Он шунидӣ ки гуфт дмсозӣ

آن شنیدی که گفت دمسازی

Бо қаринӣ аз он худ розӣ

با قرینی از آنِ خود رازی

Гуфт кини роз то нагӯйӣ боз

گفت کین راز تا نگویی باز

Гуфт худ кӣ шунидаам зи ту роз

گفت خود کی شنیده‌ام ز تو راز

Шарарӣ буд каз ҳавои пжмрд

شرری بود کز هوا پژمرد

Аз ту зоди он замон ва дар ман мард

از تو زاد آن زمان و در من مرد

Сари зи номаҳрамони ниҳон бояд

سر ز نامحرمان نهان باید

Варна муҳаррам чу башнавад шояд

ورنه محرم چو بشنود شاید

Дӯсти муҳаррам буд ба розу ниёз

دوست محرم بود به راز و نیاز

Пеши муҳаррами бараҳна бояд роз

پیش محرم برهنه باید راز

Дар раҳи сайл ва равадҳо хуфта

در ره سیل و رودها خفته

Сухан гуфта ба ки ногуфта

سخن گفته به که ناگفته

Рози ҷузи пеш оқилон магушоӣ

راز جز پیش عاقلان مگشای

Дили худ ҷуз ба аҳл дил манимоӣ

دل خود جز به اهل دل منمای

Он набинӣ ки тухмҳо дар гул

آن نبینی که تخمها در گِل

Нанамояд ба ҳеҷ золими дил

ننماید به هیچ ظالم دل

Кам зи хокӣу хоки неъмати соз

کم ز خاکی و خاک نعمت ساز

Аз зимистон наҳуфта дорад роз

از زمستان نهفته دارد راز

Чун ҳавои даст адл бигушоед

چون هوا دست عدل بگشاید

Розу дили ҷумла хок бинмоед

راز و دل جمله خاک بنماید

Роз дар зиракон ниҳон бошад

راز در زیرکان نهان باشد

Зонка ҳушёр бадгумон бошад

زانکه هشیار بدگمان باشد

Ҳарки дар рӯзи рози густардаи сет

هرکه در روز راز گسترده‌ست

Абҷад аз лавҳи ақли бстрдаҳи сет

ابجد از لوح عقل بسترده‌ست

Сари волшмс чун дилаш дарёфт

سرّ والشّمس چون دلش دریافت

На зи воллил бдрўор битофт

نه ز واللیل بدروار بتافت

Гуфт кини сӯзи парда соз манаст

گفت کین سوز پرده‌ساز منست

Шаби миъроҷи рӯз роз манаст

شب معراج روز راز منست