Вена дигар ҳаст шоирӣ ба дурӯғ

وین دگر هست شاعری به دروغ

Ки надорад суханаши инчи фурӯғ

که ندارد سخنش ایچ فروغ

Чун пиёзаст шеъраш арча накӯаст

چون پیازست شعرش ارچه نکوست

То ба поён чу бенгарӣ ҳамаи пӯст

تا به پایان چو بنگری همه پوست

Дилу ҷони тираи ҳамчуи тӯдаи гирд

دل و جان تیره همچو تودهٔ گرد

Даҳану куни яке чу муҳра нарад

دهن و کون یکی چو مهرهٔ نرد

Ҳазли шеъраши съири сӯрату ҳуш

هزل شعرش سعیر صورت و هوش

Суханаши змҳрири шаҳи раҳи гӯш

سخنش زمهریر شه‌ره گوش

Хона ҷғд ҳаст чун хониш

خانهٔ جغد هست چون خوانش

Нахирад кас ба тарае Нонаш

نخرد کس به ترّه‌ای نانش

Дардисари зод зу ки дар тадбир

دردسر زاد زو که در تدبیر

Тезу урёну ганда буд чу сайр

تیز و عریان و گنده بود چو سیر

Рости гӯйии ҳаким собӯнӣ аст

راست گویی حکیم صابونی است

Мояи хбсу ҷаҳл ва мأбўнӣ аст

مایهٔ خبث و جهل و مأبونی است

Шоирӣ беҳифоз ва бе хирадаст

شاعری بی‌حفاظ و بی‌خردست

Дар сафоҳати басон ҷад худаст

در سفاهت بسان جدّ خودست

Хираи рӯеи зи тира рое ба

خیره رویی ز تیره‌رایی به

Бе забонии зи жожи хое ба

بی‌زبانی ز ژاژ خایی به

Суханаши сари бараҳнаи ҳамчуи таниш

سخنش سر برهنه همچو تنش

Мъниши куни даридаи ҳамчуи занаш

معنیش کون دریده همچو زنش

Бтар аз кўпёжаҳи балхӣ

بتر از کوپیاژهٔ بلخی

Суханаш дар хушӣ на дар талхӣ

سخنش در خوشی نه در تلخی

Сифату санъаташи касифу книФ

صفت و صنعتش کثیف و کنیف

Вақту завқаш ба дили ракику заъиф

وقت و ذوقش به دل رکیک و ضعیف

Чун сухан гуфт дар миёни гуруҳ

چون سخن گفت در میان گروه

Гуфт ҳаряк ки инат нағзу шиква

گفت هریک که اینت نغز و شکوه

Тозӣу порсяш дар гуфтор

تازی و پارسیش در گفتار

Бағал зоўлӣаст дар кирдор

بغل زاولی است در کردار

Бас ки ҷӯёии лӯт ва қӯт шавад

بس که جویای لوت و قوت شود

Туъмау қӯт анкабут шавад

طعمه و قوت عنکبوت شود

Чун малахи дашт ва бӯстонаш якеаст

چون ملخ دشت و بوستانش یکیست

Чун магаси дег ва дигдонш якеаст

چون مگس دیگ و دیگدانش یکیست

Чун ту кардӣ зи жожи худ оғоз

چون تو کردی ز ژاژ خود آغاز

Гӯшҳо дар кунад ба рӯй фароз

گوشها در کند به روی فراز

Дили ман чун шунӯди гуфтораш

دل من چون شنود گفتارش

Силии ман з давр гуфт Ораш

سیلی من ز دور گفت آرش

Ақлу ҳиси ман аз табоҳии он

عقل و حسِّ من از تباهی آن

Мондаи мадҳушу оҷизу ҳайрон

مانده مدهوش و عاجز و حیران

Ганда бошад ҳрончаҳ ӯ гуяд

گنده باشد هرآنچه او گوید

Ҳамчуи гул каз миёни гуҳи равед

همچو گل کز میان گه روید

Ба ҳамаи вақти хомаш аз гуфтор

به همه وقت خامش از گفتار

Малики аламути ҳозираш бар кор

ملک‌الموت حاضرش بر کار

Дил буд шод то буд хомӯш

دل بُوَد شاد تا بود خاموش

Буд осӯда аз табоҳии гӯш

بود آسوده از تباهی گوش

Чун кушояд ба аблаҳии гуфтор

چون گشاید به ابلهی گفتار

Гӯшам ар башнавад бгриди зор

گوشم ار بشنود بگرید زار

Гарчи беруни барони сухани хнднд

گرچه بیرون برآن سخن خندند

Дили дарун дар з хашм дарбанданд

دل درون در ز خشم دربندند

Ба яке дар дар оварад гӯшаш

به یکی در در آورد گوشش

Ба дигар дар бурун кунад ҳушаш

به دگر در برون کند هوشش

Дили оқил чу гашти ҳазли нюаш

دل عاقل چو گشت هزل نیوش

Дили ду ангушт дайн кунад дар гӯш

دل دو انگشت دین کند در گوش

Монда дар сафи нокасони азал

مانده در صفِّ ناکسان ازل

Аз мдиҳу ҳиҷоу зуҳду ғазал

از مدیح و هجا و زهد و غزل

Ҳркҷои тараот ӯ хонанд

هرکجا ترّهات او خوانند

Жожи тайон чу мавъиза донанд

ژاژ طیان چو موعظه دانند

Чун ҳавои жож ӯ ба гӯши супурд

چون هوا ژاژ او به گوش سپرد

Гӯши куффорати гуноҳи шимурд

گوش کفّارت گناه شمرد

Пунба дар гӯши пеши қавлаши ваҳм

پنبه در گوش پیش قولش وهم

Остин дар даҳони зи ҷаҳлаши фаҳм

آستین در دهان ز جهلش فهم

Шудаи сардии насиб дар азалаш

شده سردی نصیب در ازلش

Навҳа бисёр хуштар аз ғазалаш

نوحه بسیار خوشتر از غزلش

Аз ҳадисаши муошир ва май хор

از حدیثش معاشر و می‌خوار

Шавад аз бодау тараби безор

شود از باده و طرب بیزار

Гар фусурда шудӣ чу пиҳи охир

گر فسرده شدی چو پیه آخر

Нашнавӣ нағмаи карӣаи охир

نشنوی نغمهٔ کریه آخر

То кӣ ин жож бе шумори охир

تا کی این ژاژ بی‌شمار آخر

Виҳк аз халқи шарми дори охир

ویحک از خلق شرم دار آخر

Чун сбксори гашти ҳазли фуруш

چون سبکسار گشت هزل فروش

Дар хураст он замони гаронии гӯш

در خورست آن زمان گرانی گوش

Дайн ки бо шодмонӣ омад ҷуфт

دین که با شادمانی آمد جفت

Пеши ваии худ сухан ки ёрад гуфт

پیش وی خود سخن که یارد گفت

Ҳамчу лола аст гуфту гӯии палид

همچو لاله است گفت و گوی پلید

Аз даҳонаш дили сиёҳи падед

از دهانش دل سیاه پدید

эй гузидаи раҳи ҳавас бар ҳуш

ای گزیده ره هوس بر هوش

Суханати нолаи ҷарас дар гӯш

سخنت نالهٔ جرس در گوش