Бишинав аз боргоҳи Мустафавӣ
بشنو از بارگاه مصطفوی
То чаҳ донеи зи нуктаи набавӣ
تا چه دانی ز نکتهٔ نبوی
Сифати коҳилони дайн дар роҳ
صفت کاهلان دین در راه
Ҳаст лафзи ман астўии иўмоаҳ
هست لفظ من استوی یوماه
Асби кавдан ба ғзў нест давон
اسب کودن به غزو نیست دوان
Варна чун хар надорадӣ полон
ورنه چون خر نداردی پالان
Бар тани худ нае мғФли бор
بر تن خود نهای مغفّل بار
Зонка бошад сиёҳи бдкрдор
زانکه باشد سیاه بدکردار
Шаръ варзӣ наёяд аз мнбл
شرع ورزی نیاید از منبل
Ҳақ гузорӣ наёяд аз коҳил
حق گزاری نیاید از کاهل
Онкӣ ӯ шаръро шавад мнқод
آنکه او شرع را شود منقاد
Наравад чун харон ба роҳи ъинод
نرود چون خران به راه عناد
Банда шаръ бош то барраӣ
بندهٔ شرع باش تا برهی
Варна гаштӣ ба пеши деви раҳе
ورنه گشتی به پیش دیو رهی
Мари турогар ба сӯии хонаи барад
مر ترا گر به سوی خانه برد
Ашҳбу адҳами замонаи барад
اشهب و ادهم زمانه برد
Хому гуми номи рафта аз хона
خام و گمنام رفته از خانه
Ки буд ҷузи ҷанину аФгонаҳ
که بود جز جنین و افگانه
Гоми зани ҳамчуи рӯз равшан бош
گام زن همچو روز روشن باش
На фусурда чу бом ва равзан бош
نه فسرده چو بام و روزن باش
Об дар гаштанаст хуш чу гулоб
آب در گشتن است خوش چو گلاب
Чу нагардад бгндд аз туфу тоб
چو نگردد بگندد از تف و تاب
Дам ба дам тўФ кун ба ҳар кӯе
دم به دم طوف کن به هر کویی
То бибинӣ магари нкўрўиӣ
تا ببینی مگر نکورویی
Вари накӯи гӯйӣу накӯ рое
ور نکو گویی و نکو رایی
Ҳамчу иқбол бош ҳарҷое
همچو اقبال باش هر جایی
Бо ҳамаи халқи рои некӯи дор
با همه خلق رای نیکو دار
Хуи накӯдору рой чун хуи дор
خو نکودار و رای چون خو دار
Танги хуии нишони адбирст
تنگ خویی نشان ادبیرست
Хуии бади рӯбаҳ ва накӯ шераст
خوی بد روبه و نکو شیرست
Хуии некӯи туро чу шер кунад
خوی نیکو ترا چو شیر کند
Хуии бади олам аз ту сайр кунад
خوی بد عالم از تو سیر کند
Нест дар хӯрд мари марои дилу ҷон
نیست در خورد مر مرا دل و جان
Ёрб аз ҳар давоми ту боз Раҳон
یارب از هر دوام تو باز رهان
Чист лиззати зи умр бо таклиф
چیست لذّت ز عمر با تکلیف
Ҳама бо ҳам рақибу хасму ҳариф
همه با هم رقیب و خصم و حریف
Зини ҳамаи халқу зини ҳамаи бунёд
زین همه خلق و زین همه بنیاد
Бори таклифи хеш бар ту ниҳод
بار تکلیف خویش بر تو نهاد
Гашти зини коиноти ҷумлаи хусӯс
گشت زین کاینات جمله خصوص
Аҳсани алсўраҳи мари турои махсӯс
احسنالصوره مر ترا مخصوص
Гирди ҳазлу абас чаро гардӣ
گرد هزل و عبث چرا گردی
Умри худ дар абас ҳбо кардӣ
عمر خود در عبث هبا کردی
Ки туро ғарра кард бар ?дане
که ترا غرهّ کرد بر دنیی
То бидодӣ зи дасти худ уқбо
تا بدادی ز دست خود عقبی
Кори худ дайр ва зуд дарёбӣ
کار خود دیر و زود دریابی
Лек акнӯн ҳануз дар хобӣ
لیک اکنون هنوز در خوابی
Ғофилии зини замонаи ғаддор
غافلی زین زمانهٔ غدّار
Аз вуҷӯди замона даст бидор
از وجود زمانه دست بدار
Кинамоне на пойдор буд
کین امانی نه پایدار بُوَد
Ҳасрати афзойу умри хор буд
حسرتافزای و عمر خوار بُوَد
Чун ман ва чун ту сад ҳазорон кишт
چون من و چون تو صد هزاران کشت
Ношудаи сурхи як сари ангушт
ناشده سرخ یک سر انگشت
Ту дар ин роҳи кӯдакии тифлӣ
تو در این راه کودکی طفلی
На шароби мрўқии сФлӣ
نه شراب مروّقی ثفلی
Марди роҳии дарой ва мардӣ кун
مرد راهی درآی و مردی کن
Варна раҳи гиру рӯи ма сардӣ кун
ورنه ره گیر و رو مه سردی کن