Халқи ҷузи макру банд ва печ наянд
خلق جز مکر و بند و پیچ نیند
Ҳамаро озмудам инч наянд
همه را آزمودم ایچ نیند
Гар ҳама дар ?бирти фурӯи резад
گر همه در برت فرو ریزد
Марди оқили дарави нёўизд
مرد عاقل درو نیاویزد
Гар нае ҳамчуи ма ба нури гарав
گر نهای همچو مه به نور گرو
Ҳамчу хуршед бош танҳо рӯ
همچو خورشید باش تنها رو
Меҳри пайвастаи як савора буд
مهر پیوسته یک سواره بود
Моҳ бошад ки бо ситора буд
ماه باشد که با ستاره بود
Ҳарки танҳо рӯй кунад одат
هرکه تنها روی کند عادت
Ҳамчуи хуршед шаб кунад ғорат
همچو خورشید شب کند غارت
Мардро длшкстаҳ дорад ҷуфт
مرد را دلشکسته دارد جفت
Тирро пой баста дорад ҷуфт
تیر را پای بسته دارد جفت
Бо чунин тирҳо ва ҷавшанҳо
با چنین تیرها و جوشنها
Донкаҳ танҳо туро ба аз тан ҳо
دانکه تنها ترا به از تن ها
Малики олам ба зер танҳоӣаст
ملک عالم به زیر تنهاییست
Мард танҳо нишон зебоӣаст
مرد تنها نشان زیباییست
Бо касон дар нгоҳдошти буи
با کسان در نگاهداشت بُوی
Бо худ осӯдаи шому чошти буи
با خود آسوده شام و چاشت بُوی
Ҷуфт бошӣ худои надиҳади бор
جفت باشی خدای ندهد بار
Фард бошӣ худоӣ бошад ёр
فرد باشی خدای باشد یار
Чун ту танҳо нишинӣ аз сарви бен
چون تو تنها نشینی از سرو بُن
Бо худат ҳарчӣ орзӯ ме кун
با خودت هرچه آرزو میکن
Чун ту танҳо буии зи неку зи бад
چون تو تنها بوی ز نیک و ز بد
Кам зи тезӣ буд наёрӣ зад
کم ز تیزی بود نیاری زد
Чун дилат шуд ба фард бӯдани шод
چون دلت شد به فرد بودن شاد
Тез бе шарми кас ба ёрӣ дод
تیز بیشرم کس به یاری داد
Гирди тавҳиди гирд бо тФрид
گرد توحید گرد با تفرید
Чаҳ кунӣ суҳбатӣ ки он тақлид
چه کنی صحبتی که آن تقلید
Ба дамӣ аз ту андари овезад
به دمی از تو اندر آویزد
Пас ба бодии ҳам аз ту бигурезад
پس به بادی هم از تو بگریزد
То ҳаме дар ту нек худ бинад
تا همی در تو نیک خود بیند
Бо ту як дам ба рФқ биншинад
با تو یک دم به رفق بنشیند
Гар шавад волъёзи боллٰаҳи бад
گر شود والعیاذ باللّٰه بد
То чаҳ бинии азу ба ҷону хирад
تا چه بینی ازو به جان و خرد
Дил нахоҳад турои зи дили бугсал
دل نخواهد ترا ز دل بگسل
Бар бахилони бахили беҳтари дил
بر بخیلان بخیل بهتر دل
Дар даҳони дор то буд хандон
در دهان دار تا بود خندان
Чун гаронӣ кунад бикун дандон
چون گرانی کند بکن دندان
Ҳаркии моро нахоҳад аз ҳамаи дил
هرکه ما را نخواهد از همه دل
Гар ҳамаи дил буд аз ӯ бугсал
گر همه دل بود از او بگسل
Чаканӣ бо ҳариф бе маънӣ
چکنی با حریف بیمعنی
Баси надими ту шеър чун шеърӣ
بس ندیم تو شعر چون شعری
Баси ҷлисти китоб бо хирадат
بس جلیست کتاب با خردت
То нагӯяд ба халқи неку бадат
تا نگوید به خلق نیک و بدت
Ъзбӣ ба ки ҷуфти кӯтаҳи байн
عزبی به که جفت کوتهبین
Моҳ танҳо ба аз ду сад парвин
ماه تنها به از دو صد پروین
Ҳркҷои доғ боядат фармуд
هرکجا داغ بایدت فرمود
Чун ту марҳам наҳй надорад суд
چون تو مرهم نهی ندارد سود
Ҳарзаи дони ҳам шариф ва ҳам хас ро
هرزهدان هم شریف و هم خس را
Кӯи яке кӯи яке буд кас ро
کو یکی کو یکی بُوَد کس را
Кӯ дар ин рӯзгор ёр биор
کو در این روزگار یار بیار
Бар ки бошем устувор биор
بر که باشیم استوار بیار
Аҳли ин рӯзгор бесар ва бен
اهل این روزگار بیسر و بُن
Аз барои наву зи баҳри куҳан
از برای نو و ز بهر کهن
Дӯстӣ аз пай дирам доранд
دوستی از پی درم دارند
Заҳру позҳрро ба ҳам доранд
زهر و پازهر را به هم دارند
Гарчи хуши буи ва рӯйу хуш гила анд
گرچه خوشبوی و روی و خوش گلهاند
Зуд сайранду танг ҳавсила анд
زود سیرند و تنگ حوصلهاند
Ранҷи корону ганҷи лошоннд
رنج کاران و گنج لاشانند
Зари нигаҳдору рози пошоннд
زر نگهدار و راز پاشانند
Марди сӯрати параст кас набӯд
مرد صورتپرست کس نبود
Ҳуш ӯ ҷузи сӯй ҳавас набӯд
هوش او جز سوی هوس نبود
Рӯзи некӣ чаҳ хуш буд бо ту
روز نیکی چه خوش بود با تو
Чун бадӣ дид бад шавад бо ту
چون بدی دید بد شود با تو
Чун ту аз аблаҳон гузинӣ ёр
چون تو از ابلهان گزینی یار
Ёри ғори ту ор бошад ор
یار غار تو عار باشد عار
Ёри оқил агарчӣ бдсоз аст
یار عاقل اگرچه بدساز است
Чун дароӣ шутур хуш овозаст
چون درای شتر خوش آوازست
Ҷумлаи дарди хеши шӯе ба
جملهٔ درد خویش شویی به
Ёри дархуради хеши ҷӯӣ ба
یار درخورد خویش جویی به
Неку бади дон дар ин сипанҷи сарой
نیک و بد دان در این سپنج سرای
Ҷуфти бади дасти ёри ноҳамтоӣ
جفت بد دست یار ناهمتای
Ин яке ноӣ не кунад ба ду дам
این یکی نای نی کند به دو دم
Вон дигар пои паии зи баҳри шикам
وآن دگر پای پی ز بهر شکم
Ёри нодон агар з рӯй ниёз
یار نادان اگر ز روی نیاز
Ҳам чу Довӯд баркашад овоз
هم چو داود برکشد آواز
Савт ӯ мӯат рӯҳ аҳрораст
صوت او موت روح احرارست
Фӯт ӯ ғўс мардум озораст
فوت او غوث مردم آزارست
Шохи мозўн чу пар гиреҳ бошад
شاخ ماذون چو پر گره باشد
Маргаш аз баргу бор ба бошад
مرگش از برگ و بار به باشد
Бехи нрдӣ ки рости шох буд
بیخ نردی که راست شاخ بُوَد
Соли танагии дилаши фарох буд
سال تنگی دلش فراخ بُوَد
Ҳркро ҳаст дӯстии дами соз
هرکرا هست دوستی دم ساز
Ба шаҳӣ дар ҷаҳон диҳад овоз
به شهی در جهان دهد آواز
Ман ба олам дарун наме донам
من به عالم درون نمیدانم
Дӯстӣ зон ҳамеша ҳайронам
دوستی زان همیشه حیرانم