Шаҳнае дар диҳии шабии сармаст
شحنهای در دهی شبی سرمست
Пои мурғ муъаллимӣ бишикаст
پای مرغ معلّمی بشکست
Рӯзи дигари муаллим бе дайн
روز دیگر معلّم بیدین
Пеш бут рафт то кунад нафрин
پیش بت رفت تا کند نفرین
Венаи сухани гашти мунташир дар даҳ
وین سخن گشت منتشر در ده
Боз гуфтанд ин сухан киу ма
باز گفتند این سخن کِه و مِه
Баради соҳиби хабар ба нўшрўон
برد صاحب خبر به نوشروان
Қиссаи мурғу шаҳнау рҳбон
قصّهٔ مرغ و شحنه و رُهبان
Кас фиристод аз он хеш ба роҳ
کس فرستاد از آنِ خویش به راه
То биоварад ҳардуро бар шоҳ
تا بیاورد هردو را برِ شاه
Бор дод ва ба ҷой худ бинишаст
بار داد و به جای خود بنشست
Дилу ҷони андарин сухани пайваст
دل و جان اندرین سخن پیوست
Ҳардуро пеш хонду мурғи бхўост
هردو را پیش خواند و مرغ بخواست
Шаҳнаро гуфт агар нагӯйӣ рост
شحنه را گفت اگر نگویی راست
Гунаҳи мурғ бе забони з чаҳ буд
گنه مرغ بیزبان ز چه بود
Ман барорам зи рӯзгори ту дӯд
من برآرم ز روزگار تو دود
Онкӣ ҷон дорад ва забонаш нест
آنکه جان دارد و زبانش نیست
Ту чаҳ доне ки ранҷ ҷонаш нест
تو چه دانی که رنج جانش نیست
Бишинав аз ман ту ин сухан ба дуруст
بشنو از من تو این سخن به درست
Ҳону ҳон то нагирӣ инро суст
هان و هان تا نگیری این را سست
Он яке пой ӯ чу пои ту буд
آن یکی پای او چو پای تو بود
Эзад аз ман шавад бидон хушнӯд
ایزد از من شود بدان خشنود
Ки кунам пои ту чу поиши хирад
که کنم پای تو چو پایش خُرد
Хӯни шаҳна ба тани даруни бФсрд
خون شحنه به تن درون بفسرد
Гурзи андохти ногаҳон аз даст
گرز انداخت ناگهان از دست
Шаҳнаро ҳар ду пои хиради шикаст
شحنه را هر دو پای خُرد شکست
Барграфтанд шаҳнаро аз ҷой
برگرفتند شحنه را از جای
Дар сари даст хеш карда ду пой
در سرِ دست خویش کرده دو پای
Шуд муаллими хаҷал з карда хеш
شد معلم خجل ز کردهٔ خویش
Аз хиҷолат фиканд сар дар пеш
از خجالت فکند سر در پیش
Аз мукофоти зӣ ҷазо пардохт
از مکافات زی جزا پرداخت
Роҳиби шӯри бахтро бнўохт
راهب شور بخت را بنواخت
Ивази мурғи барра Эй додаш
عوض مرغ برهای دادش
Бар муаллим падед шуд додаш
بر معلّم پدید شد دادش
То қиёмати зи адли нўшрўон
تا قیامت ز عدل نوشروان
Ёд аз он оваранд перу ҷавон
یاد از آن آورند پیر و جوان