Кӯдакӣ бо ҳариф бе инсоф

کودکی با حریف بی‌انصاف

Гуфт к-эии сар ба сари дағоу хилоф

گفت کای سر به سر دغا و خلاف

Ту дарозӣ ва низ дар ёзӣ

تو درازی و نیز در یازی

Пас ҳамон ба ки гўз кам бозӣ

پس همان به که گَوز کم بازی

Андарин шоҳроҳи биму умед

اندرین شاهراه بیم و امید

Дояи ҷисми тести деви сипед

دایهٔ جسم تست دیو سپید

Шабу рӯз аз паии ғизои танат

شب و روز از پی غذای تنت

Мондаи пистони дев дар даҳанат

مانده پستان دیو در دهنت

Ки ҳавои ҳалокати андешат

که هوای هلاکت اندیشت

Сари пистон сияҳ кунад пешат

سر پستان سیه کند پیشت

Кӯи яке модарӣ ки аз сари дард

کو یکی مادری که از سرِ درد

Кӯдак аз шер боз донад кард

کودک از شیر باز داند کرد

Кардат арча чу гўзи бен гардан

کردت ارچه چو گَوز بُن گردن

Шери пистони ғофилӣ хӯрдан

شیرِ پستان غافلی خوردن

Ногуҳии бинӣ аз дар бустон

ناگهی بینی از درِ بستان

Аҷал ояд сияҳ кунад пистон

اجل آید سیه کند پستان

Шер хӯрданати амл дароз кунад

شیر خوردنت امل دراز کند

Аҷалати хуи зи шер боз кунад

اجلت خو ز شیر باز کند

Дил хӯрд шер ӯ чу гови сабӯс

دل خورد شیر او چو گاو سبوس

Назд омӣ чу порсои солус

نزد عامی چو پارسا سالوس

Боз кун хуи зи шер хӯрдани пар

باز کن خو ز شیر خوردن پُر

Тамаъ аз шери модаи гови бабр

طمع از شیر ماده گاو ببُر

Бар сари пули дили втр чаҳ буд

بر سر پل دل وطر چه بُوَد

Дар сарои хатари бтр чаҳ буд

در سرای خطر بطر چه بُوَد

Тин ки Иблис дошт аз ваии нанг

طین که ابلیس داشت از وی ننگ

Ту чу дайнаши гирифта дар бар танг

تو چو دینش گرفته در بر تنگ

Зодмии қиблаи ақлу дайни дорӣ

زآدمی قبله عقل و دین داری

На наботӣ ки қиблаи тини дорӣ

نه نباتی که قبله طین داری

Набавии пеши ҷаҳл даст омӯз

نبوی پیش جهل دست آموز

Бар ҳамаи орзӯи шӯии пирӯз

بر همه آرزو شوی پیروز

Дили зи гули бугсал ар яқини дорӣ

دل ز گل بگسل ار یقین داری

Давр кун кини зи дил чу дайни дорӣ

دور کن کین ز دل چو دین داری

Гар ту дар хиттаи хатари шабу рӯз

گر تو در خطّهٔ خطر شب و روز

Бо хиради ҳамчуи Тифли бози гўз

با خرد همچو طفل باز گَوز

Хонаи ҷғдро бкўшидӣ

خانهٔ جغد را بکوشیدی

Ба гачу сангу нақши пӯшедӣ

به گچ و سنگ و نقش پوشیدی

Соли тӯфону хонаи ошуфта

سال طوفان و خانه آشفته

Ту дарави гоҳи масту гуҳи хуфта

تو درو گاه مست و گه خفته

На ки чун жолае фурӯи борад

نه که چون ژاله‌ای فرو بارد

Хонаро бар сарати фурӯди орад

خانه را بر سرت فرود آرد

Рӯзу шаби гоҳу бега аз борон

روز و شب گاه و بیگه از باران

Ғофил аз роҳи обу новдон

غافل از راه آب و ناودان

Чун турои барад дар сафари тӯфон

چون ترا برد در سفر طوفان

Бар ту хнднди нақшу гачи пас аз он

بر تو خندند نقش و گچ پس از آن

Бар дукони фиребу талбисат

بر دکان فریب و تلبیست

Даст хуш ёфтаст Иблисат

دست خوش یافتست ابلیست

Ҳам зи дасти худат дар ин бунёд

هم ز دست خودت در این بنیاد

Пой дар гул бимонаду сар бар бод

پای در گل بماند و سر بر باد

Ҳаст аз ӯ амр ва наҳй ва орў меар

هست از او امر و نهی و آرو میار

Аз ту бешааст умри даст афзор

از تو بیشه است عمر دست افزار

Ончӣ суд ояд ӯ барад ба дуруст

آنچه سود آید او برد به درست

Вончаҳ бошад зиёни зи мояи тест

وآنچه باشد زیان ز مایهٔ تست

Ногирифта ба ришват аз дайни нур

ناگرفته به رشوت از دین نور

Ройгони девро шудаи муздур

رایگان دیو را شده مزدور