Зуҳди варзӣ барои мурдорӣ

زهد ورزی برای مُرداری

Пас чаҳ гӯйӣ ки ман кӣми борӣ

پس چه گویی که من کیم باری

Ту аз ин зуҳди тавбаи ҷӯии насӯҳ

تو از این زهد توبه جوی نصوح

Варна бедил рӯй ба олами рӯҳ

ورنه بی‌دل روی به عالم روح

Чу ту сқмўнёи хурӣ ба ниёз

چو تو سقمونیا خوری به نیاز

Онгаҳ аз риднт ки дорад боз

آنگه از ریدنت که دارد باز

Дар ғами он дамӣ ки рафт аз даст

در غم آن دمی که رفت از دست

Гарӣу хӯнгарӣ ки ҷояш ҳаст

گری و خون گری که جایش هست

Давру наздик бе ман ва бо ман

دور و نزدیک بی من و با من

Сатҳ обаст ҳофизи равған

سطح آبست حافظ روغن

Он дабирӣ ки хӯрд хираи сабр

آن دبیری که خورد خیره صبر

Ред чндонкаҳ шуд чу лошаи дбр

رید چندانکه شد چو لاشه دَبر

Бош то дайнаш бозхост кунад

باش تا دینش بازخواست کند

То чу хома чигуна кост кунад

تا چو خامه چگونه کاست کند

Ҳаркии ҷӯёии олам ғайб аст

هرکه جویای عالم غیب است

Шамъ дар дасту ашк дар ҷайб аст

شمع در دست و اشک در جَیب است

Ту на некӣ на қобили некӣ

تو نه نیکی نه قابل نیکی

Марди кокоу кӯи кӯ ва кӣ кӣ

مرد کاکا و کو کو و کی کی

Бош то нақши ъзи намояди зл

باش تا نقش عزّ نماید ذُلّ

Бош то узр ҷузв хоҳад кул

باش تا عذر جزو خواهد کُل

Гулбун аз ҷаври даии намояди хор

گلبن از جور دی نماید خار

Бош то гули намоядат ба баҳор

باش تا گل نمایدت به بهار

Фатвои андари раҳ футувват нест

فتوی اندر ره فتوّت نیست

Набуввати андари дам набувват нест

نَبوت اندر دم نبوّت نیست

Чун фалаки солу маи зи номардӣ

چون فلک سال و مه ز نامردی

Гирди аҷроми хеш май гардӣ

گرد اجرام خویش می‌گردی