Соли қаҳтии яке ба касрӣ гуфт

سال قحطی یکی به کسری گفت

Кобр бар халқ шуд ба борони зафт

کابر بر خلق شد به باران زُفت

Гуфт конборхонаҳ бикшодем

گفت کانبارخانه بگشادیم

Абргар зафти гашт мо родем

ابر گر زفت گشت ما رادیم

Субҳи вор аз пай зё бидамем

صبح‌وار از پی ضیا بدمیم

Ки на мо дар сахои з абр камем

که نه ما در سخا ز ابر کمیم

Дайм мо ҳаст агар дам ӯ нест

دیم ما هست اگر دم او نیست

Ном мо ҳаст агар нам ӯ нест

نام ما هست اگر نم او نیست

Нами абр ар зи халқ бигусаста аст

نم ابر ار ز خلق بگسسته است

Дасти моро ки дар сахо баста аст

دست ما را که در سخا بسته است

На фалакро ба ком бигзорем

نه فلک را به کام بگذاریم

Панҷу чор ва серо бинборим

پنج و چار و سه را بینباریم

Абрўор аз барои эшонем

ابروار از برای ایشانیم

То бар эшон гуҳар барафшонем

تا بر ایشان گهر برافشانیم

Мо сахитар зи абр ва боронем

ما سخی‌تر ز ابر و بارانیم

Ба гуҳи қаҳти мътии ноним

به گه قحط مُعطی نانیم

Ганҷу анбори мо барои шумост

گنج و انبار ما برای شماست

Венаи хзоини ҳама атоӣ шумост

وین خزاین همه عطای شماست

Гуруснаи мардумону касрии сайр

گرسنه مردمان و کسری سیر

Саг буд ин чунин амир на шер

سگ بُوَد این چنین امیر نه شیر

Рӯзи подоши моҳ бояд шоҳ

روز پاداش ماه باید شاه

Бози баҳроми вақти бодоФроаҳ

باز بهرام وقت بادافراه

Ба таҳаввури зи гӯри кӯри мҷўш

به تهوّر ز گور کور مجوش

Ба мудорои зи шер шер бадуш

به مدارا ز شیر شیر بدوش

Мари турои омадаи сет чун ашроф

مر ترا آمده‌ست چون اشراف

Шери куштан ба халқи оҳӯи ноф

شیر کشتن به خلق آهو ناف

Адлро ёр хеш кун рстӣ

عدل را یار خویش کن رستی

Варна паймон ва аҳд бишикастӣ

ورنه پیمان و عهد بشکستی

Адли варз ва ба гирди зулми магарад

عدل ورز و به گرد ظلم مگرد

Зулми азин мамлакати براردи гирд

ظلم ازین مملکت برآرد گرد

Шоҳи одил буд ба малики андар

شاه عادل بُوَد به ملک اندر

Нойиби кирдигору пайғомбар

نایب کردگار و پیغامبر

Бози золим буд зи оташу дӯд

باز ظالم بود ز آتش و دود

Ёри даҷолу нойиби намруд

یار دجّال و نایب نمرود