Буд андари сарахси як рӯзӣ

بود اندر سرخس یک روزی

Маҷлисии бас ба равнақу сӯзӣ

مجلسی بس به رونق و سوزی

Маҷлисии пари зи нолау шеван

مجلسی پر ز ناله و شیون

Гуфт он садри дайну фахри змн

گفت آن صدر دین و فخر زمن

Он чу Мӯсои зи шавқ бар сари тавр

آن چو موسی ز شوق بر سرِ طور

БўолмФохри Муҳамади Мансур

بوالمفاخر محمّد منصور

Ман бидон маҷлис андарун будам

من بدان مجلس اندرون بودم

Зон иборат ба дили бросўдм

زان عبارت به دل برآسودم

Ин ҳикояти з рӯй нукта баранд

این حکایت ز روی نکته براند

Дар маънии дарав ба рамз ифшоанд

دُرّ معنی درو به رمز افشاند

Бишинав инро ки ҳаст қавли Садид

بشنو این را که هست قول سدید

Ки ба ҷое магар ки перу мурӣд

که به جایی مگر که پیر و مرید

ДрФтоднд чун самоъӣ буд

درفتادند چون سماعی بود

Девро андари он дифоӣ буд

دیو را اندر آن دفاعی بود

Ваҷд афтод ҳардуро бтмом

وجد افتاد هردو را بتمام

Даргузаштанд аз ҳалолу ҳаром

درگذشتند از حلال و حرام

Пер мерақс кард дар ҳолат

پیر می رقص کرد در حالت

Зонка аз шавқ буд бо олат

زانکه از شوق بود با آلت

Дид мардии мурӣди оҳиста

دید مردی مرید آهسته

Зери зуннор бар миёни баста

زیر زنّار بر میان بسته

Гуфт к-эии пери ин амонат кист

گفت کای پیر این امانت کیست

Бастаи зуннор бар миёнат чист

بسته زنّار بر میانت چیست

Пер гуфташ ки эй фузули нюаш

پیر گفتش که ای فضول نیوش

Сар чу дидӣ хамӯш бош хамӯш

سِر چو دیدی خموش باش خموش

Кин на зуннор балки зинҳораст

کین نه زنّار بلکه زنهارست

Равзаи рӯҳро чу анҳорст

روضهٔ روح را چو انهارست

Аз паии қаҳри нафас бе дайнам

از پی قهر نفس بی‌دینم

Бастан кстӣаст ойинам

بستن کُستی است آیینم

То бидонад ки габр бе қадараст

تا بداند که گبر بی قدرست

Кор ӯ пеши садри дайни ғдрст

کار او پیش صدر دین غدرست

Ҳар саҳари кӯи з хоб бархезад

هر سَحر کو ز خواب برخیزد

Пеши кӯи шару фитнаи ангезад

پیش کو شرّ و فتنه انگیزد

Ман кунам арза бар ваии ин зуннор

من کنم عرضه بر وی این زنّار

То зи пиндор бад шавад бедор

تا ز پندار بد شود بیدار

Гӯям эй габри онкӣ ин дорад

گویم ای گبر آنکه این دارد

Аз куҷои ним зарра дайн дорад

از کجا نیم ذرّه دین دارد

зи аҳли норай на дар хури нурӣ

ز اهل ناری نه در خورِ نوری

Доми девӣ на ҳалаи ҳурӣ

دام دیوی نه حلّهٔ حوری

То дар он дами бтар зи хеши зи шар

تا در آن دم بتر ز خویش ز شر

Нашносад касе зи ҷумлаи башар

نشناسد کسی ز جمله بشر

Накунад кибр ва кин наёмизад

نکند کبر و کین نیامیزد

Аз раҳи ҷаҳл ва ҳмқ бархезад

از ره جهل و حمق برخیزد

То бад-ӣни фани зи аҷабу истикбор

تا بدین فن ز عُجب و استکبار

Боз дорам варо ба лайл ва наҳор

باز دارم ورا به لیل و نهار

Ҳам саломат буд марои зи шараш

هم سلامت بود مرا ز شرش

Ҳам ба худ набӯд аз бтри назараш

هم به خود نبود از بطر نظرش