Ҳоҷибии баради ҷоми нўшрўон

حاجبی بُرد جام نوشروان

Дид он шоҳ ва кард азуи пинҳон

دید آن شاه و کرد ازو پنهان

Дили хозини зи бим шаҳ бархест

دل خازن ز بیم شه برخاست

Ҷом ҷустан гирифт аз чапу рост

جام جُستن گرفت از چپ و راست

Хозин аз бими ҷон худ башитоб

خازن از بیم جان خود بشتاب

Ҳаркасиро ҳаме намӯд азоб

هرکسی را همی نمود عذاب

Ҷон хозин битофт аз паии ҷом

جان خازن بتافت از پی جام

Гашт аз бими шоҳи хӯни ошом

گشت از بیم شاه خون‌آشام

Ба умед ва ба роҳату ғаму дард

به امید و به راحت و غم و درد

Ҳаркасиро матолибат ме кард

هرکسی را مطالبت می‌کرد

Шоҳ гуфташ маранҷу боди мснҷ

شاه گفتش مرنج و باد مسنج

Бегунаҳро мадор дар ғаму ранҷ

بی‌گنه را مدار در غم و رنج

Дили худро ба ҷои худ бозор

دل خود را به جای خود بازآر

Бегунаҳро бад-ӣни гунаҳи мозор

بی‌گنه را بدین گنه مازار

Чист беҳтари зи хира ҷӯшидан

چیست بهتر ز خیره جوشیدن

Пардае бар гуноҳи пӯшидан

پرده‌ای بر گناه پوشیدن

Конкаҳи бардошти ҷоми надиҳади боз

کانکه برداشت جام ندهد باز

Вонкаҳ донист фош накунад роз

وانکه دانست فاش نکند راز

Шоҳи рӯзии миёни раҳгузарӣ

شاه روزی میان رهگذری

Дузди худро бидид бо камарӣ

دزد خود را بدید با کمری

Кард ишорат ба ханда бе борӣ

کرد اشارت به خنده بی‌باری

Кин аз он ҷом ҳаст гуфт оре

کین از آن جام هست گفت آری

Онат бахшӯдани инат бахшӣдан

آنت بخشودن اینت بخشیدن

Онат Пошидани инат пӯшидан

آنت پاشیدن اینت پوشیدن

Габрӣ аз дузд барграфт он ро

گبری از دزد برگرفت آن را

Ним аз он бас буд мусулмон ро

نیم از آن بس بُوَد مسلمان را

Чакании пас чу дасти раси дорӣ

چکنی پس چو دست رس داری

Ту ва озурдану стмгорӣ

تو و آزردن و ستمگاری

Қафас аз ҷаври ту чу бишикастам

قفس از جور تو چو بشکستم

Рустамии ту ман аз ситами рустам

رستمی تو من از ستم رَستم

Ҳеҷ кӯтаҳи мадор аз ин ва аз он

هیچ کوته مدار از این و از آن

Ба зиён ва ба суди дасту забон

به زیان و به سود دست و زبان

Ба забон май хароши ҷонҳо ро

به زبان می خراش جانها را

Ба табар май тароши конҳо ро

به تبر می‌تراش کانها را

Охроломр аз ин харошу тарош

آخرالامر از این خراش و تراش

Бонг маргат шавад ба олами фош

بانگ مرگت شود به عالم فاش

Золимии кӯ ба ҷавр шуд мавсуф

ظالمی کو به جور شد موصوف

Ҷавр ӯ шонаи гашту ҷони ту суф

جور او شانه گشت و جان تو صوف

Гирд ӯ баҳри нону оби магарад

گِرد او بهر نان و آب مگرد

Хунаши хургар ҳалол хоҳӣ хӯрд

خونش خور گر حلال خواهی خورد

Хӯни сӯрат ҳаме нагӯям ман

خون صورت همی نگویم من

Ту баҳонаи мрису куфри матн

تو بهانه مریس و کفر متن

Хӯн ӯ хури ту аз дуои саҳар

خون او خور تو از دعای سحر

Ки дуои саҳар ба аз ханҷар

که دعای سحر به از خنجر

Шоҳ чун одиласт бояд буд

شاه چون عادلست باید بود

Бо сипоҳу раият аз паии суд

با سپاه و رعیّت از پی سود

Рӯзи равшан ба ҷӯади кўшидн

روز روشن به جود کوشیدن

Шаби торӣ ба рози пӯшидан

شب تاری به راز پوشیدن