Фарши умрати навишта дар шавамӣ

فرش عمرت نوشته در شومی

Ин ду фарроши зангӣу рӯмӣ

این دو فرّاش زنگی و رومی

эй наёмухта адаби зи абӯон

ای نیاموخته ادب ز ابوان

Адаб омӯз зини пас аз малавон

ادب آموز زین پس از ملوان

Адаби омўздти замони пас аз ин

ادب آموزدت زمان پس از این

Чун наёмухтӣ зи халқи замин

چون نیاموختی ز خلق زمین

Кӣ кафан бошад аз балои таббат

کی کفن باشد از بلای تبت

Ки кафани бофи тести рӯзу шабат

که کفن باف تست روز و شبت

Чандат андӯҳ перҳан бошад

چندت اندوه پیرهن باشد

Бӯи кати он перҳан кафан бошад

بو کِت آن پیرهن کفن باشد

Ту ба дарзӣ шуда ба перҳанат

تو به درزی شده به پیرهنت

Гозри он дам бикуфта кафанат

گازر آن دم بکوفته کفنت

Бо ту ин тумтароқу лофу ҳавас

با تو این طمطراق و لاف و هوس

То дам охираст ҳамраҳу бас

تا دم آخرست همره و بس

Баъд аз он ёри куфру дайнат буд

بعد از آن یار کفر و دینت بود

Неку бади мӯнису қаринат буд

نیک و بد مونس و قرینت بود

Неки ту равза Эй шавад зи Наим

نیک تو روضه‌ای شود ز نعیم

Бади ту ҳуфра Эй шавад зи ҷҳим

بدِ تو حفره‌ای شود ز جحیم

Ту зи ҳирсу ҳасади миёни съир

تو ز حرص و حسد میان سعیر

Гирди ту чун сарои пардаи асир

گرد تو چون سرای پرده اثیر

Бо худӣ аз асир чун гузарӣ

با خودی از اثیر چون گذری

Ҳизумӣ аз съир чун гузарӣ

هیزمی از سعیر چون گذری

Хештанро видоъ кун рстӣ

خویشتن را وداع کن رَستی

Ақд бо ҳур бе гумони бастӣ

عقد با حور بی‌گمان بستی

Рӯҳ бо ҳури фард ҷуфт шавад

روح با حور فرد جفت شود

Танат дар зер гул наҳуфт шавад

تنت در زیر گِل نهفت شود

Бар гуноҳон ҳаме кунӣ исрор

بر گناهان همی کنی اصرار

Хештанро зи мурдагони ингор

خویشتن را ز مردگان انگار

Хонаро гӯри созу дилро хасм

خانه را گور ساز و دل را خصم

Дару девори хоку гулро расм

در و دیوار خاک و گِل را رسم

Ҳамаи феъли ту аз ту карда савол

همه فعل تو از تو کرده سؤال

Ёфта гӯшмолу хӯрдаи дўол

یافته گوشمال و خورده دوال

Як ба як кардаро ҷазои дида

یک به یک کرده را جزا دیده

Вази шафиъони тамаъи ту бибрида

وز شفیعان طمع تو ببریده

Ноқиди феъли ту алӣаму басир

ناقد فعل تو علیم و بصیر

Ту зи аҳвол хеш гашта зрир

تو ز احوال خویش گشته ضریر

Баргирифтаи ҳиҷоби бори худо

برگرفته حجاب بار خدا

Рӯзи подоши феълу рӯзи ҷазо

روز پاداش فعل و روز جزا

эй Фгндаҳ ба ҷаҳлу сирати зишт

ای فگنده به جهل و سیرت زشت

Рӯбаҳи андари рузу малах дар кишт

روبه اندر رز و ملخ در کشت

Орзӯии зёъу асбобат

آرزوی ضیاع و اسبابت

Рӯзи обати бабраду шаби хобат

روز آبت ببرد و شب خوابت

Орзӯро ба зери пои дрор

آرزو را به زیر پای درآر

Ҳавасу орзӯ ба раҳ бигзор

هوس و آرزو به ره بگذار

Корзўу ҳавас касе ҷӯяд

کآرزو و هوس کسی جوید

Кӯи ҳамаи роҳ бехудӣ пуед

کو همه راه بی‌خودی پوید

Ончии ҷад чун лаъиби ҳамеи шимурӣ

آنچه جد چون لعب همی شمری

Вончаҳи ҳақ чун кизби ҳамеи шимурӣ

وآنچه حق چون کذب همی شمری

Лаъибу бозӣ барои кӯдаки рост

لعب و بازی برای کودک راست

Мард бо лоъбӣ наёяд рост

مرد با لاعبی نیاید راست

Гар биёбӣ ту дар аҷали таъхир

گر بیابی تو در اجل تأخیر

На туро масканаст қаъри съир

نه ترا مسکنست قعر سعیر

Баста бо уқдаи таманнои ақд

بسته با عُقدهٔ تمنا عقد

Тавбаҳо насяу гуноҳони нақд

توبه‌ها نسیه و گناهان نقد

Фориғ аз маргу эмин аз тхўиФ

فارغ از مرگ و ایمن از تخویف

Ҷурми ҳолеу тавба дар тсўиФ

جرم حالی و توبه در تسویف

Ту зи аҳволи хеши маҳҷӯбӣ

تو ز احوال خویش محجوبی

Зон талабкори марди мқлўбӣ

زان طلبکار مرد مقلوبی

Ваа ки чун омадӣ бурун з наҳуфт

وه که چون آمدی برون ز نهفت

Чанд воҳсртот бояд гуфт

چند واحسرتات باید گفت