Писарӣ дошт шайхи ноҳамвор

پسری داشت شیخ ناهموار

Ганҷи пардоз ва ранҷ нобурдор

گنج پرداز و رنج نابردار

Пери рӯзии зи баҳри нсҳу ниёз

پیر روزی ز بهر نصح و نیاز

Гашти розӣ ба сулҳи нону пиёз

گشت راضی به صلح نان و پیاز

Бар сари маҷмаъ аз сари озор

بر سر مجمع از سرِ آزار

Гуфт пўрои сар аз кабӯд барор

گفت پورا سر از کبود برآر

Рӯ чу зар боядат сафеҳӣ кун

رو چو زر بایدت سفیهی کن

Вари саряти орзӯ фақиҳӣ кун

ور سریت آرزو فقیهی کن

Вази зару сар ҳаме бихоҳӣ рост

وز زر و سر همی بخواهی راست

Молу ҷони падар бҷмлаҳ турост

مال و جان پدر بجمله تراست

То турои касбу ҷой ва ҷоҳ диҳад

تا ترا کسب و جای و جاه دهد

Зонка ин суфе худоӣ диҳад

زانکه این صوفیی خدای دهد

ӯ ҳидоят диҳад ту ҷаҳд бикун

او هدایت دهد تو جهد بکن

Кор кун кор ва бар меар сухан

کار کن کار و بر میار سخن

Ҷон надид аз ҷаҳони пари дардӣ

جان ندید از جهان پر دردی

Бо ту ҷузи нақди ноҷавонмардӣ

با تو جز نقد ناجوانمردی

Бо чунин нақди зиФ ва рӯй на хуб

با چنین نقد زیف و روی نه خوب

Юсуфӣ кӣ Фрўшдти ёқӯб

یوسفی کی فروشدت یعقوب

Нараҳад як насибаи ҷӯй аз нор

نرهد یک نصیبه‌جوی از نار

Зонка ришват даҳаст ришвати хор

زانکه رشوت دهست رشوت خوار

Ту ба сФўу сифот сӯфӣ бош

تو به صفو و صفات صوفی باش

Пӯсти кӯи кӯфӣӣ ва кӯфӣ бош

پوست کو کوفیی و کوفی باش

Бош ҳамчуи чароғ дар мотам

باش همچو چراغ در ماتم

Марг бо далқу сўк ҳар се баҳам

مرگ با دلق و سوک هر سه بهم

Пеши мурдани бимир то барраӣ

پیش مردن بمیر تا برهی

Варна мардии азу ба ҷони нҷҳӣ

ورنه مردی ازو به جان نجهی

Ҳамчунин бош дар ниқоби сиришт

همچنین باش در نقاب سرشت

То наризад ҷамолати оби биҳишт

تا نریزد جمالت آب بهشت

Сӯии асл аз сарои меҳнату доғ

سوی اصل از سرای محنت و داغ

Бо либоси кабӯди рӯ чу чароғ

با لباس کبود رو چو چراغ

Чун надории муноҳии андари пеш

چون نداری مناهی اندر پیش

зи эҳтисоб хирад биҷӯ мандяш

ز احتساب خرد بجو مندیش

Муфлисии мояи соз то барраӣ

مفلسی مایه ساز تا برهی

Аз балоҳоу зиштӣу тбҳӣ

از بلاها و زشتی و تبهی

Ошиқони он замон ки рои оранд

عاشقان آن زمان که رای آرند

Ҳар ду олам ба зери пои оранд

هر دو عالم به زیر پای آرند

Малакӯти ин чунин гадоӣ ро

ملکوت این چنین گدایی را

Ҷон диҳанд аз паии ризоӣ ро

جان دهند از پی رضایی را

Ҳаркии бартари зи ҷон макон дорад

هرکه برتر ز جان مکان دارد

Хона бар фарқ Фрқдон дорад

خانه بر فرق فرقدان دارد

Ҳаркии бартари зи ҷон мақар дорад

هرکه برتر ز جان مقر دارد

Кӣ фурӯдаш наад чу бардорад

کی فرودش نهد چو بردارد

Хештанро фидоӣ ёрон кун

خویشتن را فدای یاران کن

Кишти бегонаи пари з борон кун

کشت بیگانه پر ز باران کن

Худ ъбопўш ва хаз ба ёрони даҳ

خود عباپوش و خز به یاران ده

Ҷӯи ту хури гандумӣ ба эшон даҳ

جو تو خور گندمی به ایشان ده

Сқрии гуруснаи сет бар гузарат

سقری گرسنه‌ست بر گذرت

Мол ва ҷоҳаст ҳизуми сқрт

مال و جاهست هیزم سقرت

Гарчи ҳастат чунин сқр дар пеш

گرچه هستت چنین سقر در پیش

Ҳизум ӯ машав ва зу мандяш

هیزم او مشو و زو مندیش

Ҳизуми ин сқри зи ҷоҳ буд

هیزم این سقر ز جاه بُوَد

Вончаҳи дорӣ ба ҷоҳи чоҳ буд

وانچه داری به جاه چاه بُوَد

Гарчи ҳастӣ кунун зи ғифлати хуш

گرچه هستی کنون ز غفلت خوش

Сарнигӯн дар Фтӣ дар он оташ

سرنگون در فتی در آن آتش

Гарчи намруди оташӣ бар кард

گرچه نمرود آتشی بر کرد

На чу оташ алаф наёфт нахурд

نه چو آتش علف نیافت نخورد

Чун шунид ӯ хитоби ҳақ бо нор

چون شنید او خطاب حق با نار

Сарду хуш табъ шуд чу донаи нор

سرد و خوش طبع شد چو دانهٔ نار

Зари надорӣ чаҳ ғами хурии зи амир

زر نداری چه غم خوری ز امیر

Хари надорӣ чаҳ тарсӣ аз хари гир

خر نداری چه ترسی از خر گیر

эй фурӯмоягони шати қадам

ای فرومایگان شطّ قدم

Ваии фурӯмондагони баҳри адам

وی فروماندگان بحرِ عدم

Бош то дар расад баҳори шумо

باش تا در رسد بهار شما

То чаҳ гулҳо дамади зи хори шумо

تا چه گلها دمد ز خار شما

Дасти машшотаи баҳори азал

دستِ مشاطهٔ بهارِ ازل

То чаҳ ороед аз арӯси амал

تا چه آراید از عروس عمل

Лек он раҳ бибин ки дории пеш

لیک آن ره ببین که داری پیش

Аз дар нафас то дар дили хеш

از درِ نفس تا دَرِ دل خویش

Ҳарки аз ҷоҳи хеши дармонд

هرکه از جاه خویش درماند

Чӯби радаш ба садр ҳақ ронад

چوب ردّش به صدر حق راند

Ваон касоне ки мард ин роҳанд

وان کسانی که مرد این راهند

Аз ниҳод замона огоҳанд

از نهاد زمانه آگاهند

Бниўши ин ҳадис бе зарқӣ

بنیوش این حدیث بی‌زرقی

Дил манеҳ бар фурӯғ ҳар барқӣ

دل منه بر فروغ هر برقی

Сифату ҳоли суфиён ин аст

صفت و حال صوفیان این است

Роҳи дайни ину сидқи ҷон ин аст

راه دین این و صدق جان این است