Чун таба шуд хилофати мأмўн

چون تبه شد خلافت مأمون

Рехти мари халқро ба ноҳақи хӯн

ریخت مر خلق را به ناحق خون

Кард бар оли бармаки он бедод

کرد بر آل برمک آن بیداد

Кҳксӣ зон сифат надорад ёд

کهکسی زان صفت ندارد یاد

Яҳёи бигноаҳро чу бикушт

یحیی بیگناه را چو بکشت

Гашт бар ваии замонаи тангу дурушт

گشت بر وی زمانه تنگ و درشت

Модарӣ дошт яҳёи мазлӯм

مادری داشت یحیی مظلوم

Перу оҷизи зи коми дили маҳрӯм

پیر و عاجز ز کام دل محروم

Ҷуфт андӯҳ гашта андари даҳр

جفت اندوه گشته اندر دهر

Айши ширин бар ӯ шуда чун заҳр

عیش شیرین بر او شده چون زهر

Боз гуфтанд ҳоли мأмўн ро

باز گفتند حال مأمون را

Арза карданд ҳоли маҳзун ро

عرضه کردند حال محزون را

Ки дуои бадат ҳаме гуяд

که دعای بدت همی گوید

Млкттро завол ме ҷӯяд

ملکتت را زوال می‌جوید

Дил ӯ хуш куну з ҳақад бакоҳ

دل او خوش کن و ز حقد بکاه

Бози хоҳ аз ъаҷузаи узри гуноҳ

باز خواه از عجوزه عذرِ گناه

Рафт мأмўни шабии зи халқи ниҳон

رفت مأمون شبی ز خلق نهان

Баргушода ба узри ҷурми забон

برگشاده به عذر جرم زبان

Дару гавҳари басӣ бадв бахшед

درِّّ و گوهر بسی بدو بخشید

Роҳу сомони кори худ он дид

راه و سامان کار خود آن دید

Гуфташ эй модари он қазоӣ буд

گفتش ای مادر آن قضایی بود

Чун қазо рафт зории ту чаҳ суд

چون قضا رفت زاری تو چه سود

Баъд аз ин корҳои бо ҳаш кун

بعد از این کارهای با هُش کن

Ваз дуоӣ бидам Фромш кун

وز دعای بدم فرامُش کن

Гарчи яҳё намонад ва ёфт газанд

گرچه یحیی نماند و یافت گزند

Ман туроам ба ҷой ӯ фарзанд

من ترا ام به جای او فرزند

Ман ба ҷой ваем ту дили хуши дор

من به جای ویم تو دل خوش دار

Ҳақаду кину дуоӣ бад бигзор

حقد و کین و دعای بد بگذار

Модар пер дод кор бидод

مادر پیر داد کار بداد

Дар замони пеши вай забон бикшод

در زمان پیش وی زبان بگشاد

Гуфт к-эии мейри бози даҳ хабарам

گفت کای میر باز ده خبرم

Ман ба шахсе чигуна ғам нахӯрам

من به شخصی چگونه غم نخورم

Ки варо чун туе иваз бошад

که ورا چون تویی عوض باشد

Рост чун ҷавҳар ва арз бошад

راست چون جوهر و عرض باشد

Бо бузургӣ ки омадат ҳосил

با بزرگی که آمدت حاصل

Ҳам набошӣ ба ҷои вай дар дил

هم نباشی به جای وی در دل

Чун вайеро ба гӯр натавон кард

چون وییی را به گور نتوان کرد

Ки буд модараш занда фард

که بُوَد مادرش ز انده فرد

Чун туе бо ҳазор ҳишмату ҷоҳ

چون تویی با هزار حشمت و جاه

Нест моро ба ҷои он дилхоҳ

نیست ما را به جای آن دلخواه

Ин чунин лафз чун дар шҳўор

این چنین لفظ چون دُر شهوار

Ёдгораст зон зани бедор

یادگار است زان زن بیدار

Гашт аз он як сухани хаҷали мأмўн

گشت از آن یک سخن خجل مأمون

Баъд аз он худ нарехт ҳаргизи хӯн

بعد از آن خود نریخت هرگز خون