Садри дайни шамсаи аъиммаи умр
صدر دین شمسهٔ ائمّه عُمَر
Ки наёрад чунуи замона дигар
که نیارد چنو زمانه دگر
Шарбати шаръу дайни зи боғи расӯл
شربت شرع و دین ز باغ رسول
Аз насим футуҳ карда қабул
از نسیم فتوح کرده قبول
Ҳофизи шаръи баҳри пайвандаш
حافظ شرع بهر پیوندش
Дидаи ҷони надида монандаш
دیدهٔ جان ندیده مانندش
Аз ъзозил нанигарӣ ки бтФт
از عزازیل ننگری که بتفت
Дайр бишунид амр ва зуд бирафт
دیر بشنید امر و زود برفت
Аз наҳифи бузурги моя ӯ
از نهیب بزرگ مایهٔ او
Май гурезади зи саҳми соя ӯ
میگریزد ز سهم سایهٔ او
Ҳифз ӯ то ҷаноби шаръи супурд
حفظ او تا جناب شرع سپرد
Деви нисёни азуи ҷанобати барад
دیو نسیان ازو جنابت برد
Таниш аз бас ки пос дайн дорад
تنش از بس که پاس دین دارد
Осмони чашм бар замин дорад
آسمان چشم بر زمین دارد
Сӯрати амн ӯ хафифи алҳҷм
صورت امن او خفیفالحجم
Лек муршиди басони нуктау аҷам
لیک مُرشد بسان نکته و عجم
Бинии он зоти пари латофат ӯ
بینی آن ذات پر لطافت او
Ваон сафои барии зи офат ӯ
وان صفای بری ز آفت او
Ҳам фасеҳ сазоӣ гуфтораст
هم فصیح سزای گفتارست
Ҳам сбиҳ малеҳ дидораст
هم صبیح ملیح دیدارست
Лоҷарами нутқаши андарин манзил
لاجرم نطقش اندرین منزل
Ҳамчуи исои зи гули намояди дил
همچو عیسی ز گِل نماید دل
Ҳаст рутаби аллсон ба мадҳат ӯ
هست رطباللسان به مدحت او
Ҷабраил аз камоли рифъат ӯ
جبرئیل از کمال رفعت او
Ҳам сарои сарвари азуи обод
هم سرای سرور ازو آباد
Ҳам ҳамаи дӯстони азуи дилшод
هم همه دوستان ازو دلشاد
Чун дуоро ниҳод хоҳад брх
چون دعا را نهاد خواهد برخ
Исо омин кунад зи чорами чарх
عیسی آمین کند ز چارم چرخ
Сӯзи синаи ш агар аён гардад
سوز سینهش اگر عیان گردد
Чанбари чарх ройгон гардад
چنبرِ چرخ رایگان گردد
Шодӣ омад чу ӯ ба садр нишаст
شادی آمد چو او به صدر نشست
Бар сар даст барниҳода бадаст
بر سرِ دست برنهاده بدست
Сифати сФўти дили покаш
صفت صفوت دل پاکش
Наъти нутқи шигарфу чолокаш
نعت نطق شگرف و چالاکش
Пардаи аршу ояи алкрсист
پردهٔ عرش و آیهٔ الکرسیست
Шаҳди фирдавсу ҳуҷраи қудсист
شهد فردوس و حجرهٔ قدسیست
Аз муруввати латифи манзил тар
از مروّت لطیف منزلتر
Вари қаноати хафифи маҳмил тар
ور قناعت خفیف محملتر
Ҳар иборат каз он фасеҳ ояд
هر عبارت کز آن فصیح آید
Дам буд каз лаб Масеҳ ояд
دم بُوَد کز لب مسیح آید
Ҳарки бар остон дайн бошад
هرکه بر آستان دین باشد
Исои Марям остин бошад
عیسی مریم آستین باشد
Хасм дар дасти хотираши чирш
خصم در دست خاطرش چیرش
Кунад бошад чу пушти шамшераш
کُند باشد چو پشت شمشیرش
То бадв хештан биорояд
تا بدو خویشتن بیاراید
Минбар аз гиря ҳеҷ насаед
منبر از گریه هیچ ناساید
Маънӣ аз лафз ӯ падед аз давр
معنی از لفظ او پدید از دور
Чун рухи ҳури айни зи пардаи нур
چون رخ حور عین ز پردهٔ نور
Дода калакаши чунонкии шоҳи арӯс
داده کلکش چنانکه شاه عروس
Аз ниқоби тнки хирадро бӯс
از نقاب تُنُک خرد را بوس
Ҳам дарахти вафо аз ӯ пурбор
هم درخت وفا از او پربار
Ҳам забони санои азу дар кор
هم زبان ثنا ازو در کار
Дар дуои дасти дил чу баргирад
در دعا دست دل چو برگیرد
Чархи чатри ризо ба сар гирад
چرخ چتر رضا به سر گیرد
Дар дуоҳо чу даст барканд ӯ
در دعاها چو دست برکند او
Чархро садҳазор дар кунад ӯ
چرخ را صدهزار در کند او
Бирасад то ба арш ва ёбад аҷоб
برسد تا به عرش و یابد اجاب
Нашавад на фалаки зи пеши ҳиҷоб
نشود نُه فلک ز پیش حجاب
Халқ ӯ ҳамчуи Зуҳраи қоиди дайн
خلق او همچو زهره قائد دین
Зеҳн ӯ дар сухани Уториди дайн
ذهن او در سخن عُطارد دین
Чун хиради корҳоши равшану чуст
چون خرد کارهاش روشن و چست
Чун қазои стўтши дурушту дуруст
چون قضا سطوتش درشت و درست
Мурдаи дили монда буд аз паии оз
مرده دل مانده بود از پی آز
Ҷон чу дар дил нишаст гоҳи ниёз
جان چو در دل نشست گاه نیاز
Зинда кард аз барои яздон ро
زنده کرد از برای یزدان را
Мол ӯ дили ҷамол ӯ ҷон ро
مال او دل جمال او جان را
То ки молаш расад ба ҳар ёрӣ
تا که مالش رسد به هر یاری
Аз ҷамолаши тавонгарами борӣ
از جمالش توانگرم باری
Хоки поиш агар ба даст кунад
خاک پایش اگر به دست کند
Ҳур аз он хок обдст кунад
حور از آن خاک آبدست کند
Ғами гурезад чу ӯ шавад хандон
غم گریزد چو او شود خندان
Ба так пойу ҷома дар дандон
به تک پای و جامه در دندان
Ҳалқа дар гӯш карда мардуми чашм
حلقه در گوش کرده مردم چشم
Пеши он тоқу абрӯу хами чашм
پیش آن طاق و ابرو و خم چشم
Андарони калаку хату фазлу ҷамол
اندران کلک و خط و فضل و جمال
Дасти зер занах бимонада хаёл
دست زیر زنخ بمانده خیال
Хоки поиш агарчӣ зу давраст
خاک پایش اگرچه زو دورست
Хуш чу об даҳон занбӯраст
خوش چو آب دهان زنبورست
ӯ хиради баҳри роҳ дайн дорад
او خرد بهر راه دین دارد
Айн дайнаст зон чунин дорад
عین دین است زان چنین دارد
Дар салобат чу умрӣ дигараст
در صلابت چو عمّری دگرست
Мари сари илмро сиррӣ дигараст
مر سر علم را سری دگرست
Рӯзу шаби сози он ҷаҳон созад
روز و شب ساز آن جهان سازد
Зон ба дигари амали напардозад
زان به دیگر عمل نپردازد
Кор ӯ нест ҷузи салоҳи ҷаҳон
کار او نیست جز صلاح جهان
Ҳаст азуи тоза ҳар замони имон
هست ازو تازه هر زمان ایمان
Ҳеҷ ногашта гирди ҳазлу фузул
هیچ ناگشته گرد هزل و فضول
Шудаи хушнӯди азуи худоу расӯл
شده خشنود ازو خدا و رسول
Нойиби шаръ Мустафо ӯйаст
نایب شرع مصطفی اویست
Олами илм Муртазо ӯйаст
عالم علمِ مرتضی اویست
Илми таъвил бар забон дорад
علم تأویل بر زبان دارد
Шарҳи танзилро баён дорад
شرح تنزیل را بیان دارد
Ҳарчӣ бо Муртазо бигуфт расӯл
هرچه با مرتضی بگفت رسول
ӯ ба ҷон кардааст ҷумлаи қабул
او به جان کرده است جمله قبول
То даромад ба олами фонӣ
تا درآمد به عالم فانی
Буд шаръи расӯлро бонӣ
بود شرع رسول را بانی
Он чунон илми шаръаш аз бар шуд
آن چنان علم شرعش از بر شد
Кони ҷаҳонаш ба ҷон мусаввир шуд
کان جهانش به جان مصوّر شد
Гашт бо Муртазои дарин раҳи ёр
گشت با مرتضی درین ره یار
Луи кашфи гашт бар дилаш чу нигор
لو کشف گشت بر دلش چو نگار
Ҳарки тан душманасту яздони дӯст
هرکه تن دشمنست و یزدان دوست
Донкаҳи волросхўни фӣ алълм ӯст
دانکه والرّاسخون فیالعلم اوست
Дар санояши ҳрончаҳи андешам
در ثنایش هرآنچه اندیشم
Сираташ гуядам ки ман бешам
سیرتش گویدم که من بیشم
Аҷз пеш оварам ман аз кораш
عجز پیش آورم من از کارش
Боди яздон ба ҳукм дар ёраш
باد یزدان به حکم در یارش
Арз аз арзи дайни муқайяди бод
عرض از عرض دین مقید باد
Таниш аз ақли кули муаййиди бод
تنش از عقل کلّ مؤیّد باد
Бар зи ақлу хиради маконаши бод
بر ز عقل و خرد مکانش باد
Умр чун илми ҷовдонаши бод
عمر چون علم جاودانش باد
Боди ин хок то абади дилкаш
باد این خاک تا ابد دلکش
Ҳам чунон чун самандар аз оташ
هم چنان چون سمندر از آتش