Аз ҳамаи шоирон ба асл ва ба фаръ

از همه شاعران به اصل و به فرع

Ман ҳакимам ба қавли соҳиби шаръ

من حکیمم به قول صاحب شرع

Шеъри ман шарҳи шаръ ва дайн бошад

شعر من شرح شرع و دین باشد

Шоири рости гӯй ин бошад

شاعر راست گوی این باشد

Қисми ман дони зи ҷумлаи шуъаро

قسم من دان ز جملهٔ شعرا

Аз паямбари ман аз худои оло

از پیمبر من از خدای آلا

Қадари ман кам кунад адуи гуҳи гоҳ

قدر من کم کند عدو گه گاه

Чун дабирони зи нақши бисмии аллٰаҳ

چون دبیران ز نقش بسم‌اللّٰه

Кӣ шавад зи офати дабиру қалам

کی شود ز آفت دبیر و قلم

Қадари бисмии аллٰаҳ аз ду мудаббир кам

قدر بسم‌اللّٰه از دو مُدبر کم

Каси бнгрФти моҳӣ аз тоба

کس بنگرفت ماهی از تابه

Дев бошад муқӣми гармоба

دیو باشد مقیم گرمابه

Ҳоиз ӯ ман шуда ба гармоба

حایض او من شده به گرمابه

Моҳӣ ӯ ман тпидаҳ дар тоба

ماهی او من طپیده در تابه

Мурғи хона ки андар об афтод

مرغ خانه که اندر آب افتاد

Дон ки дар варта азоб афтод

دان که در ورطهٔ عذاب افتاد

Бандаи дайну чокари вараъам

بندهٔ دین و چاکر ورعم

Шоирии рости гӯй ва бе тамаъам

شاعری راست گوی و بی‌طمعم

Ҳамчуи обам ба ҳркҷо бошам

همچو آبم به هرکجا باشم

То наёбӣ гарон баҳо бошам

تا نیابی گران‌بها باشم

Ман шиносам ки чист нури шароб

من شناسم که چیست نور شراب

Ки басӣ хӯрдаам ғурури сароб

که بسی خورده‌ام غرور سراب

Об ноёфта гарон бошад

آب نایافته گران باشد

Чун биёбанд ройгон бошад

چون بیابند رایگان باشد

Об чун кам буд ба ҷони ҷӯянд

آب چون کم بود به جان جویند

Чун биёбанд кун бидон шӯйанд

چون بیابند کون بدان شویند

Онгаҳе кобро азиз кунанд

آنگهی کاب را عزیز کنند

Дар замони ҷой ӯ гмиз кунанд

در زمان جای او گمیز کنند