Баъд ӯ хоҷаи эмоми амин

بعد او خواجهٔ امام امین

Муфаххари шаръу ёру Носири дайн

مَفخر شرع و یار و ناصر دین

Тоза аз лафз ӯ мусулмонӣ

تازه از لفظ او مسلمانی

Ба нажоду насаби сулаймонӣ

به نژاد و نسب سلیمانی

Садри ислому дайни бадви тоза

صدر اسلام و دین بدو تازه

Ҳунару илм ӯ бе андоза

هنر و علم او بی‌اندازه

Илм ӯ ҳамчуи оби шӯянда

علم او همچو آب شوینده

Ном ӯ ҳамчуи боди пӯянда

نام او همچو باد پوینده

Илм ӯ ваъдаи смоъилӣ

علم او وعدهٔ سماعیلی

Ҷамъ ӯ шамъи торами нилӣ

جمع او شمع طارم نیلی

Ҳарки аз ақл ранг дораду буи

هرکه از عقل رنگ دارد و بوی

Баста ӯст ҳамчуи дастанбуӣ

بستهٔ اوست همچو دستنبوی

Завқ ӯ ҷон фурӯз ақронст

ذوق او جان فروز اقرانست

Панд ӯ банд сӯз девонаст

پند او بند سوز دیوانست

Симо дар раҳи ҳақиқату шаръ

سیّما در ره حقیقت و شرع

Нест аслии қадимтар зини фаръ

نیست اصلی قدیم‌تر زین فرع

Илмашонро надидаам ба яқин

علمشان را ندیده‌ام به یقین

Ворисии ҳақтар аз ҷамоли аддӣн

وارثی حق‌تر از جمال‌الدّین

Онкӣ то ёфт зи осмони маснад

آنکه تا یافت ز آسمان مسند

Як заминаст аҷмду Аҳмад

یک زمینست اجمد و احمد

Шарбати шаръи дайни зи боғи расӯл

شربت شرع دین ز باغ رسول

Аз насим қабул карда қабул

از نسیم قبول کرده قبول

Ҳамчуи дайни ваъдаи ш аз тахаллуфи давр

همچو دین وعده‌ش از تخلّف دور

Чун хиради лутфаш аз такаллуфи давр

چون خرد لطفش از تکلّف دور

Олами илмро кушодаи дарӣ

عالم علم را گشاده دری

Ки ҷуз ӯ кам тавонад он дгарӣ

که جز او کم تواند آن دگری

Шуд ҳаром аз барои дар сифтан

شد حرام از برای دُر سفتن

Ҷузи варои бармалои сухани гуфтан

جز ورا برملا سخن گفتن

Ҷони қуръони ҳамеи биФрўзд

جان قرآن همی بیفروزد

То азуи нуктае дромўзд

تا ازو نکته‌ای درآموزد

Ишқи пинҳони зи заҳмати хотир

عشق پنهان ز زحمت خاطر

Гуфта бо завқи мағзи ҷонаши сар

گفته با ذوق مغز جانش سِر

Он бигуфта дил аз забони сурӯш

آن بگفته دل از زبان سروش

Воин чашида тан аз вилояти гӯш

واین چشیده تن از ولایت گوش

Суханаши андаку малеҳи малеҳ

سخنش اندک و ملیح ملیح

Ҳамчуи тўқиъи дурбини фасеҳ

همچو توقیع دوربین فصیح

Бо баду нек бериёу шаккӣ

با بد و نیک بی‌ریا و شکی

Аввалу охираши яке чу яке

اوّل و آخرش یکی چو یکی

Вақти он кӯи камон ба хотири хеш

وقت آن کو کمان به خاطر خویش

Зиҳ кунад аз барои даҳ дарвеш

زه کند از برای ده درویش

Зиҳ кунад тири чарх бар гардун

زه کند تیر چرخ بر گردون

Зиҳ кунад санги хора бар ҳомӯн

زه کند سنگ خاره بر هامون

Ашҳби нутқ ӯ чу бишитобад

اشهب نطق او چو بشتابد

Ёрб ин нуктаҳо ки дар ёбад

یارب این نکته‌ها که در یابد

Конгҳии кӯи баён ёсин кард

کانگهی کو بیان یاسین کرد

Ҷабраилаши зи сидра таҳсин кард

جبرئیلش ز سدره تحسین کرد

Шод бош эй эмоми ҳардуи Фриқ

شاد باش ای امام هردو فریق

Дайри зӣ Эй гузин ҳар ду тариқ

دیر زی ای گزین هر دو طریق

То ту бар минбарӣ фалак дунаст

تا تو بر منبری فلک دونست

Ман нагӯям ки устуво чунаст

من نگویم که استوا چونست

Дасти маънӣ чу гирди маънии тохт

دست معنی چو گرد معنی تاخت

Зол зар диду золи зори шинохт

زال زر دید و زال زار شناخت

эй ки май пурсӣ аз тариқи марӣ

ای که می‌پرسی از طریق مری

Накунад ин сухани ҷавоби карӣ

نکند این سخن جواب کَری

Ки чаҳ гуяд ҳамеи барӣни курсӣ

که چه گوید همی براین کرسی

Боз гӯям агар зи ман пурсӣ

باز گویم اگر ز من پرسی

То чароғи сахоаши тобони гашт

تا چراغ سخاش تابان گشت

Ҳамчуи парвонаи ҷони шитобони гашт

همچو پروانه جان شتابان گشت

Ҷони он кӯи чароғ ҷўдш дид

جان آن کو چراغ جودش دید

Зор май сӯхту хуш ҳаме хандид

زار می‌سوخت و خوش همی خندید

Гардад аз баҳри ртбту ҷоҳаш

گردد از بهر رتبت و جاهش

Вази паии хоки рўби даргоҳаш

وز پی خاک‌روب درگاهش

Фалаки ҳафтум аз Зуҳали холӣ

فلک هفتم از زحل خالی

Чороркони зи панҷ ҳиси ҳоле

چارارکان ز پنج حس حالی

Чндгўиӣ ки васф хоҷа бигӯӣ

چندگویی که وصف خواجه بگوی

Пой дар на ба васф ва даст бишӯй

پای در نه به وصف و دست بشوی

Дар ду байтат ба мухтасари корӣ

در دو بیتت به مختصر کاری

Боз гӯям ки марди ҳушёрӣ

باز گویم که مرد هشیاری

Хоҷа дар роҳи ақлу ҷони зи қиёс

خواجه در راه عقل و جان ز قیاس

Дар сарои ғуруру ҷамъи анос

در سرای غرور و جمع اناس

Ба сухани ҳам камон ва ҳам тираст

به سخن هم کمان و هم تیرست

Ба сифати ҳам мурӣд ва ҳам пераст

به صفت هم مرید و هم پیرست

Он камони падеду тири ниҳон

آن کمان پدید و تیر نهان

Он мурӣди худоу пери ҷаҳон

آن مرید خدا و پیر جهان

Хоки ҷисмаши зи мартабати слсол

خاک جسمش ز مرتبت صلصال

Оби чашмаши зи маърифати слсол

آب چشمش ز معرفت سلسال

Нутқ ӯ аз ҷаҳон ҷовидаст

نطق او از جهان جاویدست

Давру наздик ҳамчу хуршедаст

دور و نزدیک همچو خورشیدست

Зодаи зеҳн ӯ ба сФўти нур

زادهٔ ذهن او به صفوت نور

Ҳалқау ақди гӯшу гардани ҳур

حلقه و عقد گوش و گردن حور

Ҳамчуи андари хаёли омии ҳур

همچو اندر خیال عامی حور

Сухани саҳл ӯ ҳам эдару давр

سخن سهل او هم ایدر و دور

То чу ту мизбон нав дорад

تا چو تو میزبان نو دارد

Исоу хари ғизо ва ҷӯ дорад

عیسی و خر غذا و جو دارد

Ҷони покаши сухан кушода бирав

جان پاکش سخن گشاده برو

Ҷони дарави маънӣии ниҳода на ӯ

جان درو معنیی نهاده نه او

Сят ӯ дар Ироқу Мисру димишқ

صیت او در عراق و مصر و دمشق

Ҳаст ғаммози дӯст рӯй чу ишқ

هست غمّاز دوست روی چو عشق

Чун дар аъроби исм ҳарф шавад

چون در اعراب اسم حرف شود

Вондри аҳкоми феъл сарф шавад

واندر احکام فعل صرف شود

Вар ба Басраи ҳадис наҳв кунад

ور به بصره حدیث نحو کند

Басра аз аҳли наҳв маҳв кунад

بصره از اهل نحو محو کند

Гашт дар боғ бар яздоне

گشت در باغ برّ یزدانی

Аз барои дили мусулмонӣ

از برای دل مسلمانی

Ғзии бехи шаръи гуфтораш

غذی بیخ شرع گفتارش

Миваи шохи ақли кирдораш

میوهٔ شاخ عقل کردارش

Дили мар ӯро намӯда роҳи савоб

دل مر او را نموده راه صواب

Дайни мар ӯро ҷамол дода хитоб

دین مر او را جمال داده خطاب

То абад зонка ҷонаш кон дорад

تا ابد زانکه جانش کان دارد

Равғани андар чроғдон дорад

روغن اندر چراغدان دارد

Бо амли умр ӯ чу паймони баст

با امل عمر او چو پیمان بست

зи интиқоли завол ҳол бараст

ز انتقال زوال حال برست

Аз паии боғи шаръ чун ҳайдар

از پی باغ شرع چون حیدر

Об дар ҷӯй ӯст аз кавсар

آب در جوی اوست از کوثر

Ҳаст хуии расӯли дилҷӯяш

هست خوی رسول دلجویش

Ҳаст оби худоӣ дар ҷӯяш

هست آب خدای در جویش

Ранг ӯ баҳри накҳати таййибаш

رنگ او بهر نکهت طیبش

Карда таҳзиби ишқи тазҳибаш

کرده تهذیب عشق تذهیبش

Ҳаркии як шаб ба кӯй ӯ бигузашт

هرکه یک شب به کوی او بگذشت

Дар сухани муқтадои олами гашт

در سخن مقتدای عالم گشت

Ҳаркии рӯзӣ ба дасти дили дармонд

هرکه روزی به دست دل درماند

Нусхаи дилбарии з рӯйиш хонд

نسخهٔ دلبری ز رویش خواند

Чун ба маҷлис нишот гуфт кунад

چون به مجلس نشاط گفت کند

Тоқи хуршеди чарх ҷуфт кунад

طاق خورشید چرخ جفت کند

Аз паии чашми бад ба равзаи нур

از پی چشم بد به روضهٔ نور

Дил ба ҷои сапанди сӯхтаи ҳур

دل به جای سپند سوخته حور

ӯ ҳамеи сари рамз ба донад

او همی سرّ رمز به داند

Қосид аз ҳоли роҳ ба донад

قاصد از حال راه به داند

Гӯйӣ омад зи хонау кӯяш

گویی آمد ز خانه و کویش

Хуии хуш бар назораи рӯйиш

خوی خوش بر نظارهٔ رویش

Лаб чун лолаи хушк ватар наргис

لب چون لاله خشک و تر نرگس

Бинӣ онгаҳ ки хатм шуд маҷлис

بینی آنگه که ختم شد مجلس

Уқалои бозгаштаи тӯтии вор

عقلا بازگشته طوطی‌وار

Халқ чун ҳалқи булбул аз гуфтор

خلق چون حلق بلبل از گفتار

Чашми пар дар з дар суфта ӯ

چشم پُر دُر ز درّ سفتهٔ او

Гӯшҳо пари гуҳар з гуфта ӯ

گوشها پر گهر ز گفتهٔ او

Исои ҷони мурдаи хок дараш

عیسی جان مرده خاک درش

Малики аламути қаҳри зиндаи фарш

ملک‌الموت قهر زنده فرش

Гоҳи тақриру вақти тадбираш

گاه تقریر و وقت تدبیرش

Субҳ хуш хандад аз тбоширш

صبح خوش خندد از تباشیرش

Шуд барои умеди ҷону хирад

شد برای امید جان و خرد

Онкӣ ӯро ба ҷону дидаи хирад

آنکه او را به جان و دیده خرد

Дили зи дайнаш ҳамеша дар Ирамаст

دل ز دینش همیشه در ارمست

Чаҳ Ирами зер гулбун карамаст

چه ارم زیر گلبن کرمست

Боғемонашро зи чашма рӯй

باغ ایمانش را ز چشمهٔ روی

То абади оби рӯйиши андари ҷӯй

تا ابد آب رویش اندر جوی

Худ чаҳ диданди аҳли ғзнии азу

خود چه دیدند اهل غزنی ازو

Чаҳ шуниданд аҳли маънии азу

چه شنیدند اهل معنی ازو

Ки худ ӯ зон нкт ки дар дил ӯст

که خود او زان نکت که در دل اوست

Вази раҳи лутфи ғайб ҳосил ӯст

وز ره لطف غیب حاصل اوست

Аз ҳазорон ҳазор дар наҳуфт

از هزاران هزار دُرّ نهفت

Чаканами ман ки худ яке бнгФт

چکنم من که خود یکی بنگفت

Дар хури ақл омма ме гуяд

در خور عقل عامه می‌گوید

Ба сухани гирд нома ме шавед

به سخن گَرد نامه می‌شوید

Суханаш бо навоу зинату барг

سخنش با نوا و زینت و برگ

Хос бандӣаст оми гир чу марг

خاص بندیست عام‌گیر چو مرگ

Вориси Мустафо ба илму вафо

وارث مصطفی به علم و وفا

Нойиби Муртазо ба илму сахо

نایب مرتضی به علم و سخا

Ранҷи моро аз он дили хуши хуй

رنج ما را از آن دل خوش خوی

Дода абри сахо ба ъушрати хуй

داده ابر سخا به عشرت خوی

Баргирифта ба қӯти имон

برگرفته به قوّت ایمان

Ду гуруҳеи зи олами тану ҷон

دو گروهی ز عالم تن و جان

Шуда дар роҳи ҳикмату тадрис

شده در راه حکمت و تدریس

Бартар аз Юнусу арстолис

برتر از یونس و ارسطالیس

Ёфта фалсафаи шариъату раҳ

یافته فلسفه شریعت و ره

Аз паии фари дайну Фли сФаҳ

از پی فرّ دین و فلّ سفه

Баргирифта ба ақл аз имкон

برگرفته به عقل از امکان

Фитна аз панҷ ҳису чори арқон

فتنه از پنج حس و چار ارکان

Хок шӯра кунад шароб аз халқ

خاک شوره کند شراب از خلق

Об дарё кунад гулоб аз халқ

آب دریا کند گلاب از خلق

Ореи онкас ки сабр пеша кунад

آری آنکس که صبر پیشه کند

Пешаи шери зер теша кунад

پیشهٔ شیر زیر تیشه کند

Аз басӣ сабр карда оташи сабр

از بسی صبر کرده آتش صبر

Ъзб ҳамчун сиришки дидаи абр

عذب همچون سرشک دیدهٔ ابر

Аз дўрн ту ҳаст аз паии дайн

از دورن تو هست از پی دین

Садҳазори осмони фузуни зи замин

صدهزار آسمان فزون ز زمین

Халқро шарти шаръ ӯ абадӣаст

خلق را شرط شرع او ابدیست

Зонка бо ъзи пардаи аҳдист

زانکه با عزّ پردهٔ احدیست

Доду дайн бо халал накарда зи кибр

داد و دین با خلل نکرده ز کبر

Доли Аҳмад бадал накарда зи кибр

دال احمد بدل نکرده ز کبر

эй имомӣ ки аз паии зинат

ای امامی که از پی زینت

Минбари тести қоби қўсинт

منبر تست قابِ قوسینت

Пардаи чархро падед оварад

پردهٔ چرخ را پدید آورد

Қуфли аҳкомро калид овар

قفل احکام را کلید آور

Сари сандӯқи сидқро бигушоӣ

سرِ صندوق صدق را بگشای

Халқро сари лутф ҳақ бинмоӣ

خلق را سرّ لطف حق بنمای

Аз сахоу фасоҳат аз сари дайн

از سخا و فصاحت از سرِ دین

Пои Берна ба фарқи алӣин

پای برنه به فرق علّیّین

Маънӣии бахши мъни зоида ро

معنیی بخش معن زائده را

Қисми даҳ ҷони қси соида ро

قسم ده جان قُس ساعده را

То ба анфоси Ӯш сар корӣаст

تا به انفاس اوش سر کاریست

Мари суханро чаҳ тез бозорӣаст

مر سخن را چه تیز بازاریست

Ҳар суханро ки нақш ҷон дидам

هر سخن را که نقش جان دیدم

Доғи нутқаш ба зер рон дидам

داغ نطقش به زیر ران دیدم

Ҳамаи гӯяндагон рӯй замин

همه گویندگان روی زمین

Пеши нутқи ту эй ҷамоли аддӣн

پیش نطق تو ای جمال‌الدّین

Бе ғарази пандам ар бааш бошанд

بی‌غرض پندم ار بهش باشند

Чу накӯ бошад ар хамаш бошанд

چو نکو باشد ار خمش باشند

Ҳарчӣ андари ҷаҳон сухан кӯшанд

هرچه اندر جهان سخن کوشند

Назд рамзи ту ҳалқа дар гӯшанд

نزد رمز تو حلقه در گوشند

Дар замони ту эй амири сухан

در زمان تو ای امیر سخن

Шӯхи чашмӣ буд сухани гуфтан

شوخ چشمی بُوَد سخن گفتن

Гарчи алмос нутқ ме сифтанд

گرچه الماس نطق می‌سفتند

Бо баёни ту муфтён зафтанд

با بیان تو مفتیان زفتند

Зарфи ҳарфи ту мх тафсираст

ظرف حرف تو مخّ تفسیرست

Ҳарчӣ ҷузи он магар туф сайраст

هرچه جز آن مگر تف سیرست

То ки дар сар замир арқонаст

تا که در سرّ ضمیر ارکانست

Шамъи ҷамъи ту шаҳ раҳ ҷонаст

شمع جمع تو شه ره جانست

Рӯҳро тозаи мизбонии ту

روح را تازه میزبانی تو

Ғзии садҳазори ҷонии ту

غذی صدهزار جانی تو

Қолабаст ин ҷаҳону ҷонаши туе

قالبست این جهان و جانش تویی

Ҳамчу шахсаст дайни рӯонаши туе

همچو شخصست دین روانش تویی

Ба вуҷӯди ту халқ аз он шодаст

به وجود تو خلق از آن شادست

Умр бо дониши ту ҳмзодст

عمر با دانش تو همزادست

Ҳолат аз асли сӯз фаръ омад

حالت از اصل سوز فرع آمد

Қолат аз дарди соз шаръ омад

قالت از درد ساز شرع آمد

Дӯстонро сабӯҳи рӯҳии ту

دوستان را صبوح روحی تو

Ҷони ҷонро ҳамаи футуҳии ту

جان جان را همه فتوحی تو

Ҷӯад агар номи ту нбрдстӣ

جود اگر نام تو نبردستی

Зуд ҳамчун адуати мрдстӣ

زود همچون عدوت مُردستی

Мизбони дшмнонтро маргаст

میزبان دشمنانت را مرگست

Бо чунин даъватӣ кро баргаст

با چنین دعوتی کرا برگست

Тан ки икдми хилофи ту пзрФт

تن که یکدم خلاف تو پذرفت

Ҷонаш гуяд дилати з ман бигирифт

جانش گوید دلت ز من بگرفت

Туфи он дам нарафта то лаб ӯ

تف آن دم نرفته تا لب او

Марг дар ҷл кашида мураккаб ӯ

مرگ در جل کشیده مرکب او

Марг хӯрдаст бади сголш ро

مرگ خوردست بد سگالش را

То набинад камоли ҳолаш ро

تا نبیند کمال حالش را

Чун хиради умри дӯстонаши боз

چون خرد عمر دوستانش باز

Дар лақоу бақоаши боди дароз

در لقا و بقاش باد دراز

Гӯшти олам ба заҳр агар хабараст

گوشت عالم به زهر اگر خبرست

Лекини он ту озмуда тараст

لیکن آنِ تو آزموده‌ترست

Ҳарки дар сари чароғ дайн афрӯхт

هرکه در سر چراغ دین افروخت

Сблт пуф кунонаш пок бсухт

سبلت پف کنانش پاک بسوخت

Сахт бисёр каси бкўшиднд

سخت بسیار کس بکوشیدند

Кисвати сӯратат напӯшиданад

کسوت صورتت نپوشیدند

Халъати ҳаркии он сиррӣ бошад

خلعت هرکه آن سری باشد

Ҳасад эй хоҷа аз харӣ бошад

حسد ای خواجه از خری باشد

Ба сноҳоши бади сенаи мансӯб

به ثناهاش بُد سنا منسوب

Лек номаҳрамон шудаи маҳҷӯб

لیک نامحرمان شده محجوب

Ҳамаи мстўргони олами роз

همه مستورگان عالم راز

Бо замири ту рухи пари оби ниёз

با ضمیر تو رخ پر آب نیاز

Ҳаркасии асби рамз бо ту битохт

هرکسی اسب رمز با تو بتاخت

Чун набад марди мардро чаҳ шинохт

چون نبد مرد مرد را چه شناخت

Пардаи дории сарои ғайрат ро

پرده‌داری سرای غیرت را

Ҳайрат афтод аз ту ҳайрат ро

حیرت افتاد از تو حیرت را

Хасм аз он омаданд ҳар хомат

خصم از آن آمدند هر خامت

Нест каси воқиф аз алифи ломт

نیست کس واقف از الف لامت

Дар камоли ҳудӯду лутф ва навохт

در کمال حدود و لطف و نواخت

Бикр монадӣу кас туро нашнохт

بکر ماندی و کس ترا نشناخت

Ҳарки ӯ бо язиди нафаси бсохт

هرکه او با یزید نفس بساخت

Ҳолати боязидро чаҳ шинохт

حالت بایزید را چه شناخت

Дар сахои мард бо хатирии ту

در سخا مرد با خطیری تو

Дар сухани фард бе назирии ту

در سخن فرد بی‌‌نظیری تو

Аз камолат фузудае дайн ро

از کمالت فزوده‌ای دین را

Шодии ҷони аҳли ғазнӣн ро

شادی جان اهل غزنین را

Гарчи бар нақши ҳарф ғазнӣн аст

گرچه بر نقش حرف غزنین است

Чун қадами сои тест ъзбин аст

چون قدم سای تست عزبین است

Ҳазрати шаҳи биҳишти хулди арзад

حضرت شه بهشت خلد ارزد

Бе вуҷӯди ту ҳубае нрзд

بی‌وجود تو حبّه‌ای نرزد

Бо лақои ту эй ҷамоли аддӣн

با لقای تو ای جمال‌الدّین

Нест ғазнӣн биҳишт нақдаст ин

نیست غزنین بهشت نقدست این

Мисли ту бо ту дар ҷаҳони замир

مثل تو با تو در جهان ضمیر

Худ қёсист ба зи сӯсану сайр

خود قیاسیست به ز سوسن و سیر

Зодаи насри тести бурҳонам

زادهٔ نثر تست برهانم

Шукри ин мавҳибат накӯ донам

شکر این موهبت نکو دانم

Назми ман баҳри наср ту будаст

نظم من بهر نثر تو بودست

Ҷони ҷонҳо аз он бросўдст

جان جانها از آن برآسودست

Хурда набӯд бизоъати зера

خرده نبود بضاعت زیره

Сӯй Кирмон барем брхираҳ

سوی کرمان بریم برخیره

Гуҳари мадҳат ту донам сифт

گهر مدحت تو دانم سُفت

Ҳама донам вале наёрам гуфт

همه دانم ولی نیارم گفت

Дӯстон дар нишоти лутфи маст

دوستان در نشاط لطف مست

Душманон бар бисоти қаҳрати паст

دشمنان بر بساط قهرت پست

Тани ҳиммат ба ҷӯади ту комил

تن همت به جود تو کامل

Ҷони ҳикмат ба ҷади ту ҳомил

جان حکمت به جدّ تو حامل

эй вуҷӯдати зи лутфи ҳақи асарӣ

ای وجودت ز لطف حق اثری

Бози ҷавдати зи ҳасан ӯ хабарӣ

باز جودت ز حسن او خبری

Ҳарки аз ҳақ ба сӯй ӯ назарӣаст

هرکه از حق به سوی او نظریست

Дар дил ӯ зи меҳри ту асрист

در دل او ز مهر تو اثریست

Ту табиб муфассирӣ дигараст

تو طبیب مفسّری دگرست

Ту ҳабибӣ музаккарӣ дигараст

تو حبیبی مذکّری دگرست

Муҳаррами сари анбиёеи ту

محرم سرِّ انبیایی تو

Мадади қӯти асФёиии ту

مدد قوت اصفیایی تو

эй туро ҳақ намӯда роҳи савоб

ای ترا حق نموده راه صواب

эй турои дайн ҷамол карда хитоб

ای ترا دین جمال کرده خطاب

Ҳикматати аҳли истиқомати гашт

حکمتت اهل استقامت گشت

Ҳуҷҷатати ҳолеи қиёмати гашт

حجّتت حالی قیامت گشت

Назд нутқати сухан ятем бимонад

نزد نطقت سخن یتیم بماند

Пеши ҷавдати сахо ақим бимонад

پیش جودت سخا عقیم بماند

Ҳарки нишнид аз ту ӯ чаҳ шунид

هرکه نشنید از تو او چه شنید

Дидае кӯ туро надид чаҳ дид

دیده‌ای کو ترا ندید چه دید

Манзил рамзҳо буридам ман

منزل رمزها بریدم من

Чун ту ва чун худӣ надидам ман

چون تو و چون خودی ندیدم من

Ҳосидонро ту гӯи занах май зан

حاسدان را تو گو زنخ می‌زن

Хатм шуд назму наср бар ту ва ман

ختم شد نظم و نثر بر تو و من

Розро мустамеъи баёни ту бод

راز را مستمع بیان تو باد

Озро мстнъи бенон ту бод

آز را مصطنع بنان تو باد

Бод то ҳаст ахтаронро сайр

باد تا هست اختران را سیر

Арзи ту арсаи аворизи хайр

عرض تو عرصهٔ عوارض خیر