Қиссае ёд дорам аз падарон

قصه‌ای یاد دارم از پدران

Зон ҷаҳони дидагони прҳнрон

زان جهان‌دیدگان پرهنران

Дошт золӣ ба рӯстои тагов

داشت زالی به روستای تگاو

Маҳастии номи духтарӣ ва се гов

مَهسَتی نام دختری و سه گاو

Наварӯсӣ чу сарвтар болон

نوعروسی چو سرو تر بالان

Гашти рӯзии зи чашми бади нолон

گشت روزی ز چشم بد نالان

Гашти бадараш чу моҳи нави борӣк

گشت بدرش چو ماه نو باریک

Шуд ҷаҳони пеши пери зани торик

شد جهان پیش پیر زن تاریک

Дилаш оташ гирифту сӯхти ҷигар

دلش آتش گرفت و سوخت جگر

Ки ниёзии ҷуз ӯ надошт дигар

که نیازی جز او نداشت دگر

Зол гуфтӣ ҳамеша бо духтар

زال گفتی همیشه با دختر

Пеши ту боди мурдани модар

پیش تو باد مردنِ مادر

Аз қазои гови золк аз пай хӯрд

از قضا گاو زالک از پی خورد

Пўзи рӯзӣ ба дегаш андар кард

پوز روزی به دیگش اندر کرد

Монад чун пои мақъади андари рег

ماند چون پای مقعد اندر ریگ

Он сари мурдаи регаши андари дег

آن سر مرده ریگش اندر دیگ

Гов монанди девӣ аз дӯзах

گاو مانند دیوی از دوزخ

Сӯии он золи тохт аз матбах

سوی آن زال تاخت از مطبخ

Зол пиндошт ҳаст ъзроӣил

زال پنداشت هست عزرائیل

Бонги бардошт аз паии тҳўил

بانگ برداشت از پی تهویل

К-эии мқлмўти ман на Маҳастӣам

کای مقلموت من نه مَهْسَتیم

Ман яке зол пер меҳнатем

من یکی زال پیر محنتیم

Тндрстми ман ва ним бемор

تندرستم من و نیَم بیمار

Аз худоро маро бадв машумор

از خدا را مرا بدو مشمار

Гар турои Маҳастии ҳаме бояд

گر ترا مَهْسَتی همی باید

Онк ӯро бабри маро шояд

آنک او را ببر مرا شاید

Духтарам ӯст ман на беморам

دخترم اوست من نه بیمارم

Ту ӯ миннат рахт бурдорам

تو او منت رخت بردارم

Ман бирафтам ту донеу духтар

من برفتم تو دانی و دختر

Сӯй ӯ рӯи зи кор ман бигузар

سوی او رو ز کار من بگذر

То бадоне ки вақти пичопич

تا بدانی که وقت پیچاپیچ

Ҳеҷ каси мар туро набошад ҳеҷ

هیچ‌کس مر ترا نباشد هیچ

Бе балои нозанини шимурд ӯ ро

بی‌بلا نازنین شمرد او را

Чун бало дид дар супурд ӯ ро

چون بلا دید درسپرد او را

Ба ҷамоли накӯи азуи бади шод

به جمال نکو ازو بُد شاد

Ба хаёли бадаши з даст бидод

به خیال بدش ز دست بداد

Ёр набӯд ки бар дар зиндон

یار نبود که بر درِ زندان

Чашми гирёну лаб буд хандон

چشم گریان و لب بود خندان

Ёрат он бошад ар наёрӣ хашм

یارت آن باشد ار نیاری خشم

Ки з сар бификанад барои ту чашм

که ز سر بفکند برای تو چشم

Гирад ар прессяш писандида

گیرد ار پرسیش پسندیده

Гуфта ногуфтаи дидаи нодида

گفته ناگفته دیده نادیده

Ҳаркии вақти балои з ту бигурехт

هرکه وقت بلا ز تو بگریخت

Ба ҳақиқати бдонкаҳ ранг омехт

به حقیقت بدانکه رنگ آمیخت

Суҳбаташро мҷуи Марв бар ӯ

صحبتش را مجو مرو بَرِ او

Рӯи зи равзани бҷаҳ на аз дар ӯ

رَو ز روزن بجه نه از درِ او

Ман вафое надидаам зи хасон

من وفایی ندیده‌ام ز خسان

Гар ту дидӣ салом ман бирасон

گر تو دیدی سلام من برسان