Дид як шаб ба хоби ъбдоллٰаҳ
دید یک شب به خواب عبداللّٰه
Падари хешро умр ногоҳ
پدر خویش را عُمر ناگاه
Гуфт ё мейри одили хуши хуй
گفت یا میر عادل خوش خوی
Ҳоли худ бо ман ин замон баргӯӣ
حال خود با من این زمان برگوی
Бо ту эзад чаҳ кард бар гӯи ҳол
با تو ایزد چه کرد بر گو حال
Баъд аз ин муддати дувоздаҳ сол
بعد از این مدّت دوازده سال
Гуфт аз он рӯзи боз то имрӯз
گفت از آن روز باز تا امروز
Дар ҳисобам кунун шудам пирӯз
در حسابم کنون شدم پیروز
Кори ман саъб буд бо ғаму дард
کار من صعب بود با غم و درد
Оқибат афв кард ва раҳмат кард
عاقبت عفو کرد و رحمت کرد
Гӯсфандии заъиф дар Бағдод
گوسفندی ضعیف در بغداد
Рафт бар пӯлу ногаҳони бФтод
رفت بر پول و ناگهان بفتاد
Гашти ранҷуру пой вай бишикаст
گشت رنجور و پای وی بشکست
Соҳиби вай ба доманам зад даст
صاحب وی به دامنم زد دست
Гуфт инсоф ман бидиҳ бтмом
گفت انصاف من بده بتمام
Ки ту будӣ амир бар ислом
که تو بودی امیر بر اسلام
То ба имрӯзи ман дувоздаҳ сол
تا به امروز من دوازده سال
Бӯдаам монда дар ҷавоби савол
بودهام مانده در جواب سؤال
эй сутӯдаи шаҳи накӯи кирдор
ای ستوده شه نکو کردار
Бози пурсанад аз ту ин миқдор
باز پرسند از تو این مقدار
Чун чунин бади хитоб бо умрӣ
چون چنین بُد خطاب با عمری
Чаҳ равад рӯзи ҳашар бо дгарӣ
چه رود روز حشر با دگری
Ҳон ва ҳон тоз худ нагардӣ маст
هان و هان تا ز خود نگردی مست
Варна гардӣ ба рӯзи маҳшари паст
ورنه گردی به روز محشر پست
эй зи инсофи малики дилкаш тар
ای ز انصاف ملک دلکشتر
Ҳамаи кас бар ту хуши раҳеи хуштар
همه کس بر تو خوش رهی خوشتر
Онат хоҳам ки ҳркҷои пўинд
آنت خواهم که هرکجا پویند
Ҳамаи некони туро накӯ гӯйанд
همه نیکان ترا نکو گویند
Баҳри рағми ситамгароён ро
بهر رغم ستمگرایان را
Алкнӣ кун ъмрстоён ро
الکنی کن عمرستایان را
Адли умр чу зулм бо адлат
عدل عمّر چو ظلم با عدلت
Базли ҳотам чу бухл бо базлат
بذل حاتم چو بخل با بذلت
Адли таъйиди ҷоҳи шоҳ буд
عدل تایید جاه شاه بُوَد
Ғабғаби андари гулӯ чаҳ ҷоҳ буд
غبغب اندر گلو چه جاه بود
Он чунон дод кун ки аз пай дод
آن چنان داد کن که از پی داد
Каси зи адл умр наёрад бод
کس ز عدل عُمر نیارد یاد
Хуш буд хосса аз ҷаҳонгирон
خوش بود خاصه از جهانگیران
Раҳмати Тифлу ҳурмати перон
رحمت طفل و حرمت پیران
Он чунон боди подшоҳии ту
آن چنان باد پادشاهی تو
Ки нахоҳад адуату хоҳии ту
که نخواهد عدوت و خواهی تو
Давлатат бо давоми мақруни бод
دولتت با دوام مقرون باد
Соили даргаи ту қоруни бод
سایل درگه تو قارون باد