Он шунидӣ ки рафт зии қозӣ

آن شنیدی که رفت زی قاضی

То кунад хасми хешро розӣ

تا کند خصم خویش را راضی

Буд мардӣ дар он миёнаи гувоҳ

بود مردی در آن میانه گواه

Ки зи ободӣ худ набӯд огоҳ

که ز آبادی خود نبود آگاه

Чун гувоҳӣ бидод қозӣ гуфт

چون گواهی بداد قاضی گفت

К-эии ту бо мардумӣу родии ҷуфт

کای تو با مردمی و رادی جفت

На фалони марди роди ҷади ту буд

نه فلان مرد راد جدّ تو بود

Ки Фрздқи варои ҳамеи бстўд

که فرزدق ورا همی بستود

Аз ато буд кому роҳати рӯҳ

از عطا بود کام و راحت روح

Шуъароро бад аз карами мамдуҳ

شعرا را بُد از کرم ممدوح

Мард гуфт аз Фрздқу ашъор

مرد گفت از فرزدق و اشعار

Ман надорам хабари ту ранҷаи мадор

من ندارم خبر تو رنجه مدار

Гуфт қозӣ чу ту зи нодонӣ

گفت قاضی چو تو ز نادانی

Манқибатҳои худ наме доне

منقبتهای خود نمی‌دانی

Қавли ту ман куҷо қабул кунам

قول تو من کجا قبول کنم

Ман ҳамаи кор бар усӯл кунам

من همه کار بر اصول کنم

Чун ндонӣ Фрздқ ва на мдиҳ

چون ندانی فرزدق و نه مدیح

Ман надорам шаҳодати ту саҳеҳ

من ندارم شهادت تو صحیح

Ту агар зи одамӣ чу одам бош

تو اگر ز آدمی چو آدم باش

Роҳ ӯро на беш ва на кам бош

راه او را نه بیش و نه کم باش

Ҷон ба кафи Бернау далери осоӣ

جان به کف برنه و دلیر آسای

Қасди ин роҳ кун дарави мосоӣ

قصد این راه کن درو ماسای

Кин ду рӯзаи ҳаёт назд хирад

کاین دو روزه حیات نزد خرد

Чаҳ хушу нохуш ва чаҳ нек ва чаҳ бад

چه خوش‌و ناخوش‌و چه نیک و چه بد

Бош то бехи ту ба об расад

باش تا بیخ تو به آب رسد

Моҳи хаймаи ?ут ба офтоб расад

ماه‌ خیمه‌ات به آفتاب رسد

Кӯдакии ту ҳануз маъзӯрӣ

کودکی تو هنوز معذوری

Зини тариқи дақиқи баси даврӣ

زین طریق دقیق بس دوری

Баста кӣ гирадат ба ҳосили нақл

بسته کی گیردت به حاصل نقل

Ҳарки дорад кушоди номаи ақл

هرکه دارد گشاد نامهٔ عقل

Ту чаҳ донеи зи офариниши ҳақ

تو چه دانی ز آفرینش حق

Чаҳ шиносии баёни бениши ҳақ

چه شناسی بیان بینش حق

Ту ки дар банди обӣу ноне

تو که در بند آبی و نانی

Кӣ ҷаҳону ниҳон ӯ доне

کی جهان و نهان او دانی

Вақтро шукр кун ки дар айём

وقت را شکر کن که در ایام

Зодае дар миёнаи ислом

زاده‌ای در میانهٔ اسلام

Хорӣу захми куфри дида на Эй

خواری و زخم کفر دیده نه‌ای

Шарбат кофарӣ чашида на Эй

شربت کافری چشیده نه‌ای

Саъии нокарда дар раҳи имон

سعی ناکرده در ره ایمان

Пешат овардаанд аз имон хон

پیشت آورده‌اند از ایمان خوان