Бӯда момоати асбу боботи хар

بوده مامات اسب و بابات خر

Ту машавтар чу хўонмти астар

تو مشو تر چو خوانمت استر

Бдхў аз бе никоҳи зодаи бтар

بدخو از بی‌نکاح زاده بتر

Зонк азуи бор ба кашад астар

زانک ازو بار به کشد استر

Рӯ ки дайнро ба шърку номӯс

رو که دین را به شعرک و ناموس

Неки пай кӯр кардӣ аз солус

نیک پی کور کردی از سالوس

Конкаҳ бо чашми анкабут буд

کانکه با چشم عنکبوت بُوَد

Магасаши тухми ънзрўт буд

مگسش تخم عنزروت بُوَد

Аз паии шӯхи чашмӣ эй нокас

از پی شوخ چشمی ای ناکس

Дидаи сайқали зании басони магас

دیده صیقل‌زنی بسان مگس

Ақли ман чун ҳадиси ту шунӯд

عقل من چون حدیث تو شنود

Гуяд арча сар туаш набӯд

گوید ارچه سرِ توش نبود

Кон чу табъи хилофи шӯрангез

کان چو طبع خلاف شورانگیز

Ваон чу дасти баҳори ранг омез

وان چو دست بهار رنگ‌آمیز

Бихӯрад чашм ӯ чу нӯши магас

بخورد چشم او چو نوش مگس

Чашми дигар касон хӯрд кргс

چشم دیگر کسان خورد کرگس

Навҳаи навҳагар басии хуштар

نوحهٔ نوحه گر بسی خوشتر

Аз суханҳои ваъзи модари ғур

از سخنهای وعظ مادر غر

То ҳакими замона аҳмақ шуд

تا حکیم زمانه احمق شد

Дил ӯ ишқи боз ирмқ шуд

دل او عشق باز یرمق شد

Ҳаргиз аз баҳри як намози худоӣ

هرگز از بهر یک نماز خدای

Нбшстаҳи ду даст ва рӯй ва на пой

نبشسته دو دست و روی و نه پای

Зон ҳаме гул хӯрд чу обистан

زان همی گِل خورد چو آبستن

Шӯй дорад зи шоҳу хоҷа чу зан

شوی دارد ز شاه و خواجه چو زن

Чаҳ аҷаб зонка шӯй дорад зан

چه عجب زانکه شوی دارد زن

Гар шавад ҳар ду солии обистан

گر شود هر دو سالی آبستن

Навҳагар каз пас тсў гиряд

نوحه‌گر کز پس تسو گرید

Он на аз чашм каз гулӯ гиряд

آن نه از چشم کز گلو گرید

Ҳркҷои гурбаи кишти холӣгар

هرکجا گربه کشت خالیگر

Ғзии хоҷаи гашти хокистар

غذی خواجه گشت خاکستر

Жож ӯ мурдаи назми ман ҷони дор

ژاژ او مرده نظم من جان دار

Нест широФрин чу гурба нигор

نیست شیرآفرین چو گربه نگار

Брмн эй срсбк ба хуй ва ба зист

برمن ای سرسبک به خوی و به زیست

Як ду ма сабр кун гаронӣ чист

یک دو مه صبر کن گرانی چیست

Хунаки онкас ки чеҳра ту надид

خنک آنکس که چهرهٔ تو ندید

Воин суханҳои ҳазл ту нишнид

واین سخنهای هزل تو نشنید

Ҳам кунун худ раҳем азин гуфтан

هم کنون خود رهیم ازین گفتن

То абади ҳам ман аз ту ҳам зи ту ман

تا ابد هم من از تو هم ز تو من

Он замонӣ ки рухи намояди аҷал

آن زمانی که رخ نماید اجل

Зуд гардад ба ҷумлаи ҳоли бадал

زود گردد به جمله حال بدل

Бас кунам зини мсолби ту кунун

بس کنم زین مثالب تو کنون

Ки з андеша манаст афзӯн

که ز اندیشهٔ منست افزون