Нисбати дайни дуруст бояду бас

نسبت دین درست باید و بس

Зонка давлат шикаста шуд зи ҳавас

زانکه دولت شکسته شد ز هوس

Давлат аз рӯй шиддату савлат

دولت از روی شدت و صولت

Ду имрӯзи дону фардои лат

دوِ امروز دان و فردا لت