Ба нақибӣ бигуфт рӯзии амин

به نقیبی بگفت روزی امین

Ки барон сад пиёда дар сафи кин

که بران صد پیاده در صف کین

ӯ ҳадиси амин ба ҷой бимонад

او حدیث امین به جای بماند

Бишуд ва сад савор дар саф ронад

بشد و صد سوار در صف راند

Чун чунон дид гарми гашти амин

چون چنان دید گرم گشت امین

Пас бадв гуфт к-эии чунин ва чунин

پس بدو گفت کای چنین و چنین

На дарин соъат эй бади бадкор

نه درین ساعت ای بدِ بدکار

Миннат гуфтам пиёда бар на савор

منت گفتم پیاده بر نه سوار

Чун нақиби ин сухан азу бишунид

چون نقیب این سخن ازو بشنید

Нек донист покро зи палид

نیک دانست پاک را ز پلید

Гуфт бар ман турш макун бинӣ

گفت بر من ترش مکن بینی

Ки ҳам акнӯн ба чашми худ бинӣ

که هم اکنون به چشم خود بینی

Каз бадии хуяту зи мардии хеш

کز بدی خویت و ز مردی خویش

Ҳам пиёда шаванд ва ҳам дарвеш

هم پیاده شوند و هم درویش

Азму ҳзми шаҳони сӯй киу ма

عزم و حزم شهان سوی کِه و مه

Оҳанӣни пойу оташини сар ба

آهنین پای و آتشین سر به

Бдгҳри ройу ёр кӣ дорад

بدگهر رای و یار کی دارد

Дӯзахи оби худоӣ кӣ дорад

دوزخ آب خدای کی دارد

Зари зи оҳани азизтар зон шуд

زر ز آهن عزیزتر زان شد

Коҳин аз бими шоҳ ларзон шуд

کاهن از بیم شاه لرزان شد

Рои бади малику дайни равшан ро

رای بد ملک و دین روشن را

Ҳамчуи ёри бадасти мари тан ро

همچو یار بدست مر تن را