Чун аз мдоӣҳи султони аъзаму шоҳаншоҳи муаззами аъзоллٰаҳи ансора тарафӣ гуфта омад на дар хури маноқиби вай чаҳ дар хури табъи қосиру рои ракики ман бандаи оҷиз ва чун бҳмгии маноқибу хисоли сутӯдаи ваии подшоҳи хулди аллٰаҳ малака натавонистем расӣдани аҷз пеш оварадем (у тариқи ақтсор ва ихтисор супурдем ) ва ҳамон гуфтем ки меҳтари оламу Сайиди коинот «у сарвари мавҷӯдот » слии аллٰаҳи алайҳу ?алау силам дар шаби мулоқот дар ҳазрат рубубият гуфт лооҳсии сноءи алейк анати комаи аснит « алии нФск »у баъд аз он ба маноқибу фазоъили взроءу асҳоби қаламу шмоӣли қазоау аъиммаи дайни ксрҳм аллٰаҳ анҷомӣдем ва ин китобро ба поён оварадем ва аз ҳарякии тарафӣу шмтии дархури рои қосиру ркокт табъ балед хеши гуфтем ва аз эзади ҷли зикра дархоста меояд то магар аз ҷумлаи ин абёти як байт бар рои олии аълооллٰаҳ писандида ояду маҳал қабул ёбад ки бидон як байти бандаи заъиф бо ҳукамои аввалин ва охирин мафохират кунад чунонкӣ гуяд : аз кибри ман осмон соӣ шавад

چون از مدائح سلطان اعظم و شاهنشاه معظّم اعزّاللّٰه انصاره طرفی گفته آمد نه در خور مناقب وی چه در خور طبع قاصر و رای رکیک من بندهٔ عاجز و چون بهمگی مناقب و خصال ستودهٔ وی پادشاه خلّد اللّٰه ملکه نتوانستیم رسیدن عجز پیش آوردیم (و طریق اقتصار و اختصار سپردیم) و همان گفتیم که مهتر عالم و سیّد کائنات «و سرور موجودات» صلّی‌اللّٰه علیه و آله و سلّم در شب ملاقات در حضرت ربوبیت گفت لااحصی ثناء علیک انت کما اثنیت «علی نفسک» و بعد از آن به مناقب و فضائل وزراء و اصحاب قلم و شمائل قضاة و ائمهٔ دین کثّرهم‌اللّٰه انجامیدیم و این کتاب را به پایان آوردیم و از هریکی طرفی و شمتی درخور رای قاصر و رکاکت طبع بلید خویش گفتیم و از ایزد جلّ ذکره درخواسته می‌آید تا مگر از جملهٔ این ابیات یک بیت بر رای عالی اعلااللّٰه پسندیده آید و محلِّ قبول یابد که بدان یک بیت بندهٔ ضعیف با حکمای اوّلین و آخرین مفاخرت کند چنانکه گوید:از کبر من آسمان سای شود