Дӯстии дӯстро меҳмон шуд

دوستی دوست را مهمان شد

Дӯст ҳозир набад пушаймон шуд

دوست حاضر نبُد پشیمان شد

Гуфт занро ки кадхудояти кӯ

گفت زن را که کدخدایت کو

Зан варо гуфт гуфтанӣ бар гӯ

زن ورا گفت گفتنی بر گو

Гуфт пеши ори кӣсаи зару сим

گفت پیش آر کیسهٔ زر و سیم

Зан биоварад ва кард зари таслим

زن بیاورد و کرد زر تسلیم

Мард бикшод кӣсаи динор

مرد بگشاد کیسهٔ دینار

Барграфт он қадр ки буд ба кор

برگرفت آنقدر که بود به کار

Мобақии ончӣ буд занро дод

مابقی آنچه بود زن را داد

Ба дар омад зи хонаи хурраму шод

به در آمد ز خانه خرّم و شاد

Чун шабонгоҳи шӯй боз омад

چون شبانگاه شوی باز آمد

Зан бар шӯии худ фароз омад

زن برِ شوی خود فراز آمد

Гуфт бо шӯии хеши васфи улҳол

گفت با شوی خویش وصف‌الحال

Шод шуд мард ва ғам гирифт завол

شاد شد مرد و غم گرفت زوال

Ҷумла буд он ниҳодаи сад динор

جمله بود آن نهاده صد دینار

Бист бардошти мард ва рафт ба кор

بیست برداشت مرد و رفت به کار

Ба фидо кард зар ҳрончаҳ бимонад

به فدا کرد زر هرآنچه بماند

Мустаҳаққро зи ранҷ ва ғам барраанд

مستحق را ز رنج و غم برهاند

Гуфт дарвешро даҳуми динор

گفت درویش را دهم دینار

Ки маро шод кард некӯи ёр

که مرا شاد کرد نیکو یار

Бе ҳузури ман ин чунин сираи мард

بی‌حضور من این چنین سره مرد

Моли ман зон хеш фарқ накард

مال من زانِ خویش فرق نکرد

Ҷумлаи дарвешро даҳуми молам

جمله درویش را دهم مالم

Аз чунин дӯстӣ чаро нолам

از چنین دوستی چرا نالم

Ҳаст шукронае кунун дар хӯрд

هست شکرانه‌ای کنون در خورد

Зонка дар моли ман тасарруф кард

زانکه در مال من تصرّف کرد

Дӯстон эй писар чунин буданд

دوستان ای پسر چنین بودند

Каз муроот ҳам нёсуданд

کز مراعات هم نیاسودند

Молу ҷони дӯстро фидо карданд

مال و جان دوست را فدا کردند

Роҳати дӯстон ғзӣ карданд

راحت دوستان غذی کردند

Ту ба донагии дирам ки дӯсти барад

تو به دانگی درم که دوست برد

Синаи ?ути ҳамчуи мори пӯсти дард

سینه‌ات همچو مار پوست درد

Даври айёму тоб додани пӯст

دور ایّام و تاب دادن پوست

Гар ба зар хуб шуд набошад дӯст

گر به زر خوب شد نباشد دوست

Чун кунӣ хираи дӯстии даъвӣ

چون کنی خیره دوستی دعوی

Ҳамаи гуфтори ҳарза бе маънӣ

همه گفتار هرزه بی‌معنی

Дӯст каз косу косаи давр буд

دوست کز کاس و کاسه دور بود

Аз сипосу сипосаи давр буд

از سپاس و سپاسه دور بود

Бо баду нек вақт доду ситад

با بد و نیک وقت داد و ستد

Накунад ҳеҷ неки ҳаргизи бад

نکند هیچ نیک هرگز بد

Дӯстрогар зи ҳам бадарии пӯст

دوست را گر ز هم بدرّی پوست

Гар кунад оҳ ӯ набошад дӯст

گر کند آه او نباشد دوست

Вар бигӯе ба дӯсти бурҷаи ҳин

ور بگویی به دوست برجه هین

Гуядат то куҷо бигӯ биншин

گویدت تا کجا بگو بنشین

Ёр бад душманаст руъё рӯй

یار بد دشمنست رویا روی

Ту азин ёри зуд даст бишӯй

تو ازین یار زود دست بشوی

Ёри бади ҳамчуи теғи дидорист

یار بد همچو تیغ دیداریست

Нарм ва тезасту равшану торист

نرم و تیزست و روشن و تاریست

Мардро раҳзанӣ яқин бошад

مرد را رهزنی یقین باشد

Ҳар қаринӣ ки дун дайн бошад

هر قرینی که دونِ دین باشد

Ҳар кро дар бтонаҳи ёри бадаст

هر کرا در بطانه یار بدست

Донкаҳ дар саҳни хонаи мори бадаст

دانکه در صحن خانه مار بدست

Ёри бадро макун ба хашми бтар

یار بد را مکن به خشم بتر

Накунад шишаи каси руфӯ ба табар

نکند شیشه کس رفو به تبر

Шох бебаргу миваи хор буд

شاخ بی‌برگ و میوه خار بُوَد

Бор бедафъу нафъи мор буд

بار بی‌دفع و نفع مار بُوَد

Мари турои он рафиқ ва ёр ояд

مر ترا آن رفیق و یار آید

Кат ба нек ва ба бад ба кор ояд

کت به نیک و به بد به کار آید

Дӯстоне ки бедареғ буванд

دوستانی که بی‌دریغ بوند

Дӯстро ҳамчуи теғ ва меғ буванд

دوست را همچو تیغ و میغ بوند

Ёри ҳам коса ҳаст бисёре

یار هم کاسه هست بسیاری

Лек ҳам кӣса кам буд ёрӣ

لیک هم کیسه کم بُوَد یاری