Он чунон шуд ки дар замин ҳарӣ

آن چنان شد که در زمین هری

Аблаҳӣ кард рух ба барзигарӣ

ابلهی کرد رخ به برزگری

Гуфт бо ӯ з рӯй нодонӣ

گفت با او ز روی نادانی

Сабукӣ чист дар гарони ҷонӣ

سبکی چیست در گران جانی

Гар надории ҳамеи ту хори маро

گر نداری همی تو خوار مرا

Пунба бе пунбаи донаи кори маро

پنبه بی‌پنبه دانه کار مرا

Сблт ӯ ба куни деҳқон ба

سبلت او به کون دهقان به

Венаи чунин риши ҳам ба қасрон ба

وین چنین ریش هم به قصران به

Зонка пеши уқули ҳикмати хор

زانکه پیش عقول حکمت خوار

Пас хазидан наомадаст ба кор

پس خزیدن نیامدست به کار

Нест аз нуқта то хати фармон

نیست از نقطه تا خط فرمان

Ганҷ беранҷу дард бе дармон

گنج بی‌رنج و درد بی‌درمان

Ҳарчӣ яздон диҳад бар он мгзин

هرچه یزدان دهد بر آن مگزین

Ҳарчӣ гардун кунад дар он манишин

هرچه گردون کند در آن منشین

Кончаҳ он нест кард ҳаст кунад

کانچه آن نیست کرد هست کند

Вончаҳи ин бар фаррошат паст кунад

وآنچه این بر فراشت پست کند

Нақши нафасии муқӣм кӣ бошад

نقش نفسی مقیم کی باشد

Ҳарчӣ он нақш кард битарошад

هرچه آن نقش کرد بتراشد

Дар саховат ба кӯдакон монад

در سخاوت به کودکان ماند

Бидиҳад зуд ва зуд бастанд

بدهد زود و زود بستاند

Худ бихандад ба ту сипорад соз

خود بخندد به تو سپارد ساز

Худ бгриди з ту сетанд боз

خود بگرید ز تو ستاند باز

Зуди бахшу сабк ситон фалакаст

زود بخش و سبک‌ستان فلکست

Пер бо табъ кӯдакон фалакаст

پیر با طبع کودکان فلکست

Завқи ин хиттаи хатоу хатар

ذوق این خطهٔ خطا و خطر

Ҳаст монанди ҳавзу нилӯфар

هست مانند حوض و نیلوفر

Рӯз бидиҳад зи буии худ зӯраш

روز بدهد ز بوی خود زورش

Чун шаб ояд ҳам ӯ буд гӯраш

چون شب آید هم او بود گورش

Рӯзи бахшиши зи буии хешаши қӯт

روز بخشش ز بوی خویشش قوت

Чун шаб ояд худаш буд тобут

چون شب آید خودش بود تابوت

Рӯз дар бӯяш ар кунад парвоз

روز در بویش ار کند پرواز

Бози шаби ҷон бадв сипорад боз

باز شب جان بدو سپارد باز

Баду неки фалак ҳама талафаст

بد و نیک فلک همه تلفست

Ки ҳубуташ баробар шарафаст

که هبوطش برابر شرفست

Гар аз ин чарх дар ниқоби шӯй

گر از این چرخ در نقاب شوی

То кам аз моҳии офтоби шӯй

تا کم از ماهی آفتاب شوی

Духтарон чун фасона пардозанд

دختران چون فسانه پردازند

Дӯк рейсанд ва лъбтк бозанад

دوک ریسند و لعبتک بازند

Ваон фасонаи ҳадиси чархи кабӯд

وان فسانه حدیث چرخ کبود

Сари афсона ҳарчӣ буд ва набӯд

سرِ افسانه هرچه بود و نبود

Зонка номаҳрамии ту аз гардун

زانکه نامحرمی تو از گردون

Дорадат пеши хеши хору забун

داردت پیش خویش خوار و زبون

Ҳарки ӯ бандаи гашти гардун ро

هرکه او بنده گشت گردون را

Кард зойеъи худоӣ бе чун ро

کرد ضایع خدای بی‌چون را

Бандаи чархи банда ҳақ нест

بندهٔ چرخ بندهٔ حق نیست

Мари варои номи мард мутлақ нест

مر ورا نام مرد مطلق نیست