Гуфт рӯзии ҳикоятии перӣ
گفت روزی حکایتی پیری
Ки марои бади нишонаи тирӣ
که مرا بُد نشانهٔ تیری
Кандар он рӯзгори шоҳӣ буд
کاندر آن روزگار شاهی بود
Олами адлро паноҳӣ буд
عالم عدل را پناهی بود
Доду инсоф ва адл густардӣ
داد و انصاف و عدل گستردی
Ҳаркасӣ бар з бар ӯ хӯрдӣ
هرکسی بر ز بِرّ او خوردی
Гуфт рӯзӣ ба раҳзанӣ дар тохт
گفت روزی به رهزنی در تاخت
Дид дар банд карда кола ва сохт
دید در بند کرده کاله و ساخت
Банде чанд дид баста ба банд
بندیی چند دید بسته به بند
Дузди гирёну бандён зон ханд
دزد گریان و بندیان زان خند
Зуди наздик роҳзан рафташ
زود نزدیک راهزن رفتش
Дар таҳқиқи роҳзани сифташ
دُر تحقیق راهزن سفتش
Гуфташ ин ханда ва грстн чист
گفتش این خنده و گرستن چیست
Воин чунин молу банд баста кист
واین چنین مال و بند بستهٔ کیست
Гуфт мо рости ин грстни зор
گفت ما راست این گرستن زار
Ки чунин неъмат аз ямину ясор
که چنین نعمت از یمین و یسار
Гирд карданд аз ҳарому ҳалол
گِرد کردند از حرام و حلال
Ҷамъ карданд зару колау мол
جمع کردند زرّ و کاله و مال
Рахт бар бод гашта дар банданд
رخت بر باد گشته در بندند
Брхўду одилони ҳамеи хнднд
برخود و عادلان همی خندند
Зулм шуд адл ва рӯз шуд шаби мо
ظلم شد عدل و روز شد شب ما
Зон ҳаме нашунаванд ёрб мо
زان همی نشنوند یاربِ ما
Ъодлоним лек бо фани хеш
عادلانیم لیک با فن خویش
Банд бардоштем аз тани хеш
بند برداشتیم از تن خویش
Ҳарки ӯ адли хеши бигузорад
هرکه او عدل خویش بگذارد
Золимиро худоӣ бигуморад
ظالمی را خدای بگمارد
То براردи зи молу ҷонаши дамор
تا برآرد ز مال و جانش دمار
Зулм ӯро ба зулм созад кор
ظلم او را به ظلم سازد کار