Давр моҳасту халқро аз моҳ

دور ماهست و خلق را از ماه

Умр моҳаст чун раҳаши кӯтоҳ

عمر ماهست چون رهش کوتاه

Ҳркрои моҳи пурвирд ба канор

هرکرا ماه پرورد به کنار

Шери хорааш дўто кунад чу хиёр

شیر خواره‌اش دوتا کند چو خیار

Бо раванда рўндгон пойанд

با رونده روندگان پایند

Боми харгаҳ ба гули ниндоинд

بام خرگه به گِل نیندایند

Хонаи ҷонатро ба сол ва ба моҳ

خانهٔ جانت را به سال و به ماه

Пора пора кунанд чун харгоҳ

پاره پاره کنند چون خرگاه

Чанбари чарху ахтари шару шӯр

چنبر چرخ و اختر شر و شور

Ин чу ҳроқаҳи дон ва он чу булӯр

این چو حرّاقه دان و آن چو بلور

Май кашандат ба худ ба дом ва ба дам

می‌کشندت به خود به دام و به دم

Посбонони гунбади аъзам

پاسبانان گنبد اعظم

Лек агар иўртгаҳи зи ъзи созанд

لیک اگر یورتگه ز عزّ سازند

Ҳам азу харгаҳят пардозанд

هم ازو خرگهیت پردازند

Бар ту умри ту алқёмаҳ хонд

بر تو عمر تو القیامة خواند

Зонка воллил волзҳош намонад

زانکه واللیل والضحاش نماند

Чун барояд зи чархи умр ту шед

چون برآید ز چرخ عمر تو شید

Шед марг онгаҳ авд ӯ шуд бед

شید مرگ آنگه عود او شد بید

Чун ббиндти он замон бо зл

چون ببیندت آن زمان با ذل

Рост чун дар баҳори наргису гул

راست چون در بهار نرگس و گل

Лек гуҳи ъзу гоҳи зли созанд

لیک گه عزّ و گاه ذُل سازند

Кору борат ҳама барандозанд

کار و بارت همه براندازند

Ақл донад ба ақли бози шинохт

عقل داند به عقل باز شناخت

Дидаро ҷуз ба дида натавон ёфт

دیده را جز به دیده نتوان یافت

Ки яке шамъ зинда кард ба боғ

که یکی شمع زنده کرد به باغ

Ба яке бӯсаи садҳазори чароғ

به یکی بوسه صدهزار چراغ

Гар касе аз асири бргзрд

گر کسی از اثیر برگذرد

Дурбин зон буд ки дида хӯрд

دوربین زان بُوَد که دیده خورد

Ҷинс аз ҷинс боз дорад ранҷ

جنس از جنس باز دارد رنج

Ки тарозу буд тарозуи санҷ

که ترازو بُوَد ترازو سنج

Мабарад ар чанд чизҳо сояд

مبرد ار چند چیزها ساید

Мабарад дигараши бФрсоид

مبرد دیگرش بفرساید

Бо гронҷон магӯӣ ҳаргизи роз

با گرانجان مگوی هرگز راز

Косё чун ду шуд шавад ғаммоз

کاسیا چون دو شد شود غمّاز

Андарин хари сарои навеи ту

اندرین خر سرای نویی تو

Ба чаҳ Монӣ маро нагӯйӣ ту

به چه مانی مرا نگویی تو

Хари исои гурусна бар охир

خرِ عیسی گرسنه بر آخُر

Домани роҳи каҳкашони пар дар

دامن راه کهکشان پر دُر

Ар басон збоб монадӣ боз

ار بسان ذباب ماندی باز

Чакании тухми хашму шаҳвату оз

چکنی تخم خشم و شهوت و آز

Дасти девони кушодаи хотами ҷам

دست دیوان گشاده خاتم جم

Хоби шаҳи бастаи шаб ба саҳар ва ба дам

خواب شه بسته شب به سحر و به دم

Ёр дар роҳ чун равон бошад

یار در راه چون روان باشد

Бе равони мард чун равон бошад

بی‌روان مرد چون روان باشد

Дӯстон дар раҳи салоҳу савоб

دوستان در ره صلاح و صواب

Икдгрро мадад буванд чу об

یکدگر را مدد بوند چو آب

Мард бояд ки аҳли дида буд

مرد باید که اهل دیده بُوَد

То дар ин роҳи ҳақи гузида буд

تا در این راه حق گزیده بُوَد

Чун надорад бсорти андари кор

چون ندارد بصارت اندر کار

Ншнўдаҳаст ё аввалии алобсор

نشنوده است یا اولی‌الابصار

Дидаи дили туро чу нест қрир

دیدهٔ دل ترا چو نیست قریر

Нестӣ дар ниҳоди кори басир

نیستی در نهاد کار بصیر

Аҳли дайнро ҷузи аҳл дайн нагузид

اهل دین را جز اهل دین نگزید

Дидро ҷуз ба дида натавон дид

دید را جز به دیده نتوان دید

Ёри ноҷинси тухм хоб омад

یار ناجنس تخم خواب آمد

Ёри ҳамҷинси пой об омад

یار همجنس پای آب آمد

Дӯстони ҳамчуи об раҳ сипаранд

دوستان همچو آب ره سپرند

Кобҳои пойҳои икдгрнд

کآبها پایهای یکدگرند

Роҳ беёр зафт бошад зафт

راه بی‌یار زفت باشد زفت

Ҷуз ба оби об кӣ тавонад рафт

جز به آب آب کی تواند رفت

Бо рафиқони сафар мақар бошад

با رفیقان سفر مقر باشد

Бе рафиқони мақар сқр бошад

بی‌رفیقان مقر سقر باشد

Бас накӯ гуфтаанд ҳушёрон

بس نکو گفته‌اند هشیاران

Хонаро роҳу роҳро ёрон

خانه را راه و راه را یاران

Кори бад ҳар киро рафиқи бадаст

کار بد هر که را رفیق بدست

Зонка бади ранги оҷиз аз хирадаст

زانکه بد رنگ عاجز از خردست

Зини ҷаҳони ҳамаи саросари ғам

زین جهان همه سراسر غم

Дилам аз дил гирифт ва аз ҷони ҳам

دلم از دل گرفت و از جان هم

Онкӣ зу чора нест ёраши дон

آنکه زو چاره نیست یارش دان

Вонкаҳ на ёри тести бориши дон

وآنکه نه یارِ تست بارش دان

Тозагии сарву гул з боронаст

تازگی سرو و گل ز بارانست

Зиндагии ҷону дил з ёронаст

زندگی جان و دل ز یارانست

Дӯстро кас ба як бало нафурухт

دوست را کس به یک بلا نفروخت

Баҳри кейкӣ гилӣм натавон сӯхт

بهر کیکی گلیم نتوان سوخت

Обро чун мадад буд ҳам аз об

آب را چون مدد بود هم از آب

Гулистон гардад ончӣ буд хароб

گلستان گردد آنچه بود خراب

Пас агар ин мадад бурӣда шавад

پس اگر این مدد بریده شود

Мива бар шох пжмридаҳ шавад

میوه بر شاخ پژمریده شود

Роҳ беёр нек натавон рафт

راه بی‌یار نیک نتوان رفت

Варна пеш оядат ҳазор окФт

ورنه پیش آیدت هزار آکفت

Ёри неки андарин замона камаст

یار نیک اندرین زمانه کمست

Зонка ғс ва самин кунун баҳамаст

زانکه غثّ و سمین کنون بهمست