Малик чун бӯстон нахандад хуш

ملک چون بوستان نخندد خوش

То нигаред синон чун оташ

تا نگرید سنان چون آتش

Бикун аз хӯни душмани олӯда

بکن از خون دشمن آلوده

Теғҳои ниёами фарсӯда

تیغهای نیام فرسوده

Ҳалаи лаъли пӯши ночх ро

حلهٔ لعل پوش ناچخ را

Ҳизуми афзои саҳни дӯзах ро

هیزم‌افزای صحن دوزخ را

Кини дерина дар дили ори тамом

کین دیرینه در دل آر تمام

Кони қавии боъсист бар иқдом

کان قوی باعثیست بر اقدام

Дайн нагӯяд ки теғ бар дуни зан

دین نگوید که تیغ بر دون زن

Гардани гарданони гардуни зан

گردن گردنان گردون زن

Дилашони ҷузи ниёами теғи мадор

دلشان جز نیام تیغ مدار

Ин шарафи зи осмони дареғи мадор

این شرف ز آسمان دریغ مدار

Зонка аз рӯй лофи рӯзи масоф

زانکه از روی لاف روز مصاف

Натавон кард пушти коф чу қоф

نتوان کرد پشت کاف چو قاف

Рӯзи ҳиҷо ки сулҳ ҷанг шавад

روز هیجا که صلح جنگ شود

Номи бади дили зи бим нанг шавад

نام بد دل ز بیم ننگ شود

Марди рмҳу амӯду тиру синон

مرد رُمح و عمود و تیر و سنان

Зуд пайдо шавад зи марди се нон

زود پیدا شود ز مرد سه نان

Душманонро ба зери пои дрор

دشمنان را به زیر پای درآر

Гардани саракашон ба дор барор

گردن سرکشان به دار برآر

Бози дил чун ду бол боз кунад

باز دل چون دو بال باز کند

Теғи кӯтоҳро дароз кунад

تیغ کوتاه را دراز کند

Сирати Аҳмадӣу табъи гриғ

سیرت احمدی و طبع گریغ

Сӯрати Юсуфӣу оинаи меғ

صورت یوسفی و آینه میغ

Хасми дайнро ба теғ бар дар пӯст

خصم دین را به تیغ بر در پوست

Ки ду сар дар яке калла на накӯаст

که دو سر در یکی کُله نه نکوست

Сар ки бошад сазои хорау хишт

سر که باشد سزای خاره و خشت

Сӯии болаш барӣ набошад зишт

سوی بالش بری نباشد زشت

Танг бошад яке ҷаҳон ва ду шоҳ

تنگ باشد یکی جهان و دو شاه

Танг бошад яке сипеҳр ва ду моҳ

تنگ باشد یکی سپهر و دو ماه

Хӯшаи малик пухта шуд ху кун

خوشهٔ ملک پخته شد خَو کن

Ҷомаи тахт куҳна шуд нав кун

جامهٔ تخت کهنه شد نَو کن

Ҷади ту кӯ ба ҳинд ҳар борӣ

جدّ تو کو به هند هر باری

Бути сӯрати шикаст бисёре

بت صورت شکست بسیاری

Ту ба ҷади ҳамчуи ҷади миён дар банд

تو به جد همچو جدّ میان در بند

Бути маънии шикан кунун як чанд

بت معنی شکن کنون یک چند

Бути сӯрат агар мамот диласт

بت صورت اگر ممات دلست

Бути маънӣ ба сўмнот диласт

بت معنی به سومنات دلست

Дили муъмин чу каъба дон бадараст

دل مؤمن چو کعبه دان بدرست

Замзаму рукн ӯ мубораку чуст

زمزم و رکن او مبارک و چُست

Лек ҳирсу ғуруру шаҳвату кин

لیک حرص و غرور و شهوت و کین

Ҳасаду буғз ва ончӣ ҳаст чунин

حسد و بغض و آنچه هست چنین

Ҳар яке офат аз даруни ниҳод

هر یکی آفت از درون نهاد

Ҳаст як бут ба сӯрату бунёд

هست یک بت به صورت و بنیاد

эй шаҳаншоҳи одили ғозӣ

ای شهنشاه عادل غازی

Теғ дар на чу Аҳмади тозӣ

تیغ در نه چو احمد تازی

Каъбаро аз батон мутаҳҳар кун

کعبه را از بتان مطهّر کن

Шамъи тавҳидро мунаввар кун

شمع توحید را منوّر کن

Қасди Ҳиндӯстон кофар кун

قصد هندوستان کافر کن

Гули ин бому бум шшдр кун

گل این بام و بوم ششدر کن

Чакании панҷ рӯза дар ғаму ёс

چکنی پنج روزه در غم و یاس

Лиззати чори табъ ва панҷ ҳавос

لذّت چار طبع و پنج حواس

Мари туро банда унсурасту фалак

مر ترا بنده عنصرست و فلک

Шаш ва панҷ ва чаҳор ва се ду ва як

شش و پنج و چهار و سه دو و یک

Шаш ҷиҳатро ба олами таҷред

شش جهت را به عالم تجرید

Як ҷиҳат кун чу олами тавҳид

یک جهت کن چو عالم توحید

Панҷ ҳисро ба қадару рои баланд

پنج حس را به قدر و رای بلند

Аз сӯии чаҳор табъ дар дарбанд

از سوی چهار طبع در دربند

Се қавиро мадаи ғизои сиришт

سه قوی را مده غذای سرشت

Қӯташони даҳ зи боғи ҳашт биҳишт

قوتشان ده ز باغ هشت بهشت

Ду ҷаҳонро ба зери ҳукм дар ор

دو جهان را به زیر حکم در آر

Як хирадро ба Мустафо бисипор

یک خرد را به مصطفی بسپار