Он шунидӣ ки гуфт нўшрўон

آن شنیدی که گفت نوشروان

Матбахиро ба вақт хӯрдани нон

مطبخی را به وقت خوردن نان

Чун бирав рехти қатра Эй хӯрдӣ

چون برو ریخت قطره‌ای خوردی

Гуфт ҳайҳоти хӯн худ хӯрдӣ

گفت هیهات خون خود خوردی

Зини гунаҳи мар туро бихоҳам кишт

زین گنه مر ترا بخواهم کشت

Тобам аз хашм меравад дар пушт

تابم از خشم می‌رود در پشت

Матбахӣ чун шунид ин гуфтор

مطبخی چون شنید این گفتار

Шуд халидаи равон ва рафт аз кор

شد خلیده روان و رفت از کار

Дар замони рехт чун ҳамаи мардон

در زمان ریخت چون همه مردان

Косаи андари канори нўшрўон

کاسه اندر کنار نوشروان

Гуфт узри ту аз гунаҳ бигузашт

گفت عذر تو از گنه بگذشت

Захми шамшери бинӣу сару ташт

زخم شمشیر بینی و سر و تشت

эй сияҳ рӯй ин чаҳ аспидист

ای سیه روی این چه اسپیدیست

Гуфт эй шоҳ вақт навмидӣаст

گفت ای شاه وقت نومیدیست

Гунаҳами хирад буд зи аввали ҳол

گنهم خُرد بود ز اوّل حال

Куштан аз баҳри он чу буд маҳол

کشتن از بهر آن چو بود محال

Бар гуноҳами гуноҳи бФзўдм

بر گناهم گناه بفزودم

Бар тану ҷони худ нбхшўдм

بر تن و جان خود نبخشودم

То напечанд халқ бар ангушт

تا نپیچند خلق بر انگشت

Ки якеро барои ҳеҷ бикушт

که یکی را برای هیچ بکشت

Ту накӯи номи зӣ ки ман мардум

تو نکو نام زی که من مُردم

Бадӣ аз номи ту буруни барадам

بدی از نام تو برون بُردم

Гуфт хусрав ки нест кирдорат

گفت خسرو که نیست کردارت

Дар хури нуктаҳои гуфторат

در خور نکته‌های گفتارت

Зишти корӣу хуби гуфторӣ

زشت کاری و خوب گفتاری

Аз ту омухти чархи пиндорӣ

از تو آموخت چرخ پنداری

Феъли ту ман ба гуфт ту додам

فعل تو من به گفت تو دادم

Шоди зии ту ки ман зи ту шодам

شاد زی تو که من ز تو شادم

Дод халъат ба соъаташи бнўохт

داد خلعت به ساعتش بنواخت

Зонка маънии ин сухан бишнохт

زانکه معنی این سخن بشناخت

Хуш сухан бош то амони ёбӣ

خوش سخن باش تا امان یابی

Вақти куштани халоси ҷони ёбӣ

وقت کشتن خلاص جان یابی

Аввали он ба ки мустамеъи талабӣ

اوّل آن به که مستمع طلبی

Ки ндонанд ҳиндӯони арабӣ

که ندانند هندوان عربی

Сухан аз мустамеъ накӯ гардад

سخن از مستمع نکو گردد

Куҳна аз рӯзгор нав гардад

کهنه از روزگار نو گردد

Ҳарки дар Басра ҳиндӯӣ гуяд

هرکه در بصره هندوی گوید

Чеҳра аз хӯни дил ҳаме шавед

چهره از خون دل همی شوید

эй шаҳаншоҳи олами одил

ای شهنشاه عالم عادل

Ҷон душман бикаш зи акҳли дил

جان دشمن بکش ز اکحل دل

Бикун аз теғи ҳиндӣ эй хусрав

بکن از تیغ هندی ای خسرو

Маликати куҳнаро чу гулшани нав

ملکت کهنه را چو گلشن نو