Нӯҳро умри ҷумлаи даҳ сад буд

نوح را عمر جمله ده صد بود

Ҳирсу умед ӯ бар он осуд

حرص و امید او بر آن آسود

Чун гузар кард нуҳсад ва панҷоҳ

چون گذر کرد نهصد و پنجاه

Дар Фзлк ба ҳсраҳ кард нигоҳ

در فذلک به حسره کرد نگاه

Гуфт оўх ки бар ман ин даҳ сад

گفت آوخ که بر من این ده صد

Буд бар ман зи рўзкии даҳ бад

بود بر من ز روزکی ده بد

Кард вирои саволи рӯҳи амин

کرد ویرا سؤال روح امین

Сари зи болои ниҳода бар болин

سر ز بالا نهاده بر بالین

К-эии турои умр аз анбиёи афзӯн

کای ترا عمر از انبیا افزون

Чун гузар кард бар ту ?данеи дун

چون گذر کرد بر تو دنیی دون

Бар чаҳ сон ёфтӣ ҷаҳонро ту

بر چه سان یافتی جهان را تو

Чун сипорӣ кунун равонро ту

چون سپاری کنون روان را تو

Гуфт дидам ҷаҳон чу тими ду дар

گفت دیدم جهان چو تیم دو در

Омадам аз дарӣ шудам з дигар

آمدم از دری شدم ز دگر

Наваз носудаи тани зи сайри сиблат

نوز ناسوده تن ز سیرِ سبیل

Комади овози пари наҳифи раҳил

کامد آواز پر نهیب رحیل

Май даҳуми ҷон ва май барам ҳасрат

می‌دهم جان و می‌برم حسرت

Шарбатами зарбату шифои шиддат

شربتم ضربت و شفا شدّت

Умраш ар бади дарози вари кӯтоҳ

عمرش ار بُد دراز ور کوتاه

Рахт бар баст зон кушод ба роҳ

رخت بر بست زان گشاد به راه

Оқибат ҳам бирафт ва беш намонад

عاقبت هم برفت و بیش نماند

Ояти азл хештан бархонад

آیت عزل خویشتن برخواند