Дар дили кӯб то рисӣ ба худоӣ

درِ دل کوب تا رسی به خدای

Чанд гардӣ ба гирди бому сарой

چند گردی به گرد بام و سرای

Аз дар кор агар даройии ту

از درِ کار اگر درآیی تو

Донкаҳ бар боми дайни броиии ту

دانکه بر بام دین برآیی تو

Дил кунад сӯии осмони парвоз

دل کند سوی آسمان پرواز

Боми дайнро ба нардбони ниёз

بام دین را به نردبان نیاز

Нардбонӣ ки сӯй бом диласт

نردبانی که سوی بام دلست

Пояи арши зер ӯ хаҷаласт

پایهٔ عرش زیر او خجلست

Тангҳои шукри марез ба боғ

تنگهای شکر مریز به باغ

Ки ҳамаи боғ тӯтӣанд чу зоғ

که همه باغ طوطی‌اند چو زاغ

Тӯтӣоне чу зоғи пеши ту дар

طوطیانی چو زاغ پیش تو در

Ту фурӯи рехта ба танги шукр

تو فرو ریخته به تنگ شکر

Дар ниҳоду мизоҷи хеши нигар

در نهاد و مزاج خویش نگر

Лутёнро чу тӯтӣони мшмр

لوطیان را چو طوطیان مشمر

Ин замони тӯтӣон ҷигар хоранд

این زمان طوطیان جگر خوارند

Лекини алкн ба гоҳ гуфторанд

لیکن الکن به گاه گفتارند

Заҳри ҷонро ба ошиёнаи барад

زهرِ جان را به آشیانه برد

Шукрат бо збоби хонаи барад

شکرت با ذباب‌خانه برد

Марҷаъи ҷони зи заҳри умри гзоӣ

مرجع جان ز زهر عمر گزای

Бозгашти шукри таҳорати ҷой

بازگشت شکر طهارت جای

Ҳеҷ бошӣ чу ҷуфту фардии ту

هیچ باشی چو جفت و فردی تو

Ҳама бошӣ чу ҳеҷ гардии ту

همه باشی چو هیچ گردی تو

Гар ҳамеи Юсуфят бояду ҷоҳ

گر همی یوسفیت باید و جاه

Ранҷҳо каши бабри риёзати чоҳ

رنجها کش ببر ریاضت چاه

Чун сулаймони ту маликро шоиӣ

چون سلیمان تو ملک را شایی

Ки чу Юсуф ба ҳасани зебоӣ

که چو یوسف به حسن زیبایی

Шодмон бошу чеҳраро бФрўз

شادمان باش و چهره را بفروز

Хештанро ба нори ҷаҳли мсўз

خویشتن را به نار جهل مسوز

Рўбрўн на з хеш ҳастӣ хеш

روبرون نه ز خویش هستی خویش

Ъзи худ дон ҳамеша пастии хеш

عزّ خود دان همیشه پستی خویش

Гар шӯии солу маи барин минҳоҷ

گر شوی سال و مه برین منهاج

Брнҳд бар сари ту гардуни тоҷ

برنهد بر سرِ تو گردون تاج

Аҷали нафас дар гадои дон

اجل نفس در گدایی دان

Асл ӯро зи подшоиии дон

اصل او را ز پادشایی دان

Ҳамчуи мардони сабк ба кори дарой

همچو مردان سبک به کار درآی

То бибинӣ ҳазор шоҳи гадоӣ

تا ببینی هزار شاه گدای

Андарин рустаи баҳри растани худ

اندرین رَسته بهر رَستن خود

Он фуруш эй писар ки кас нахирад

آن فروش ای پسر که کس نخرد

Чу саволат гузид марди маҳол

چو سؤالت گزید مرد محال

Мари турои касби хубтар зи савол

مر ترا کسب خوبتر ز سؤال

Каз салоҳат силеҳ ҳастӣ тест

کز صلاحت سلیح هستی تست

Чун амали ҷои бути парастии тест

چون عمل جای بت‌پرستی تست

Чун дил аз кам заданат шод шавад

چون دل از کم زدنت شاد شود

Ончӣ он ҳаст тест бод шавад

آنچه آن هست تست باد شود

Қомати умри хешро хами даҳ

قامتِ عمر خویش را خم ده

Дидаи хушки хешро нами даҳ

دیدهٔ خشک خویش را نم ده

Хами қомат ки нампазир буд

خم قامت که نم پذیر بُوَد

Сад камони пеш ӯ чу тир буд

صد کمان پیش او چو تیر بُوَد