Вари дабир аз ту бенаво бошад
ور دبیر از تو بینوا باشد
Дон ки тадбирҳо хато бошад
دان که تدبیرها خطا باشد
Ҳркҷои кӯр дидбон бошад
هرکجا کور دیدبان باشد
Лоҷарами гурги сар шубон бошад
لاجرم گرگ سر شبان باشد
Ақл хандад ба зери доман дар
عقل خندد به زیر دامن در
Бар кари хску кӯри сӯзан гар
بر کر خسک و کور سوزن گر
Бабради оби олами Аброр
ببرد آب عالم ابرار
Мадҳати подшоҳи оташи хор
مدحت پادشاه آتش خوار
Олами омилу шаҳи одил
عالم عامل و شه عادل
Малику дайни рости ин дил ва он зилл
ملک و دین راست این دل و آن ظل
Шоҳ бо сидқ ошно бошад
شاه با صدق آشنا باشد
Садр ӯ сафа сафо бошад
صدر او صفهٔ صفا باشد
Аз хатоҳо дилаш ҷудо бошад
از خطاها دلش جدا باشد
Шаҳнаи шаръ Мустафо бошад
شحنهٔ شرع مصطفی باشد
То улуламр лоиқаш гардад
تا اولوالامر لایقش گردد
Кори хоФӣ ҳақоиқаш гардад
کار خافی حقایقش گردد
Шери ҳангоми сайд зулм накард
شیر هنگام صید ظلم نکرد
Як шикам зон шикор беш нахурд
یک شکم زان شکار بیش نخورد
Гарчи гардад асири озу ниёз
گرچه گردد اسیر آز و نیاز
Ба сар сайд карда ноед боз
به سرِ صید کرده ناید باز
Одил ва кам тамаъ ба малик сазост
عادل و کم طمع به ملک سزاست
Томъу золим аз худоӣ ҷудост
طامع و ظالم از خدای جداست
Дайну давлат ба шаръу шаҳи зиндаи сет
دین و دولت به شرع و شه زندهست
Зини ду шини он ду доли пояндаи сет
زین دو شین آن دو دال پایندهست
Малику миллат чу пуд ва чун тораст
ملک و ملّت چو پود و چون تارست
Он бад-ӣн ин бидон сазовораст
آن بدین این بدان سزاوارست
Миллатиро ки малик ёр нашуд
ملتی را که ملک یار نشد
Мояи шаръ ҳар диёр нашуд
مایهٔ شرع هر دیار نشد
Малик бе миллати ошноӣ ғам аст
ملک بیملّت آشنای غم است
Шоҳи дайни дору малики ҷӯй кам аст
شاه دیندار و ملک جوی کم است
эй ба дами ҷуфти исои Марям
ای به دم جفت عیسی مریم
Доми даҷол бар кун аз олам
دام دجّال بر کن از عالم
Андарин рӯзгори бадаҳдӣ
اندرین روزگار بدعهدی
Чист ҷузи адли ҳадяи Меҳдӣ
چیست جز عدل هدیهٔ مهدی
Хушк шуд бехи дайну шохи савоб
خشک شد بیخ دین و شاخ صواب
Даст бигушоӣ инат фатҳи албоб
دست بگشای اینت فتحالباب
Шаҳ ки одил буд зи қаҳти манол
شه که عادل بُوَد ز قحط منال
Адли султон ба аз фарохии сол
عدل سلطان به از فراخی سال
Соли некӯи мутӣъ адл шаҳаст
سال نیکو مطیع عدل شهست
Варна мари ҳардуро ҷигари тбҳст
ورنه مر هردو را جگر تبهست
Марди беморро ки дида тар аст
مرد بیمار را که دیدهتر است
Хушкии лаби зи оташ ҷигар аст
خشکی لب ز آتش جگر است