Ман надонам зи ҷумлаи ашрор

من ندانم ز جملهٔ اشرار

Пари гуноҳӣ чу бе гуноҳи озор

پُر گناهی چو بی‌گناه‌آزار

Ҷузи сияҳ рӯй вақти бедодӣ

جز سیه روی وقت بیدادی

Накунад ҳамчуи зангёни шодӣ

نکند همچو زنگیان شادی

Шуғли давлат ки аз ситам созӣ

شغل دولت که از ستم سازی

Чаҳ буд ҷуз ки гургу харрозӣ

چه بود جز که گرگ و خرّازی

Чун з доду зи рои хешии шод

چون ز داد و ز رای خویشی شاد

Чун кунӣ бар фурӯди худ бедод

چون کنی بر فرود خود بیداد

Ҳаркии андари ҷаҳони ситами ҷӯянд

هرکه اندر جهان ستم جویند

Даду девон одамӣ рӯйанд

دد و دیوان آدمی‌رویند

Халқ сояасту шоҳи бади поя

خلق سایه است و شاه بد پایه

Пояи кажи кажи афканди соя

پایهٔ کژ کژ افکند سایه

Рӯзгор ар дард вагар дузад

روزگار ار درد و گر دوزد

Аз дили шоҳ одил омӯзад

از دل شاه عادل آموزد

Соя эзадаст шоҳи Карим

سایه ایزد است شاه کریم

Рост бошу мадор аз каси бим

راست باش و مدار از کس بیم

Баду некӣ ки дар сутур ва дадаст

بد و نیکی که در ستور و ددست

Аз дили шоҳи неку шоҳи бадаст

از دل شاه نیک و شاه بدست

Гардад аз дод шоҳи касрӣ вааш

گردد از داد شاه کسری وش

Сайри бустон чу шери пистони хуш

سیر بُستان چو شیر پستان خوش

Шавад ар ҷавр шаҳ кунад дидор

شود ار جور شه کند دیدار

Марди бозорӣ аз тараи безор

مرد بازاری از تره بیزار

Ҳарки ӯ бегуноҳ тарсанд

هرکه او بی‌گناه ترساند

Дон ки дар ҷои тарси дармонд

دان که در جای ترس درماند

Золим ар молу ҷони халқи бабрад

ظالم ار مال و جان خلق ببرد

На ҳам охираш май бибояд мард

نه هم آخرش می بباید مُرد

Гарчи имрӯзи зи аблаҳии стҳд

گرچه امروز ز ابلهی ستهد

Гӯру маҳшари ҷавоб ӯ бидиҳад

گور و محشر جواب او بدهد

Нест бар золим аз тану зану мол

نیست بر ظالم از تن و زن و مال

Ҷузи магари хунаши инчи чизи ҳалол

جز مگر خونش ایچ چیز حلال

Шоҳи ғмхўор нойиб хирадаст

شاه غمخوار نایب خردست

Шоҳи хунхор мард нест дадаст

شاه خونخوار مرد نیست ددست

Марди ғмхўори мард дайн бошад

مرد غمخوار مردِ دین باشد

Ҳарки ӯ ғам хӯрд чунин бошад

هرکه او غم خورد چنین باشد

Ранҷаи доранда кам зайд чу магас

رنجه دارنده کم زید چو مگس

Ҳаст кам ранҷ аз он зайди кргс

هست کم رنج از آن زید کرگس

Шрҳши ҳеҷ ҷон чу ранҷа надошт

شرهش هیچ جان چو رنجه نداشت

Адл ӯ ҷон ӯ бадви бгзошт

عدل او جان او بدو بگذاشت

Ҳркрои ранҷаи доштан дайн аст

هرکرا رنجه داشتن دین است

Тан ӯ нест тан ки танин аст

تن او نیست تن که تنّین است

Умри ранҷур дайртар монад

عمر رنجور دیرتر ماند

Ранҷаи дорандаи зуди дармонд

رنجه دارنده زود درماند

Хашмро бар хиради савори мадор

خشم را بر خرد سوار مدار

Хиради хешро ту хори мадор

خرد خویش را تو خوار مدار

Бехирад об кард посухи нон

بی‌خرد آب کرد پاسخ نان

Бо хирад кӣ хиради чунин суханон

با خرد کی خرد چنین سخنان

Ҳаркиро хашмаш аз хирад бешаст

هرکه را خشمش از خرد بیشست

Халқи азу ва ӯ зи халқ дил ришаст

خلق ازو و او ز خلق دل ریشست

Хашм чун теғу ҳалам чун зар ҳаст

خشم چون تیغ و حلم چون زر هست

Ту маӣ он гузин з ба ки бааст

تو مهی آن گزین ز به که بهست

эй шҳншаҳ дар ин сарои ғурур

ای شهنشه در این سرای غرور

Бихӯр ин шарбати шароби таҳур

بخور این شربت شرابِ طهور

Чун ма аз ту наёфарид худоӣ

چون مه از تو نیافرید خدای

Ту ба аз халқ бндгиш намой

تو به از خلق بندگیش نمای