Он набинӣ ки Подшаҳи зода

آن نبینی که پادشه‌زاده

Ки варои млктсти омода

که ورا ملکتست آماده

Бошад андари саройу ҳуҷраи хос

باشد اندر سرای و حجرهٔ خاص

Бар сараши ходимон бо ихлос

بر سرش خادمان با اخلاص

То ба бозӣ фаррош нагузоранд

تا به بازی فراش نگذارند

Солу маи пос ӯ ҳаме доранд

سال و مه پاس او همی دارند

Он вшоқони пари фиғону фузул

آن وشاقان پر فغان و فضول

Шуда бар лаҳви икдгри машғӯл

شده بر لهو یکدگر مشغول

Дар сарое ки боргаҳ бошад

در سرایی که بارگه باشد

Заҳмату анба сипаҳ бошад

زحمت و انبُه سپه باشد

Ҳамаро бар фалаки расидаи хурӯш

همه را بر فلک رسیده خروش

Боргоҳ аз фиғонашони пари ҷӯш

بارگاه از فغانشان پر جوش

Вони малики зодаи соъатӣ бе кор

وآن ملک‌زاده ساعتی بی‌کار

Набӯд берақиб ва бе кирдор

نبود بی‌رقیب و بی‌کردار

То напуед ба роҳи новоҷиб

تا نپوید به راه ناواجب

Набӯд беатобаку ҳоҷиб

نبود بی‌اتابک و حاجب

На ба бозӣу лаҳви пардозад

نه به بازی و لهو پردازد

На напурсида гуфтани оғозад

نه نپرسیده گفتن آغازد

Он чунонаш нигоҳ ме дорад

آن چنانش نگاه می‌دارد

Ки яке дам ба ҳарзаи Бернард

که یکی دم به هرزه برنارد

Сар ин чист худ ту май доне

سرّ این چیست خود تو می‌دانی

Зонка мақсӯди кори ду ҷаҳонӣ

زانکه مقصود کار دو جهانی

Мари турои тахт малик мунтазираст

مر ترا تخت ملک منتظرست

Аз абаси ҷумлаи бахт бар ҳазараст

از عبث جمله بخت بر حذرست

Ту каз аз насли одамӣ ба насаб

تو گر از نسل آدمی به نسب

Поки дор аз абас ҳамеша ҳасб

پاک‌دار از عبث همیشه حسب

Кор кун ранҷи каши басони падар

کار کن رنج کش بسان پدر

Бозгардад турои гуҳар ба гуҳар

بازگردد ترا گهر به گهر

Варна аз одамии зи шайтонӣ

ورنه از آدمی ز شیطانی

Ҳарчӣ хоҳӣ бикун ту ба доне

هرچه خواهی بکن تو به دانی

эй дариғо ки қимати тани хеш

ای دریغا که قیمت تن خویش

намендонӣ сухан нагӯям пеш

می‌ندانی سخن نگویم پیش