Буд дар шаҳри Балхи баққолӣ

بود در شهر بلخ بقّالی

Бекарон дошт дар дукони молӣ

بی‌کران داشت در دکان مالی

зи аҳли ҳарфати Фроштаҳи гардан

ز اهل حرفت فراشته گردن

Чобуки андари мъомлт кардан

چابک اندر معاملت کردن

Ҳам шукр дошт ҳам гул хӯрдан

هم شکر داشت هم گِل خوردن

Асалу хардалу хули андари ?дан

عسل و خردل و خلّ اندر دَن

Аблаҳӣ рафт то шукри бихарад

ابلهی رفت تا شکر بخرد

Чунки бихаред сӯии хонаи барад

چونکه بخرید سوی خانه بَرَد

Марди баққолро бидод дирам

مرد بقّال را بداد درم

Гуфт шукр маро бидиҳ ба карам

گفت شکر مرا بده به کرم

Баради баққоли дасти зии мизон

برد بقّال دست زی میزان

То диҳад шукру баради фармон

تا دهد شکّر و برد فرمان

Дар тарозу надид сдгони санг

در ترازو ندید صدگان سنگ

Гашти дилтанг аз он ва кард оҳанг

گشت دلتنگ از آن و کرد آهنگ

Марди баққол дар тарозуии хеш

مرد بقال در ترازوی خویش

Санги сдгони ниҳод аз кам ва беш

سنگ صدگان نهاد از کم و بیش

Кард аз гули тарозуро посанг

کرد از گل ترازو را پاسنگ

То шукр бидиҳадаш муқобили санг

تا شکر بدهدش مقابل سنگ

Марди аблаҳи магар ки гул хӯрдӣ

مرد ابله مگر که گِل خوردی

Тану ҷонро фидоӣ гул кардӣ

تن و جان را فدای گِل کردی

Аз тарозуи глк ҳаме дуздед

از ترازو گِلک همی دزدید

Марди баққол нарм ме хандид

مرد بقّال نرم می‌خندید

Гуфт мискин хабар наме дорад

گفت مسکین خبر نمی‌دارد

Кин зиёнасту суди пиндорад

کین زیانست و سود پندارد

Ҳарчӣ гул кам кунад ҳамеи зини сар

هرچه گل کم کند همی زین سر

Шукраш кам шавад сиррии дигар

شکرش کم شود سری دیگر

Мардумони ҷаҳони ҳамаи зини сон

مردمان جهان همه زین سان

Гашта аз баҳри суди ҷуфти зиён

گشته از بهر سود جفت زیان

Хештанро ба бод бар дода

خویشتن را به باد بر داده

Он ҷаҳонро бад-ӣн ҷаҳон дода

آن جهان را بدین جهان داده