Ваон касоне ки бори халқи кашанд
وان کسانی که بارِ خلق کشند
Зон амали солу моҳи шоду гшнд
زان عمل سال و ماه شاد و گشند
Солу ма аз барои неку бадӣ
سال و مه از برای نیک و بدی
Шудаи розӣ ба ҷаври ҳамчуи худӣ
شده راضی به جور همچو خودی
Аблаҳиро хдоигон хонанд
ابلهی را خدایگان خوانند
Риш худ мерайанду шодоннд
ریش خود میریند و شادانند
Рӯзу шаб дар рикоби сифлаи давон
روز و شب در رکاب سفلهدوان
Ҳамчуи саги хостори луқмаи нон
همچو سگ خواستار لقمهٔ نان
Вар кунад атсаи мрўро чу худоӣ
ور کند عطسه مرورا چو خدای
Саҷда орад боистад ба ду пой
سجده آرد بایستد به دو پای
Вази паии сӯзёни вази чизаш
وز پی سوزیان وز چیزش
Ирҳм аллٰаҳ гуяд аз тезаш
یرحماللّٰه گوید از تیزش
Вази паии як ду нон ба раъное
وز پی یک دو نان به رعنایی
Хонд ӯро ба ҳотами тоӣ
خواند او را به حاتم طایی
Дар сухани сифла жож ме хоед
در سخن سفله ژاژ میخاید
Тоаш зон тараот бастоед
تاش زان ترّهات بستاید
Дар шуҷоати варои басони алӣ
در شجاعت ورا بسان علی
намеситояд ки сахт бе бадалӣ
میستاید که سخت بیبدلی
Дар саховати варои зи ҳотами тай
در سخاوت ورا ز حاتم طیّ
Бигузаранд ба ъзи алӣ
بگذراند به عزّ علیّ
Гар худоро чунон прстидӣ
گر خدا را چنان پرستیدی
Аз худо ҳарчӣ хостӣ дидӣ
از خدا هرچه خواستی دیدی
Хизматаш ба зи фарзи пиндорад
خدمتش به ز فرض پندارد
Вази пай ӯ намози бигузорад
وز پی او نماز بگذارد
Шодмона буд ки чун ман кист
شادمانه بُوَد که چون من کیست
Ҳурматам ҳасту дили з ранҷ тиҳӣаст
حرمتم هست و دل ز رنج تهیست
Бар худоӣ ки розиқ рӯзӣаст
بر خدایی که رازق روزیست
Бандаро зу сарвар ва пирӯзӣаст
بنده را زو سرور و پیروزیست
Он вусуқаш набошад аз тбҳӣ
آن وثوقش نباشد از تبهی
Ки бронкс ки мрўрости раҳе
که برآنکس که مروراست رهی
Рост гуфт ин мисли хирадмандӣ
راست گفت این مثل خردمندی
Ки ҷаҳони рости лафз ӯ пандӣ
که جهان راست لفظ او پندی
Ҳар куҷо ҳаст раҳи Фродонӣ
هر کجا هست ره فرادانی
Банда гаштаст аз паии ноне
بنده گشتست از پی نانی
Ҳркҷои тези фаҳму Фрзонист
هرکجا تیز فهم و فرزانیست
Банда Эй кунад фаҳму нодонист
بندهای کند فهم و نادانیست
Ризқ розиқ бибинад аз махдум
رزق رازق ببیند از مخدوم
Инат нодон ва аз хиради маҳрӯм
اینت نادان و از خرد محروم
Бандаро эй ту розиқи мрзўқ
بنده را ای تو رازق مرزوق
Даври гардони зи хизмати махлуқ
دور گردان ز خدمت مخلوق
эй сенаеи худоиро кун шукр
ای سنایی خدای را کن شکر
Ки нае ҳамчуи аблаҳон дар скр
که نهای همچو ابلهان در سکر
То буии зиндаи шукр ӯ май гӯй
تا بوی زنده شکر او میگوی
Ба дар офарӣда ҳеҷ мапуӣ
به در آفریده هیچ مپوی
Розиқу созгори холиқи бас
رازق و سازگار خالق بس
Кас ӯ чун шудӣ матарс аз кас
کس او چون شدی مترس از کس
Хизмати халқ бод бошад бод
خدمت خلق باد باشد باد
Каси гирифтори бод халқ мабод
کس گرفتار باد خلق مباد